Betula utilis - Brzoza pożyteczna, b.himalajska - Himalayaberk

                                                  Brzoza omszona, znana również jako brzoza himalajska, to dekoracyjne drzewo liściaste, którego naturalne stanowiska znajdują się w surowym klimacie środkowej Azji. W stanie dzikim porasta ona średnie partie Himalajów, rozciągając się od Afganistanu, przez Pakistan i Indie, aż po Nepal i zachodnie Chiny. W swoim naturalnym środowisku czysty gatunek botaniczny wyróżnia się bardzo szybkim tempem wzrostu i potrafi wyrosnąć na potężne, rozłożyste drzewo, osiągające od 15 do nawet 20 metrów wysokości oraz około 6 do 8 metrów szerokości korony. Tworzy ona charakterystyczny, wzniesiony, a z czasem zaokrąglony i ażurowy pokrój, który uroczo filtruje światło słoneczne. 

                                                                       Himalayan birch.eng

Betula utilis - Brzoza pożyteczna, b. himalajska - Himalayaberk

 'Doorenbos' 

Linowe nasadzenia pojemnikowe/Architektoniczne nasadzenia strukturalne

Trendy w ogrodnictwie. Uprawa drzew w donicach ( foto ) 

(X)

Liście brzozy pożytecznej są sezonowe, dość spore (do 10 cm) i wyraźnie 'skórzaste'. Mają szerokojajowaty kształt z ostrym wierzchołkiem i piłkowanym brzegiem. Przez cały sezon zachwycają głęboką, błyszczącą zielenią, która jesienią spektakularnie przebarwia się na jasny, złocistożółty kolor, po czym opada na zimę. Kora na pniu i głównych konarach to jej najbardziej widowiskowy walor ozdobny. Już u młodych okazów staje się nieskazitelnie, kredowo biała i gładka. Co ważne, w przeciwieństwie do innych brzóz, u podstawy pnia nigdy nie tworzą się głębokie, czarne spękania. Kora łuszczy się niezwykle dekoracyjnie, odchodząc poprzecznymi, papierowymi pasmami, pod którymi ukazuje się świeża, perłowa warstwa. Sprawia to, że pnie drzewa przez cały rok wyglądają 'czysto' i rzeźbiarsko. 

                                              Na szczęście, nie tylko posiadacze dużych ogrodów mogą zaprosić tę azjatycką piękność do swojej zielonej przestrzeni, ponieważ w sprzedaży dostępne są kultywary osiągające znacznie mniejsze rozmiary. Wyselekcjonowane odmiany uprawne cechują się bardziej kompaktowym wzrostem, co pozwala na ich wprowadzenie nawet na ograniczoną przestrzeń

Inula magnifica - Oman wspaniały - Grote alant

                                               Oman wspaniały, to bylina na średnie i wyższe piętra, która naturalnie zasiedla dzikie, górzyste rejony Kaukazu Wschodniego, gdzie najczęściej porasta wilgotne łąki oraz obrzeża świetlistych lasów. W warunkach ogrodowych roślina ta wykształca kępiasty pokrój, osiągając bez trudu wysokość od półtora do nawet dwóch i pół metra przy szerokości bliskiej 2/3 tych wartości. Jej 'fundamentem' jest gęsta rozeta okazałych odziomkowych liści o szerokojajowatym kształcie

                                                                     The giant fleabane.eng

 Inula magnifica - Oman wspaniały - Grote alant

'Sonnenstrahl'

(IX) 

i falistych brzegach, które ze względu na swoją szorstką fakturę od razu zwracają uwagę każdego miłośnika zieleni. Z tej zielonej bazy wyrastają niezwykle grube, sztywne, mocno owłosione i purpurowo podbarwione łodygi, które rozgałęziają się w górnych partiach, tworząc kandelabrowe struktury podtrzymujące masę pąków kwiatowych.

                                             Prawdziwy pokaz swojej potęgi ta kaukaska roślina rozpoczyna w lipcu, kiedy to na szczytach pędów masowo rozwijają się  wyraziste złocistożółte koszyczki kwiatowe, których kwitnienie przeciąga się przez sierpień, wrzesień, aż do pierwszych dni października. Kwiatostany urzekają unikalną budową, gdzie środek wypełniają gęste kwiaty rurkowe, otoczone długimi wąskimi,

Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel

                                          Lawenda szerokolistna, nazywana również (lawendą spika), to zimozielony półkrzew (roślina wieloletnia, której z latami częściowo drewnieją dolne pędy), która w stanie dzikim porasta suche, kamieniste i mocno nasłonecznione zbocza górskie zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, ze szczególnym uwzględnieniem Hiszpanii, Portugalii oraz południowej Francji. Charakteryzuje się wzniesionym, zwartym i gęstym pokrojem, tworząc regularne

                                                                 Broadleaved lavender.eng

Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel

półkuliste kępy osiągające wraz z pędami kwiatostanowymi od 45 do 65 centymetrów wysokości. Choć roślina ta wytwarza jasnoliliowe kwiaty, jej głównym i bezdyskusyjnym walorem zdobniczym pozostaje spektakularna, srebrzysta listna szata. Szerokie, lancetowate blaszki liściowe pokryte są gęstym, aksamitnym kutnerem, który nadaje całej roślinie unikalny, srebrzystobiały odcień utrzymujący się przez cały sezon, (a w naturalnym środowisku chroni blaszki przed zbyt silnymi słonecznymi kąpielami). Ta roślina należy do grupy, która w sezonie skutecznie odstrasza komary (na balkonie, bądź w ogrodzie, gdy posadzona bezpośrednio w gruncie). Przy potarciu liść tego gatunku wydziela wyrazisty

Leycesteria formosa - Lejcesteria piękna - Fazantenbes

                                              Lejcesteria piękna, nazywana potocznie (bażancim krzewem), (bażancia jagoda),(babcinym kolczykiem) lub (himalajskim wiciokrzewem), to niezwykle oryginalny, rzadko spotykany w polskich ogrodach krzew liściasty o wybitnie egzotycznym wyglądzie. Jej naturalna ojczyzna rozciąga się wzdłuż wilgotnych, zalesionych obszarów Himalajów oraz w zachodnich i południowo-zachodnich Chinach. Roślina ta charakteryzuje się wzniesionym malowniczo rozgałęziającym się pokrojem, który tworzą unikalne, puste w środku, przypominające bambus pędy o sinozielonej lub wręcz niebieskawej barwie. 

                                                                  The pheasant berry.eng

Leycesteria formosa - Lejcesteria piękna - Fazantenbes

 'Purple Rain' 

 (VIII)

W optymalnych warunkach uprawy, po kilku latach od posadzenia, krzew ten osiąga docelową wysokość od półtora do dwóch metrów przy bardzo zbliżonej szerokości korony, zachowując przy tym lekkość i ażurową strukturę pokroju.

                                                    Kwitnienie lejcesterii jest atrakcyjne i, co niezwykle cenne, trwa nieprzerwanie przez bardzo długi czas. Rozpoczyna się na początku lata, zazwyczaj w czerwcu lub lipcu, i przeciąga się aż do pierwszych jesiennych chłodów w październiku. Krzew wykształca wtedy na szczytach pędów oraz w pachwinach liści długie, zwisające, kłosowate wiechy o długości dochodzącej do dziesięciu centymetrów. Składają się one z drobnych, rurkowatych, białych lub kremowych kwiatów, które otoczone są sztywnymi, dużymi, purpurowo-czerwonymi lub ciemnokarminowymi podkwiatkami. Kontrast między jasnym wnętrzem kwiatu a ciemną oprawą przyciąga wzrok,

Jesień. Rośliny ogrodowe o ozdobnych owocach i jagodach

                                              Rośliny ogrodowe o ozdobnych owocach w czasie jesieni i w pierwszej połowie zimy. Aktualnie spis liczy 54 gatunki, na bieżąco jest uzupełniany. Po co sadzić te rośliny? Które gatunki? Jaka wartość zdobnicza, a jaka użytkowa? Spis polecanych gatunków z uwzględnieniem, które na jakie 'pięterko'- (byliny,pnącza,półkrzewy, krzewy, drzewa). Wraz z nadejściem jesiennej aury, kiedy letnie kwitnienia przemijają, to właśnie rośliny o dekoracyjnych owocach przejmują rolę głównych 'aktorów' na ogrodowej scenie, skrząc się feerią głębokich barw i niezwykłych kształtów. Prezentowany spis gatunków został skomponowany w taki sposób, 

Jesień 

 Rośliny ogrodowe o ozdobnych owocach i jagodach

 

aby bez względu na wielkość posiadanej przestrzeni - czy jest to kameralna strefa relaksu na miejskim ogródeczku, czy też rozległe założenie parkowe i ogromny ogród przydomowy - każdy może wybrać rośliny, które jesienią spektakularnie upiększą jego otoczenie. Wprowadzenie tych strukturalnych roślin

Acer saccharinum - Klon srebrzysty - Zilveresdoorn

                                                  Klon srebrzysty, to dynamicznie rosnące drzewo liściaste, którego naturalne stanowiska znajdują się w Ameryce Północnej. W swojej ojczyźnie porasta przede wszystkim wilgotne doliny rzeczne, obrzeża jezior oraz tereny zalewowe we wschodnich i środkowych rejonach Stanów Zjednoczonych oraz Kanady. Z wiekiem wykształca potężny, szeroki i wyjątkowo malowniczy pokrój o luźnej, często płaczącej koronie z długimi, łukowato przewieszającymi się gałęziami. W warunkach klimatycznych Polski to długowieczne drzewo osiąga imponujące rozmiary, 

                                                                           Silver maple.eng

Acer saccharinum - Klon srebrzysty - Zilveresdoorn

'Laciniatum'

 (VIII)

dorastając nawet do trzydziestu metrów wysokości przy szerokości korony przekraczającej często piętnaście metrów. Jego głęboko powcinane, pięcioklapowe liście są sezonowe - jesienią przebarwiają się na jasny, jaskrawożółty lub pomarańczowy kolor, po czym opadają przed zimą. Zgrabione jesienią liście klonu srebrzystego doskonale nadają się do kompostownika, ponieważ dzięki delikatnej strukturze szybko ulegają rozkładowi, wzbogacając pryzmę w cenną materię organiczną.

                                                 Głównym walorem estetycznym tego gatunku, od którego pochodzi jego nazwa, jest unikalna, dwubarwna kolorystyka blaszki liściowej, która przy każdym podmuchu wiatru tworzy interesująca odsłonę. Podczas gdy wierzchnia strona liścia ma intensywny zielony kolor,

Callianthe megapotamica - Zaślaz płożący - Belgische vlag (plant)

                                            Zaślaz płożący, to gatunek należący do rodziny ślazowatych. W swoim naturalnym środowisku zasiedla wilgotne, subtropikalne regiony Ameryki Południowej, ze szczególnym uwzględnieniem nadrzecznych obszarów Brazylii, Urugwaju oraz Argentyny. Na stanowiskach naturalnych roślina ta wykazuje pokrój rozłożystego, wiecznie zielonego krzewu liściastego

                                                                                Trailing abutilon.eng

Callianthe megapotamica syn. Abutilon megapotamicum - Zaślaz płożący, (klonik płożący) - Belgische vlag (plant)

 'Kentish Belle'

(IX) 

o bardzo charakterystycznych, niezwykle cienkich, wiotkich i giętkich pędach. W optymalnych warunkach klimatycznych gatunek typowy potrafi osiągać monumentalne rozmiary, dorastając 1.5 do 2 metrów wysokości przy zbliżonej szerokości, nierzadko goszcząc się po sąsiednich nadrzecznych zaroślach. W Europie wyłącznie do uprawy doniczkowej, gdzie pokrój o znacznie skromniejszych wymiarach. Największym walorem dekoracyjnym tej rośliny są bez wątpienia unikalne, dzwonkowate, skrzące się czystym ogniem i energią kwiaty, które na wiotkich pędach zwieszają się malowniczo