Cotyledon tomentosa - Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka)

                                               Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka), to pełen uroku wysoce strukturalny sukulent należący do rodziny gruboszowatych, który w strefie klimatu umiarkowanego jest prowadzony wyłącznie jako całoroczna roślina doniczkowa w mieszkaniu. Swoją niezwykle chwytliwą, potoczną nazwę (niedźwiedzia łapka) zawdzięcza unikalnej budowie morfologicznej liści, które są 'pulchne' jajowate, gęsto pokryte miękkim, aksamitnym kutnerem i zakończone na wierzchołkach 

                                                                   The bear's paw.eng

Cotyledon tomentosa - Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka) - Berenpootje

ząbkowatymi wypustkami, które przy odpowiednim doświetleniu przebarwiają się na ciemnoczerwony lub purpurowy kolor, do złudzenia przypominając pazurki misia. 

                                               W stanie dzikim gatunek ten pochodzi z suchych i kamienistych regionów Prowincji Przylądkowej w Afryce Południowej, gdzie zasiedla kwarcytowe zbocza i świetliste zarośla, wykazując doskonałe przystosowanie do surowych warunków okresowej suszy. Na swoich rodzimych terenach ten niszowy sukulent kwitnie obficie, wykształcając wzniesione, sztywne pędy kwiatostanowe o długości do 20 do 30 centymetrów, na szczytach których rozwijają się dzwoneczkowate, zwisające kwiaty o nasyconej, pomarańczowo-czerwonej lub żółtawej barwie. Co pozytywne dla domowych kolekcji, przy zapewnieniu optymalnych warunków uprawy kotyledon kutnerowaty jak najbardziej zakwitnie

Euonymus phellomanus - Trzmielina korkowa - Kardinaalsmuts

                                                  Trzmielina korkowa, to wysoce strukturalny krzew liściasty należący do rodziny dławiszowatych (Celastraceae), który stanowi bardzo interesującą pozycję w świecie azjatyckiej flory wprowadzanej do przydomowych ogrodów i kompleksów zieleni miejskiej. W stanie dzikim gatunek ten pochodzi z górzystych i lesistych regionów Chin, ze szczególnym uwzględnieniem dolin rzecznych oraz świetlistych zarośli. W swoim naturalnym środowisku zasiedla leśne polany

                                                                      Corky spindle.eng 

Euonymus phellomanus - Trzmielina korkowa - Kardinaalsmuts

 (XI)

oraz kamieniste zbocza, gdzie wykazuje dobre przystosowanie do zmiennych warunków atmosferycznych umiarkowanej strefy klimatycznej. Ze względu na swoje pochodzenie cechuje się pełną mrozoodpornością na terenie całej Europy Środkowej, dobrze znosząc surowe, bezśnieżne zimy, co czyni go u nas gatunkiem stabilnym, długowiecznym i bezpiecznym w uprawie. 

                                               Morfologia tego gatunku odznacza się rzeźbiarską, architektoniczną formą. Rośliny te wykształcają wzniesiony, szeroko-krzaczasty i luźny pokrój, z mocno rozgałęzionymi pędami, które z wiekiem mogą przybierać postać malowniczego niewielkiego drzewka o wielu pniach. W profesjonalnej sprzedaży szkółkarskiej gatunek ten oferowany jest zazwyczaj w formie

Chrysanthemum × morifolium - Chryzantema wielkokwiatowa

                                             Czy to rośliny do jesiennych zewnętrznych aranżacji? Czy tę chryzantemę wykorzystuje się we florystyce? Jak uprawiać karłową chryzantemę wielkokwiatową w doniczce w mieszkaniu?  Chrysanthemum × morifolium, czyli chryzantema wielkokwiatowa, to gatunek mieszańcowy o statusie 'hybrydy kompleksowej', będący efektem wielowiekowej, skomplikowanej selekcji i krzyżowania azjatyckich gatunków dzikich, głównie Chrysanthemum indicum oraz Chrysanthemum vestitum. W klasyfikacji botanicznej niezmiennie i oficjalnie obowiązuje nazwa rodzajowa Chrysanthemum, która ostatecznie zastąpiła przejściowo stosowany, dawny termin (Dendranthema).

                                                              Florist's daisy.eng

Chrysanthemum × morifolium - Chryzantema wielkokwiatowa - Chrysant hybride 

                                                Roślina ta jest uosobieniem jesiennej dekoracyjności, zachwyca plastycznością morfologiczną. Przekłada się to na niezwykle bogate, potrójne zastosowanie użytkowe (ogród, florystyka, mieszkanie).

Pierwszym i najbardziej powszechnym sposobem wykorzystania chryzantemy wielkokwiatowej są powszechnie spotykane jesienne aranżacje zewnętrzne. Od września do listopada dekoruje ona tarasy, balkony oraz przestrzenie ogrodowe i cmentarne, wnosząc intensywne barwy w czas schyłku wegetacji. Najpopularniejszą formą są gotowe, gęsto ukwiecone egzemplarze w donicach, kupowane

Pyrus pyrifolia - Grusza chińska, nashi - Nashipeer

                                               Grusza chińska, znana powszechnie pod nazwą nashi, to jedno z najbardziej intrygujących drzew owocowych, które w pierwszej kolejności budzi duże zainteresowanie swoim okrągłym, zupełnie nietypowym dla tradycyjnych gruszek kształtem, przypominającym jabłko. Dopiero w drugiej kolejności roślina ta wywołuje ciekawość konsumentów i ogrodników swoim specyficznym wnętrzem - okazuje się bowiem, że jej owoce są całkowicie pozbawione klasycznego, maślanego charakteru, oferując w zamian wyjątkowo chrupiący, a przy tym niesamowicie soczysty i 'odświeżający' miąższ. Gatunek ten w ujęciu historycznym pochodzi z terenów Azji Wschodniej,

                                                                 Asian pear.eng 

Pyrus pyrifolia - Grusza chińska, nashi - Nashipeer

 

gdzie od tysiącleci był selekcjonowany i uprawiany na obszarze dzisiejszych Chin oraz Japonii. Co zaskakujące, globalna skala uprawy tej rośliny jest gigantyczna, ponieważ produkcja nashi stanowi obecnie bez mała 50% ogólnej produkcji wszystkich gruszek na świecie (!) W sadowniczych nasadzeniach bezapelacyjnie przodują kraje azjatyckie oraz kraje półkuli południowej, w tym Chiny, Japonia, Korea Południowa, a także Nowa Zelandia i Australia. Z kolei na kontynencie europejskim w uprawie tego taksonu wyraźnie wyróżniają się cieplejsze regiony Francji oraz Włoch.

                                              Co pozytywne dla rodzimych pasjonatów pomologii, gruszę chińską można jak najbardziej z powodzeniem uprawiać w Polsce, z tym jednak zastrzeżeniem, że nasadzenia powinny być lokalizowane wyłącznie

Lepismium cruciforme - Lepismium (soort)

                                                         Lepismium cruciforme, to kolejna interesująca strukturalna roślina należąca do rodziny kaktusowatych (Cactaceae). W stanie dzikim gatunek ten pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych lasów deszczowych Ameryki Południowej, gdzie jego najbogatsze naturalne stanowiska rozciągają się od wschodniej Brazylii, przez Paragwaj, aż po północno-wschodnią Argentynę. W swoim rodzimym biotopie porasta omszałe konary najwyższych partii drzew oraz szczeliny skalne, bytując tam jako epifit lub rzadziej litofit. Choć z punktu widzenia systematyki jest to autentyczny kaktus, ewolucyjnie przystosował się do wilgotnego, cienistego mikroklimatu lasu tropikalnego. 

                                                           Lepismium cruciforme.eng

Lepismium cruciforme - Lepismium (soort) 

Magazynuje wodę w mocno zmodyfikowanych, 'mięsistych' łodygach, które charakteryzują się unikalną, rzeźbiarską budową - pędy są zazwyczaj trój- lub czterokanciaste w przekroju (stąd nazwa cruciforme, oznaczająca 'krzyżowy' kształt) i posiadają głębokie nacięcia wzdłuż krawędzi, z których wyrastają pęczki białych, wełnistych włosków.

                                               Pokrój tej rośliny jest zwieszający, dynamiczny i kaskadowy, co nadaje jej awangardowy 'sznyt' wizualny. W optymalnych warunkach całorocznej uprawy doniczkowej w mieszkaniu, jej pędy osiągają długość od 60 do nawet 100 centymetrów. Początkowo młode przyrosty rozwijają się lekko wzniesione, jednak z czasem, pod wpływem własnego ciężaru, zaczynają się przewieszać i formować gęste, architektoniczne girlandy. Pod wpływem rozproszonego światła dziennego,

Heptacodium miconioides - Heptakodium chińskie - Zevenzonenboom

                                             Heptakodium chińskie, to jedna z bardziej interesujących, a wciąż rzadko spotykanych pereł azjatyckiej flory w naszych ogrodach. Ten liściasty krzew wywodzi się z Chin, gdzie w naturze występuje jako endemit na ograniczonych stanowiskach, co nadaje mu status rośliny niemal kolekcjonerskiej. Charakteryzuje się wzniesionym, lekko rozłożystym pokrojem, osiągając zazwyczaj wysokość od 3 do 4 metrów. Z czasem starszy egzemplarz może przybierać formę drzewka o wielu pniach, gdzie dodatkowym atutem jest jasna, kremowo-brązowa kora, łuszcząca się efektownie długimi pasami, co stanowi doskonały element dekoracyjny także w okresie bezlistnym.

                                                                The seven-son flower.eng

Heptacodium miconioides - Heptakodium chińskie - Zevenzonenboom
 Kwiaty i kielichy

(IX)

                                                   Największy zachwyt heptakodium wzbudza jednak u schyłku sezonu, z początkiem jesieni. Białe, jaśminowo pachnące kwiaty, zebrane w gęste wiechy na szczytach pędów, pojawiają się we wrześniu i zdobią krzew przez wiele tygodni. Jest to roślina wybitnie miododajna, stanowiąca bezcenne źródło pożywienia dla pszczół i motyli w czasie, gdy większość innych pożytków już zanika. Gdy białe płatki opadają, spektakl wcale się nie kończy – działki kielicha rozrastają się i przebarwiają na intensywny, winny odcień czerwieni, co sprawia wrażenie, jakby krzew zakwitł ponownie

Miscanthus × giganteus - Miskant olbrzymi - Prachtriet

                                                 Miskant olbrzymi, to potężna wieloletnia nieinwazyjna trawa kłączowa. Gatunek ten jest bezpłodnym, triploidowym mieszańcem, który powstał w wyniku skrzyżowania dwóch innych azjatyckich taksonów: wybitnie ozdobnego miskanta chińskiego (Miscanthus sinensis) oraz ekspansywnego miskanta cukrowego (Miscanthus sacchariflorus). Do Europy ta niezwykła trawa trafiła z Azji Południowo-Wschodniej około 1930 roku za sprawą duńskiego botanika Aksela Olsena i początkowo była traktowana wyłącznie jako botaniczna ciekawostka. W optymalnych warunkach uprawy 

                                                                           The giant miscanthus.eng

Miscanthus × giganteus - Miskant olbrzymi - Prachtriet

(IX)

kępy miskanta olbrzymiego cechują się wręcz fenomenalną dynamiką przyrostu biomasy. Roślina ta buduje zwarty, potężny, wyprostowany, a u góry lekko fontannowy pokrój. Ugruntowana kępa w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego potrafi osiągnąć w polskim klimacie od 2.5 do nawet 4 metra wysokości przy szerokości 1,5 do 2 metra, co czyni ją jedną z najwyższych traw rosnących w Europie Środkowej.

                                              W naszych warunkach klimatycznych miskant olbrzymi kwitnie niezwykle rzadko - puszyste, czerwonoróżowe, a z czasem srebrzyste wiechy pojawiają się na szczytach pędów jedynie pod koniec wyjątkowo upalnego i długiego lata (zazwyczaj na przełomie września i października). Kwiatostany mają o wiele mniejszą wartość zdobniczą niż u miskanta chińskiego, roślina ta nadrabia ten 'niuans' niesamowitą, całoroczną strukturą architektoniczną. Późną jesienią oraz przez całą zimę