Vademecum Interesting Plants: Euphorbia - Wilczomlecz (gatunki)

wtorek, 3 stycznia 2017

Euphorbia - Wilczomlecz (gatunki) - Wolfsmelk (soorten )

Rodzaj wilczomlecz (euphorbia), to jeden z najbardziej fascynujących i licznych fenomenów w świecie botaniki, obejmujący – według różnych klasyfikacji – od 2000 do nawet 2400 gatunków. Tak ogromna liczebność idzie w parze z nieprawdopodobną różnorodnością morfologiczną. W obrębie jednego rodzaju spotkamy zarówno delikatne rośliny jednoroczne, okazałe byliny, jak i sukulenty do złudzenia przypominające kaktusy. czy potężne formy drzewiaste. Ta plastyczność ewolucyjna

Spurge.eng

Euphorbia - Wilczomlecz - Wolfsmelk

sprawiła, że wilczomlecze zostały z sukcesem „udomowione” i zaadaptowane do skrajnie różnych ról dekoracyjnych. W uprawie ogrodowej wilczomlecze cenione są za swoją architektoniczną formę i unikalne „kwiaty”. To, co powszechnie bierzemy za płatki, to w rzeczywistości barwne liście przykwiatowe otaczające specyficzne kwiatostany zwane cyacjami/nasadkami. Gatunki takie jak wilczomlecz mirtowaty, czy złocisty stały się filarami nowoczesnych ogrodów żwirowych i skalnych, oferując niespotykaną paletę barw – od neonowej zieleni po głębokie purpury – oraz wysoką odporność na trudne warunki siedliskowe.
Równie silną pozycję rodzaj ten zajmuje w uprawie doniczkowej, gdzie prym wiedzie ikona okresu zimowego – wilczomlecz nadobny, powszechnie znany jako gwiazda betlejemska (poinsetia). Obok niej w naszych mieszkaniach królują gatunki o zupełnie innym pokroju, jak ciernisty wilczomlecz lśniący (korona cierniowa), czy geometryczny, kolumnowy wilczomlecz trójżebrowy. Ta rozpiętość form sprawia, że wilczomlecze są stałym elementem zarówno minimalistycznych wnętrz, jak i bogatych, tradycyjnych nasadzeń.

Praca z jakąkolwiek rośliną z rodzaju euphorbia wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na obecność soku mlecznego (lateksu), który jest ich wspólną cechą charakterystyczną. Ta biała, gęsta ciecz zawiera estry forbolu – substancje o silnym działaniu drażniącym, które stanowią naturalną strategię obronną rośliny przed roślinożercami. W kontakcie ze skórą sok ten może wywołać bolesne stany zapalne, zaczerwienienie, a nawet pęcherze przypominające oparzenia, przy czym reakcja u wielu osób pojawia się z opóźnieniem, co bywa mylące. Z tego powodu wszelkie zabiegi pielęgnacyjne – od przycinania wilczomleczy w ogrodzie, po przesadzanie gwiazdy betlejemskiej czy kaktusopodobnych sukulentów w domu – powinny być wykonywane w rękawiczkach ochronnych. Po zakończeniu prac należy dokładnie umyć ręce oraz narzędzia, na których zaschnięty sok może pozostać aktywny drażniąco przez dłuższy czas. Warto również pamiętać o ochronie oczu podczas przycinania dużych okazów ogrodowych, z których sok może trysnąć pod ciśnieniem.