piątek, 26 marca 2021

Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały, w. lśniący - Christusdoorn

                           Wilczomlecz okazały, wilczomlecz lśniący,  w tropikach i w subtropikach to dekoracyjny krzew, który osiąga wysokość/szerokość do 2 metrów. W naszej strefie klimatycznej, ze względu na brak tolerancyjności dla temperatur poniżej 5°C (USDA 11A), roślina jest prowadzona w uprawie pojemnikowej. Latem może być wyeksponowana na zewnątrz, skąd

                                                                 Crown of thorns.eng

Euphorbia - Wilczomlecz - Wolfsmelk
  Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn

powrót pod dach, pod koniec sierpnia, ponieważ różnice temperatur pomiędzy dniem, a nocą, mogą niekorzystnie odbić się na pokroju 'doniczkowca'.  Może on być przez cały rok pielęgnowany w mieszkaniu, (biurze, przestrzeniach hotelowych, czy restauracyjnych). W sprzedaży jest możliwość zakupu kultywarów karłowych, co znaczy, że roślina osiągnie

wysokość/szerokość pomiędzy 40, a 120 centymetrów. Ekspozycja bardzo jasna, wystawa południowa jak najbardziej się nada, nawet wówczas, gdy dzienne światło 'daje czadu'. Te wilczomleczowaty lubuje się w słonecznych kąpielach.  Ustawiony pojemnik w zbyt zacienionym miejscu, pędy zaczną ciemnieć i w poszukiwaniu słońca wiotczeć.

                           Wilczomlecz okazały, w wydaniu rośliny pokojowej, również posiada krzewiasty pokrój. U starszych egzemplarzy z grubymi, często powyginanymi pędami, a te z licznymi kolcami. Stąd  potoczna nazwa rośliny 'korona cierniowa'. Liście zielone naprzemianległe, niewielkie, w zależności od odmiany - podługowate do odwrotnie jajowatych.  I mięsiste - co jest tak bardzo charakterystyczne dla grupy sukulentów.  Przysadki kwiatowe są bardzo trwałe,  pojawiają się masowo na wierzchołkach pędów, otaczając wdzięcznie malutkie, drobniutkie kwiatuszki. Te przysadki, są  główną ozdobą, jeśli chodzi o czas obfitego kwitnienia. Kolory podsadek: białe, czerwone, różowe oraz dwubarwne biało różowe, biało pomarańczowe, biało czerwone.

                             Nie dość, że roślina w przeciwieństwie do wielu innych, świetnie radzi sobie na słonecznym parapecie, to też znosi bez szwanku czasowe przesuszenia. Oczywiście, najobfitsze kwitnienie i zdrowy zwarty pokrój, gdy pielęgnacja tego gatunku wilczomlecza 'tip top'. Dlatego, od samego początku zajmiemy się nim we właściwy sposób, zgodnie z jego potrzebami.  Gdy zakupimy 'kłujka', a chcemy ją przesadzić do innego, bardziej ozdobnego pojemnika, najpierw zadbajmy o właściwe podłoże dla sukulentów. Jeśli nie mamy możliwości na zakup takiej mieszanki, wówczas pierwsza warstwa w pojemniku to drenaż (3 do 5

Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn
 'Baleria's'

centymetrów kamyczków, żwirku, kulek styropianowych), następnie mieszanka piasku, żwirku i ziemi, (w równych proporcjach). Prace pielęgnacyjne przy roślinie, wykonujmy je w rękawiczkach ochronnych. Nie tylko ze względu na to, że niebezpieczne kolce;  ten jak wszystkie inne wilczomlecze,  zawiera w swoich częściach mleczny sok, który w zetknięciu ze skórą może powodować podrażnienia lub wywołać silną reakcję alergiczną. Gdyby któryś z pędów, przypadkiem, został oderwany, ułamany, przyłóżmy kawałek wilgotnego ręcznika papierowego. Szybko 'wyciągnie' sok. Części te niech przez kilka dni się osuszą i po tym czasie dopiero je wsadźmy do odpowiedniego podłoża. Podlewanie maluchów dopiero po tygodniu. 

                                          Optymalna temperatura w pomieszczeniu, to 18 do 23°C. Trzeba wiedzieć, że roślina ta nie ucierpi również przebywając w miejscu, gdzie jest od 15 do 35°C. Cała rzecz w tym, aby nie fundować wilczomleczowi lśniącemu radykalnych zmian temperatury. Przenosząc na letnisko, dla ozdoby tarasu, zróbmy to gdy na dworze powyżej 19°C. Gdy deszczowe lato, niestety za każdym razem będziemy musieli naszego doniczkowca chować pod daszek - nawet przy 'top' odpływie nadwyżek wody, zbyt długo 'mokre nogi' - korzenie, to dwa kroki do pojawienia się chorób grzybicznych i do zgnilizny tych części, co równa się wypadnięciu sukulenta.
Układ korzeniowy rośliny jest dość płytki, więc cały w tym ambaras, aby nie dopuścić do wielokrotnego zalewania w przeciągu krótkiego okresu. Od marca do końca września podlewamy roślinę co 14 - 17 dni.  Od października do końca marca, nie wydłużamy okresu dostarczania wody, ale zmniejszamy jej ilość o 1/3. Zawsze używamy wody o temperaturze zbliżonej do tej, jaka panuje w otoczeniu rośliny; woda odstała (24h), miękka, latem deszczówka.
Wysoka wilgotność powietrza w czasie upałów i zimą przy włączonych kaloryferach, to dla tego gatunku i dla naszego samopoczucia, będzie na plus. Kilka zwilżaczy wypełnionych wodą - powinno załatwić sprawę. Dla ułatwienia pielęgnacji tego ciernistego Pięknotka (czy innego sukulenta, bądź kaktusa), proponuję jego dni podlewania  zapisać w/na kalendarzu.

Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały, w. lśniący - Christusdoorn



Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn
  oraz Polygala myrtifolia - Krzyżownica mirtolistna - Vleugeltjesbloem (foto )




Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały, w. lśniący - Christusdoorn




Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn
 'Baleria's'




Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn
 'Hermes''




Euphorbia milii - Wilczomlecz okazały - Christusdoorn
 'Hermes'



 Euphorbia - Wilczomlecz (gatunki) - Wolfsmelk (soorten) ( foto )



Przypisy:
https://en.wikipedia.org/wiki/Euphorbia_milii
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilczomlecz
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wolfsmelk 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wilczomlecz_okaza%C5%82y
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz