Sedum dasyphyllum - Rozchodnik brodawkowaty - Vetkruid

                                                 Rozchodnik brodawkowaty, choć niewysoki (dorasta pomiędzy 5, a 10 centymetrów), to roślina pożądana i doceniana. Z roku na rok, coraz bardziej upalne letnie dni oraz brak hydrologicznej równowagi w podłożu - to dla wszystkich gatunków rozchodnika paszport 'do wejścia' w wiele ogrodowych słonecznych zakątków.

                                                   Corsican stonecrop.eng

Sedum - Rozchodnik - Vetkruid

Sedum dasyphyllum - Rozchodnik brodawkowaty - Vetkruid 

'Major'

W tym konkretnym przypadku, należy do walorów zdobniczych doliczyć sezonowe kwitnienie, (na szczytach pędów jasne drobne kwiatuszki) oraz u niektórych odmian wybarwiające się wiosną młode pędy, ( z delikatnego różu, bądź
z czerwonego w zieleń.
                                   Rozchodnik brodawkowaty, doskonale sprawdzi się w nasadzeniach grupowych (9 - 12 sztuk na metr kwadratowy); jego uroda również może być wyeksponowana jako solitera - wtedy przy uprawie pojemnikowej. Donica w czasie ciepłych miesięcy na letnisku, a przed zimą

Salicornia europaea - Soliród zielny, solirodek z. - Zeekraal

                         Soliród zielny, solirodek zielny- jeśli szukamy do naszego ziołowo przyprawowego zakątku oryginalnej rośliny, no on na pewno nią jest.  Można tego sukulenta prowadzić ot tak po prostu jako zielone ogrodowe urozmaicenie. Ze względu na swe właściwości, (posiada wysoką zawartość składników mineralnych i witamin), wykorzystuje się jego słonawy aromat w kuchennych rewolucjach, (najczęściej jak przyprawę do ryb, ale może być również dodatkiem do sałatek, zapiekany w cieście, urozmaicający smak sosów). Wiadomo, najwięcej wartości odżywczych będzie posiadała roślina niepoddana obróbce termicznej. Niskokaloryczna, wspomoże pracę układów trawiennego, wydalniczego.

                                                       Glasswort.eng

Salicornia europaea - Soliród zielny, solirodek z. - Zeekraal

Solirodek zielny, lubi gleby zasolone, także nie  będzie zaskoczeniem informacja, że można go spotkać na plaży - taki nadmorski 'skrzyp', choć nim nie jest.

U tego sukulenta, łodyga jest naga, mięsista, naprzeciwlegle rozgałęziająca się. Jest członowana i pozornie bezlistna. Ma zgrubiałe w górnej części międzywęźla. Osiąga wysokość od 15 do 30 centymetrów. Liście zredukowane do zrośniętych ze sobą pochewek.

Soczyście zielony kolor, który jesienią może 'przejść' w delikatnie czerwonawy.Kwitnienie w drugiej połowie lata, mało widoczne kwiaty ponieważ ukryte we wgłębieniach łodygi. Roślina jednoroczna.

                                  Soliród zielny, jest objęty w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. To oznacza,

Pachypodium lamerei - Pachypodium Lamera, (Palma madagaskarska) - (Madagascar Palm)

                                    Pachypodium Lamera, ani to ananas, ani palma - a z wyglądu ma coś niecoś z tych roślin. To 100% sukulent, którego oryginalny wygląd  podbija coraz większe rzesze 'sukulenciarzy'. Roślina pochodzi z Madagaskaru - tam, a obecnie również na innych terenach, gdzie panuje klimat sawann i umiarkowany,  sadzona bezpośrednio w gruncie osiąga wysokość nawet 10 metrów. Roczne przyrosty wahają się od kilkunastu, nawet do kilkudziesięciu centymetrów. Początek sezony wegetacyjnego, to przyozdobienie szczytowej części pędu ciemnozielonymi

                                                                          Madagascar palm.eng

Pachypodium lamerei - Pachypodium Lamera, (Palma madagaskarska) - (Madagascar Palm)

liśćmi, które mogą osiągnąć długość nawet 40 centymetrów. Sukulent z taką czuprynką kojarzy się z palmami, stąd w wielu krajach plant jest nazywany (madagaskarską palmą). Przed zimą liście zasychają i opadają, a na wiosnę  rozwijają się nowe. Także, nie trudno zgadnąć, że na części zdjęć, pachypodium Lamera, zostało uchwycone w zimowych miesiącach.

W domowych warunkach uprawy, bez obaw, sukulent nie osiągnie tak gigantycznych rozmiarów. Wystarczy zapewnić odpowiednią przestrzeń do zaprezentowania listnej odsłony, w górę dorosły

Cleistocactus winteri - Kleistokaktus winteri, (kleistokaktus zimowy)

                                   Rodzaj  lleistokaktus, przede wszystkim jest znany z sukulentów o formie kolumnowej; na macierzystych terenach, to jest w Urugwaju, Boliwii, Argentynie i w Peru niejeden z gatunków 'igra' z oczekującymi na rozkwit ich kwiatów - a one już 'po prostu; takie są, w postaci długiej rurki, pozostające zamknięte. Kleistokaktusy winteri, (kleistokaktusy  zimowe), a szczególnie w formie cristate, to prawdziwa botaniczna rewolucja kształtów w tym rodzaju.

                                                          Golden rat tail.eng

Cleistocactus - Kleistokaktus - Cleistocactus.nl

Cleistocactus winteri f. cristate -  Kleistokaktus winteri, (k. zimowy) 

'Crest'

Niejeden 'sukulenciarz' zapragnie mieć w swoich zbiorach te oryginalnie i bardzo atrakcyjnie prezentujące się rośliny. W tych formach będą stanowiły wyraziste akcenty we wnętrzach mieszkalnych, biurowych, czy restauracyjnych. Nadal niepospolite i przede wszystkim nie zbyt wymagające pod względem pielęgnacji, (przy założeniu, że od samego początku zadbamy o nie we właściwy sposób). Te wszystkie argumenty, jak najbardziej przemawiają za tym, aby któregoś

Epiphyllum anguliger - Epifyllum anguliger,(kaktus zygzakowaty) - Zaagcactus

                                   Epifyllum anguliger, potocznie  nazywane jako kaktus zygzak, albo kaktus zygzakowaty. Kwitnienie eleganckimi pachnącymi kwietnymi ozdobami i całoroczny 'zygzakowaty' pokrój zwieszających się mięsistych pędów, to zdecydowanie mocne argumenty za tym, aby zaprosić plant do swojej mieszkalnej przestrzeni. W tradycyjnych, czy też we wnętrzach urządzonych w stylu skandynawskim, bądź w industrialnym - wszędzie tam, odpowiednio wyeksponowane epifyllum,

                                                               Zig zag cactus.eng

Epiphyllum - Epifillum - Epiphyllum.nl

 Epiphyllum anguliger - Epifyllum anguliger,(kaktus zygzakowaty) - Zaagcactus

będzie wyrazistą żywą ozdobą. Roślina ta jest sukulentem, który należy do rodziny kaktusowatych. W swoim naturalnym środowisku, to jest w Meksyku, rośnie jako epifit. Wiedząc to, bez trudu można się domyśleć, że roślina ta lubi temperatury 'na plusie', przefiltrowane światło dzienne,

Hatiora gaertneri - Kaktus wielkanocny - Paascactus

                                              Kaktus wielkanocny, (Rhipsalidopsis gaertneri, Hatiora gaertneri. Schlumbergera × graeseri). Sukulent, który swoim bogatym kwitnieniem przyozdobi każdego roku wielkanocne świętowanie. Ta wiosenna kwietna odsłona sprawia, że jest coraz więcej

                                                           Easter cactus.eng

Hatiora gaertneri - Kaktus wielkanocny - Paascactus

osób, które chcą pielęgnować tę atrakcyjną roślinę w swojej mieszkalnej przestrzeni. Nie będzie też kłopotem, gdy się rozgości na dobre w biurze, czy w restauracji - wystarczy zapewnić gatunkowi optymalne warunki uprawy. Na macierzystych terenach, to jest w Brazylii, spotkać go można w lasach tropikalnych, rośnie tam jako epifit. Dzięki tej informacji, wiemy już - co dla niego, przy

Senecio scaposus - Starzec (gatunek)

                                   Senecio scaposus, gatunek jednego z najliczniejszych rodzajów, naturalnie rośnie w południowej części kontynentu afrykańskiego. A więc tam, gdzie mnóstwo słonecznych kąpieli, wysokie dodatnie temperatury i niewielkie ilości opadów. Ze względu na wysoką dekoracyjność, jest atrakcyjnym sukulentem, który na naszej szerokości geograficznej

Senecio scaposus - Starzec (gatunek)

doskonale nadaje się jako żywy 'zielony akcent' do wnętrz mieszkalnych, biurowych, restauracyjnych. Liście sinozielone mięsiste, długie, grube, cylindryczne, tępo zakończone, wzniesione ku górze. Pokryte są charakterystyczną, srebrzysto-białą powłoczką (kutner), która chroni plant przed silnym, palącym słońcem. Przy optymalnych warunkach uprawy, każdego lata będzie

Senecio talinoides curio t. - Starzec (gatunek)

                                                       Senecio talinoides, jest częścią jednego z najliczniejszych rodzajów. Ze względu na warunki klimatyczne, gatunek ten jest u nas uprawiany jako roślina doniczkowa. Przy obecnej modzie na sukulenty, ma szansę stać się jednym z kilku niekwestionowanych faworytów w tej grupie. Podobnie, jak większość gatunków, ma płytki system korzeniowy, ale nie tylko z tego powodu warto go sadzić w płytkich, ale za to szerokich donicach.

Senecio  talinoides curio t. - Starzec (gatunek)

'Serpents'

To w jaki sposób się rozrasta (przy niewielkiej wysokości), wyróżnia go spośród innych 'palczastych '  starców. U gatunku mięsiste listki o palcowatym wyglądzie są zielone, ale u odmian już możemy natrafić na takie, które posiadają sinozielone, bądź niebieskozielone. Przy korzystnych warunkach

Leucospermum cordifolium - (Protea poduszkowe)

                                             Leucospermum cordifolium, bliżej znane z potocznej nazwy (Protea poduszkowe), w swoim naturalnym środowisku, to zimozielony krzew, który osiąga wysokość do 1.5 metra. W stanie dzikim rośnie w południowej części kontynentu afrykańskiego - więc wiadomo, do uprawy pojemnikowej na naszej szerokości geograficznej, niezbędne dodatnie temperatury oraz dostęp do dziennego światła 'na bogato'.
                                                  Ornamental picushion.eng

Leucospermum  - (Protea) - L.nl

Leucospermum cordifolium - (Protea poduszkowe) 

                       Z wiadomych przyczyn jako 'doniczkowiec', dorosły egzemplarz (protea poduszkowe), osiągnie co najwyżej   80 centymetrów wysokości. Wzrost powolny i nie bądźmy zaskoczeni, jeśli finalnie będziemy w naszej mieszkalnej przestrzeni gościli półmetrową żywą ozdobę.
                      Krzaczek,  ma pojedynczy pień u podstawy, z którego łodygi rozrastają  się poziomo

Rhipsalis paradoxa - (Patyczak)

                                     Poznaliśmy już bliżej rhipsalis burchellii oraz rhipsalis baccifera, teraz kolej na kolejny z gatunków, który również należy do tej ogromnej  rodziny sukulentów  łodygowych, rhipsalis paradoxa, O ile pielęgnacja tej rośliny, nie odbiega zasadniczo od tej, którą przeprowadza się przy uprawie wymienionych wyżej gatunków, tak różnice w morfologii, są widoczne 'gołym okiem'.

                                                        Rhipsalis paradoxa.eng

Rhipsalis paradoxa - (Patyczak)

W stanie dzikim sukulent ten rośnie w Brazylii jako epifit. Korzysta z 'miejscówki', jaką zapewniają mu drzewa, ale odżywia się samodzielnie - woda z deszczu lub z porannej rosy, a składniki pokarmowe z opadających, rozkładających się liści. W naturalnym środowisku, mięsiste pędy zwieszają się na długość ponad 3 metrów. Przy uprawie doniczkowej, możemy liczyć nawet

Crassula ovata - Grubosz jajowaty, g. owalny - Jadeplant

                                 Grubosz jajowaty, grubosz owalny, grubosz srebrzysty - najbardziej rozpoznawalny z rodziny gruboszowatych. I jak na sukulenta przystało, dość łatwy w prowadzeniu, przy założeniu, że od samego początku zajmiemy się nim w odpowiedni sposób. Roślina pochodzi z południowej części kontynentu afrykańskiego. W stanie dzikim jest krzewem, który może osiągnąć wysokość nawet do 4 metrów.

                                                                Jade plant.eng

Crassula ovata - Grubosz jajowaty, g. owalny - Jadeplant

'Hobbit'

Jako doniczkowiec, nie osiąga tam imponujących rozmiarów. Poza tym, starzejący się,  traci część dolnych mięsistych listów. Pędy wciąż powolutku wydłużają się, ale wyłysiałe dolne partie sprawiają, że grubosz zaczyna się prezentować mało atrakcyjnie. Dlatego,jeśli chodzi o funkcję dekoracyjną,

Crassula marnieriana - (Grubosz Marnieriana)

                                                 Crassula marnieriana, można powiedzieć z uśmiechem, że jest 'biżuteryjnym' gatunkiem w rodzinie gruboszowatych. Soczyste pędy i listki o charakterystycznym kształcie, tworzą sznury 'koralików'. Należy przyznać, że przekłada się to na wysoką dekoracyjność rośliny, a także na jej modny wygląd, tak pożądany 'do dopieszczenia' przestrzeni urządzanych w stylu skandynawskim, czy w vintage. Niewiele absorbujący plant, doskonale się odnajdzie w każdej z mieszkalnych, czy biurowych przestrzeni, przy założeniu, że o niego odpowiednio zadbamy.
                                                        Jade Necklace.eng

Crassula.nl - Grubosz

Crassula marnieriana - (Grubosz Marnieriana)

 'Hottentot'

                                Grube zielone listki u tego sukulenta, na obrzeżach są lekko zaczerwienione. 'Oblepione' nimi pędy, delikatnie przewieszają się, osiągając długość pomiędzy 15, a 25 centymetrami. (Grubosza Marniera), można wyeksponować, lokując go w podwieszanym pojemniku.                                                                                                                                                   Kwiatostan stanowią niewielkie  gwiazdowate kwiaty o białych, bądź różowych odcieniach.  Mogą 

Crassula tenelli - Grubosz tenelli

                                            Grubosz tenelli, jest kolejną z efektownie prezentujących się odmian z ogromnej rodziny gruboszowatych. Główną, całoroczną ozdobę tego sukulenta, stanowią szablaste, zielone mięsiste listki. Na liściach są setki króciutkich włosków i  srebrzystobiały nalot, to wyróżnia roślinę spośród innych. Posiada zwarty pokrój, jest nie wymagająca w uprawie,  jej obecność doda elegancji przestrzeniom mieszkalnym i biurowym.
                                                 Crassula.eng,Dickblatt 

Crassula - Grubosz - C.nl

Crassula tenelli - Grubosz tenelli 

''Sardinia siesta''

                            Od razu warto wyjaśnić, dlaczego, po co włoski i nalot. Matowe, bądź szaro-zielone części rośliny, są mocno pokryte nimi, spełniają  funkcję ochronną (chronią wrażliwe części przed zbyt mocno operującymi promieniami słonecznymi) oraz spełniają niebagatelną rolę

Kalanchoe laciniata

                                 Kalanchoe laciniata, pochodzi z Indii , Afryki , Jemenu i Brazylii . W naturalnych warunkach, osiąga do metra wysokości. Do uprawy pojemnikowej, dostępne odmiany osiągające do 35 centymetrów wysokości. Pokrój zwarty, wzniesiony; charakterystyczne mocniej lub subtelniej powycinane mięsiste liście, na marginesach z młodymi sadzonkami, które osiągając odpowiednią dojrzałość, odrywają się od rośliny matecznej i opadają na ziemię (w naturalnych warunkach, są przenoszone z wiatrem, bądź przyczepione  do piór ptaków, przebywają kolejne odległości poszerzając swe terytorium).

                                                      Kalanchoe.eng

Kalanchoe - Kalanchoe, żyworódka, płodnolist  - Kalanchoë 

Kalanchoe laciniata

Części nadziemne i podziemne, zawiera  toksyczne substancje. Więc, wszelkie zabiegi pielęgnacyjne, powinniśmy wykonywać w rękawiczkach ochronnych, a donicę ustawić tak, aby nie miały do niej

Oreocereus

                                     Oreocereus, naturalnie rośnie w półpustynnym regionie andyjskim (Ameryka Południowa); w miejscach suchych i skalistych, tam, gdzie dobrze przepuszczalna, albo raczej 'wietrzona' przez górskie wiatry gleba. Są to obszary charakteryzujące się  zimnym i suchym klimatem w zimie oraz  rzadkimi opadami w ciepłym lecie. Czyli, mniej więcej, mamy już rozeznanie, jakie warunki uprawy, powinniśmy stworzyć roślinie, zapraszając ją do naszej mieszkalnej, bądź biurowej przestrzeni.
                                                        Old-man cactus.eng

Oreocereus - O.nl

Niewiele gatunków roślinności, radzi sobie w Andach tak doskonale jak ten sukulent. Dlatego idąc, już z daleka można zauważyć dorosłe egzemplarze (które w naturalnym środowisku, osiągnąć mogą i ponad 180 centymetrów), dlatego nie dziwi, że potocznie nazywany jest górską pochodnią.
                             Na naszym kontynencie, spotykany w uprawie pojemnikowej. Spośród siedmiu

Echeveria (soorten) - Eszeweria (gatunki)

                       Eszeweria, rodzaj, do którego należy ponad 150 gatunków, mnożąc tę liczbę przez wielość odmian i hybrydowych krzyżówek, mamy do czynienia z naprawdę imponującym zbiorem. Urozmaicenie w budowie i wybarwieniu liści, jedno, bądź wielokolorowe dzwonkowate kwietne ozdoby, brak większych trudności w pielęgnacji - jednym zdaniem, roślina godna uwagi i zaproszenia do naszej mieszkalnej, biurowej, bądź ogrodowej przestrzeni.

                                                       Echeveria.eng

Echeveria - Eszeweria

 Echeveria glauca - Eszeweria błękitna

                 Główną całoroczną ozdobą są mięsiste listki. W zależności od odmiany, tworzą one rozetę  z 15, a w przypadku kultywarów hybrydowych, nawet z 50 centymetrową średnicą, przy podobnej wysokości. Meksyk, Stany Zjednoczone - stamtąd pochodzi większość gatunków. Ciepło, duża dawka dziennego światła i choć nie częste, ale w miarę regularne dostawy wody, sprawiają, że liście

Mammillaria - Mamilaria - (Tepelcactuss)

                                             Mammillaria, w setkach gatunków wzbogaca rodzinę kaktusowatych. Różnorodność jej kształtów u poszczególnych odmian i wielość kolorów kwiatów, czyni z niej roślinę pożądaną i to nie tylko dla kolekcjonerskich zestawień, ale przed nas, zwyczajnych niezwyczajnych miłośników kwietnych pięknotek.

                                             Ladyfinger cactus.eng

Mammillaria - Tepelcactuss

Mammillaria elongata 

                                    Ta żywa ozdoba, dekoruje swe otoczenie przede wszystkim kulistymi, bądź kolumnowymi pędami, które wyglądają na niebezpieczne w dotyku, ale tu miłe zaskoczenie - nie jest tak ostro, jak to wygląda. Dojrzałe pędy,  u poszczególnych odmian mogą osiągać pomiędzy 10, a 

Euphorbia candelabrum - Wilczomlecz kandelabrowy - Kandelaarboom

                                     Wilczomlecz kandelabrowy, choć współtworzący ogromną wspólnotę z setkami innych gatunków, to jednak wyrazisty, oryginalny i pożądany przez wielu, po to by jako żywa ozdoba upiększać domowe wnętrza. W mieszkaniu, w biurze, w czasie letniska na słonecznym tarasie - wszędzie tam na pewno będzie cenną, efektowną dekoracją.

                                                  Candelabra tree.eng

Euphorbia candelabrum - Wilczomlecz kandelabrowy - Kandelaarboom

                   Sukulent ten, naturalnie rośnie w południowej części kontynentu afrykańskiego, w RPA jest tak bardzo rozpoznawalną rośliną, jak u nas polne maki. Obecnie, w innych częściach świata, gdzie panują dogodne warunki do pielęgnacji, (to jest, dużo słońca, brak temperatur ujemnych), plant jest sadzony bezpośrednio w gruncie, wzbogacając sobą przydomowe ogrody. U nas, że względu na panujący klimat, nadaje się do uprawy w niewielkiej szklarni, albo może być prowadzony w pojemniku. 

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

                                   Wilczomlecz trójżebrowy, kanciasty, kłujący, ale i przy tym całym dobrodziejstwie, sukulent pełen uroku. Przy odpowiedniej pielęgnacji, rośnie 'jak na drożdżach'. Niekłopotliwy, modny, nadający otoczeniu wyrazistego charakteru.
Pędy, o trzech krawędziach. Drobne listki, podłużne, jajowate,pojawiają się w górnych częściach pędów w okresie wegetacyjnym. Kolor rośliny, w zależności od odmiany może być soczyście zielony, albo przechodzi delikatnie z zielonego w brązy.

                                                                    African milk tree.eng   
                                                        

Euphorbia - Wilczomlecz - Wolfsmelk

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Nie mamy do czynienia z wilczomleczem, który jest mrozoodporny. Naturalnie rośnie na suchych obszarach południowej części kontynentu afrykańskiego. Szybciej więc zaszkodzi mu temperatura poniżej 10°C, niż przy zapominalskim kilka ekstra dni bez podlania.
                                    Gdy zakupimy roślinę, a chcemy ją przesadzić do innego, bardziej ozdobnego pojemnika, najpierw zadbajmy o właściwe podłoże dla sukulentów. Jeśli nie mamy możliwości na
zakup takiej mieszanki,wówczas pierwsza warstwa w pojemniku to drenaż (3 do 5 centymetrów kamyczków, żwirku), następnie mieszanka piasku, żwirku i ziemi w równych proporcjach . Wykonując prace pielęgnacyjne przy roślinie, róbmy je w rękawiczkach ochronnych. Jak wszystkie wilczomlecze, tak i te zawiera w swoich częściach mleczny sok, który w zetknięciu ze skórą może powodować podrażnienia lub wywołać silną reakcję alergiczną. Gdyby któryś z pędów, przypadkiem, został oderwany, ułamany, przyłóżmy kawałek wilgotnego ręcznika papierowego. Szybko 'wyciągnie' sok. Część tę kilka dni osuszamy i ukorzeniamy. 
                                       Po posadzeniu, ustawiamy donicę (z odpływem) w słonecznym miejscu. Sukulenty lubią ciepło i dzienne słońce (może być bezpośrednio padające). Jeśli ustawimy pojemnik w zbyt zacienionym miejscu, pędy zaczną ciemnieć i w poszukiwaniu słońca wiotczeć.
Optymalna temperatura w pomieszczeniu, to 18 do 23°C. Trzeba wiedzieć, że roślina ta nie ucierpi również przebywając w miejscu, gdzie jest od 13 do 35°C. Cała rzecz w tym, aby nie fundować wilczomleczowi trójżebrowemu  radykalnych zmian temperatury. Przenosząc na letnisko, dla ozdoby tarasu, zróbmy to gdy na dworze powyżej 21°C, ustawmy w miejscu osłoniętym od deszczów. 
Na zimę,  możemy, ale nie musimy, przenieść go do chłodniejszego pomieszczenia. Wówczas to jest 14 do 18°C.

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

                                    Wiosna i lato  podlewamy roślinę co 14 - 17 dni.  Od października do końca marca, nie wydłużamy okresu dostarczania wody, ale zmniejszamy jej ilość o 1/3. Zawsze używamy wody o temperaturze zbliżonej do tej, jaka panuje w otoczeniu rośliny. 
Podlewamy nie często, a raz na jakiś czas. Gąbczaste pędy wchłoną dostarczoną wodę i będą czerpać z niej energię przez kolejne tygodnie. Układ korzeniowy rośliny jest dość płytki, więc cały w tym ambaras, aby nie dopuścić do wielokrotnego zalewania w przeciągu krótkiego okresu, co doprowadziłoby do zgnilizny. 
Jeśli, niestety, dojdzie do sytuacji, że ten gatunek wilczomlecza nam zachoruje z przelania i 'gołym okiem' będziemy widzieć powiększające się gnijące obszary, wówczas jedynym ratunkiem jest ostre cięcie. Odkażony ostry nóż (po każdym jednym cięciu) i do dzieła. Nie żałujmy stracić przy cięciu, kilka zdrowych centymetrów nad chorym miejscem, pewność, że nowe sadzonki z rośliny macierzystej są bez choroby grzybicznej - bezcenna. 
Obsuszamy pędy i po około 4 dniach sadzimy je w suchym, specjalnym podłożu (mieszanka dla kaktusów i sukulentów). Pierwsze podlewanie tych 'młodzików' dopiero po około półtora tygodnia, oszczędne. Następne podlewanie po dwóch tygodniach. Gdy  młody egzemplarz  zacznie przybierać 'na masie', zwiększamy nieznacznie ilość wody. Poznamy już naszą roślinę na tyle, aby wiedzieć, kiedy jest właściwy czas na jej podlewanie.

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Co jakiś czas, raz na miesiąc, dwa - patyczkiem proszę nakłuwać ziemię, przy brzegach doniczki, tak, aby nie uszkodzić bryły korzeniowej. Napowietrzenie, rozruszanie ziemi, to kolejne profilaktyczne zabezpieczenie przed zatrzymywaniem wody.
Dla ułatwienia pielęgnacji tego ciernistego Pięknotka (czy innego sukulenta, bądź kaktusa), proponuję dni podlewania i przejście na 'tryb spoczynku', zapisać w/na kalendarzu. Praktyczne rozwiązanie, wówczas tych informacji nie trzeba 'trzymać z tyłu głowy', a roślina ma regularnie , rzadko dostarczaną optymalna ilość wody.
                              Dorosły egzemplarz wilczomlecza trójżebrowego, może urosnąć do imponujących rozmiarów.  Dorośnie i do 2 metrów wysokości, jeśli tylko będzie dopieszczany. Gdyby szedł w górę, a nasz sufit tuż, tuż, tnijmy (sterylność). 'Wyciągamy' wówczas sok papierowym wilgotnym ręczniczkiem, a następnie możemy zaklajstrować rany ciepłą cienką warstwą wosku.

                                                           Praca z jakąkolwiek rośliną z rodzaju euphorbia wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na obecność soku mlecznego (lateksu), który jest ich wspólną cechą charakterystyczną. Ta biała, gęsta ciecz zawiera estry forbolu – substancje o silnym działaniu drażniącym, które stanowią naturalną strategię obronną rośliny przed roślinożercami. W kontakcie ze skórą sok ten może wywołać bolesne stany zapalne, zaczerwienienie, a nawet pęcherze przypominające oparzenia, przy czym reakcja u wielu osób pojawia się z opóźnieniem, co bywa mylące. Z tego powodu wszelkie zabiegi pielęgnacyjne  powinny być wykonywane w rękawiczkach ochronnych. Po zakończeniu prac należy dokładnie umyć ręce oraz narzędzia, na których zaschnięty sok może pozostać aktywny drażniąco przez dłuższy czas. Warto również pamiętać o ochronie oczu podczas przycinania dużych okazów ogrodowych, z których sok może trysnąć pod ciśnieniem.

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

 

 

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

 

 

 

 

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Euphorbia trigona - Wilczomlecz trójżebrowy - Afrikaanse melkboom

Euphorbia - Wilczomlecz (gatunki) - Wolfsmelk (soorten) ( foto )

Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://en.wikipedia.org/wiki/Euphorbia
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilczomleczhttps://nl.wikipedia.org/wiki/Wolfsmelk
https://en.wikipedia.org/wiki/Euphorbia_trigona

Aloe maculata, (A. saponaria) - Aloes maculata

                                                      Aloes maculata, kolejnym przykładem atrakcyjnego sukulenta liściowego. Naturalnie rośnie w południowej części kontynentu afrykańskiego. Aktualnie, to najpopularniejszy gatunek aloesu uprawianego w Stanach Zjednoczonych. Kraje naszego kontynentu, gdzie cieplejsze zimy (szczególnie baseny Morza Śródziemnego), także z coraz większą gościnnością witają te nakrapiane rośliny w swoich nadmorskich ogrodach.              

                                                      Soap aloe.eng

 Aloes -  Aloë

Aloe maculata - Aloes maculata

Nam pozostaje uprawa pojemnikowa. Charakterystyczne, nakrapiane liście to całoroczna ozdoba. Przy odpowiedniej pielęgnacji, być może doczekamy także latem wyrazistych czerwonych, albo w kolorze pomarańczowym kwiatów. Kwitnienie wówczas trwa kilka tygodni, a te oryginalne Pięknotki