Vademecum Interesting Plants: Asclepias curassavica - Trojeść antylska

Trojeść antylska, nazywana również w potocznym 'obiegu' (trojeścią kurakaońską),to 'dzikus' i roślina ogrodowa w wielu krajach Ameryki Południowej. W naszej strefie klimatycznej, ze względu na brak tolerancyjności dla temperatur poniżej 5°C (USDA 11A), roślina jest prowadzona jako jednoroczna, albo jako bylina w uprawie pojemnikowej, gdzie zimowanie pod dachem. Latem może być wyeksponowana na zewnątrz, skąd przeniesienie do pomieszczenia z dostępem do dziennego światła w połowie września (różnice temperatur pomiędzy dniem, a nocą, mogą niekorzystnie odbić się na pokroju 'doniczkowca'). W takich uwarunkowaniach, roślina będzie kwitła od lipca do końca grudnia. Kwiatostany miododajne, więc latem w ogrodzie chętnie oblatywane przez motyle.

Topical milkweed.eng

Asclepias curassavica - Trojeść antylska - Rode zijdeplant

Pokrój lekko luźny, docelowa wysokość pomiędzy 0.4, a 0.5 metra. Jeśli nie dysponujemy dużą przestrzenią 'do przechowywania', pędy można skrócić o 1/2 ich długości już we wrześniu, lepiej jednak ten zabieg przeprowadzić w styczniu/lutym, wówczas odmładzamy bylinę i pobudzamy ją do witalnego rozwoju. Na rodzimych terenach kwitnie prawie przez cały rok. Części pędów z cięcia można uziemić i tym samym powołać nowe pokolenie młodzików. Uwaga, trojeść antylska wydziela sok mleczny.

To oznacza, że wszelkie zabiegi pielęgnacyjne przy roślinie powinniśmy wykonywać w rękawiczkach ochronnych. Ów sok w zetknięciu ze skórą może powodować podrażnienia lub wywołać silną reakcję alergiczną. Roślina wydziela ów naturalny lateks, aby zabezpieczyć miejsca zranień.

Młodziki, jak i przesadzane rośliny starsze lokujemy tylko w o numer/dwa większej od bryły korzeniowej donicy z odpływem. Tym sposobem roślina nie będzie nadmiernie rozbudowywała części podziemnych kosztem listnej i kwietnej 'czupryny'. Przesadzanie przynajmniej raz w roku, najkorzystniej w zbliżonym czasie co zimowe/wczesnowiosenne skracanie pędów. Mieszanka dedykowana roślinom

Asclepias curassavica - Trojeść antylska - Rode zijdeplant

doniczkowym plus materiał rozluźniający (keramzyt ogrodowy), aby nie doszło do niekontrolowanego zalewania. Drożne podłoże, drożny odpływ i trojeść uniknie chorób grzybowych. Dostawy wody pod dachem/w ogrodzie, gdy wierzchnia warstwa ziemi jest sucha. Po przesadzaniu rozpoczynamy zasilanie. Wykorzystujemy nawóz wieloskładnikowy przeznaczony dla bylin kwitnących. Częstotliwość dostaw, ilość - według wskazówek na etykiecie. Stopujemy z 'dokarmiaczem' na miesiąc przed przesadzaniem.

U trojeści antylskiej na szarozielonych pędach bogactwo lancetowatych ciemnozielonych liści. Kwiatostany rozwijają się w szczytowych częściach pędów i w kątach górnych naprzeciwlegle ułożonych liści. Jeden tworzy do dwudziestu pojedynczych kwiatuszków. Atrakcyjne już w pączkach, a w rozkwicie skrzące się czerwienią i słońcem. Oryginalna, rzadko spotykana w uprawie roślina, co jeszcze bardziej podbija jej walory zdobnicze. Mieszki rozwijają się pojedynczo lub parami z kwiatów po ich zapyleniu, a w miarę dojrzewania stają się suche, pękają wzdłuż jednego szwu i uwalniają liczne nasiona zaopatrzone w charakterystyczny, jedwabisty aparat lotny (puch nasienny).

Asclepias curassavica - Trojeść antylska - Rode zijdeplant

Trojeść antylska wymaga stanowisk w pełni nasłonecznionych, ciepłych i osłoniętych od silnych wiatrów oraz podłoża żyznego, przepuszczalnego, umiarkowanie wilgotnego, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Zabiegi pielęgnacyjne w okresie wegetacyjnym obejmują regularne, ale umiarkowane podlewanie, ponieważ roślina źle znosi zarówno długotrwałą suszę, jak i zastój wody w strefie korzeniowej, który szybko prowadzi do gnicia pędów. Wskazane jest także systematyczne zasilanie nawozami wieloskładnikowymi dla roślin kwitnących co dwa tygodnie oraz usuwanie przekwitłych kwiatostanów, co skutecznie stymuluje krzew do dłuższego i obfitszego zawiązywania nowych pąków. Choć trzeba przyznać, że mieszki prezentują się bardzo atrakcyjnie.