Cleistocactus strausii - Zilveren fakkel

                                     Cleistocactus strausii, pochodzi z wysoko położonych regionów górskich Boliwii i Argentyny, (Ameryka Południowa); rośnie w miejscach suchych i skalistych, tam, gdzie dobrze przepuszczalna, albo raczej 'wietrzona' przez górskie wiatry gleba. Są to obszary charakteryzujące się  zimnym i suchym klimatem w zimie oraz  rzadkimi opadami w ciepłym lecie. Czyli, mniej więcej, mamy już rozeznanie, jakie warunki uprawy, powinniśmy stworzyć roślinie, zapraszając ją do naszej mieszkalnej, bądź biurowej przestrzeni.

                                                                  Silver torch.eng

Cleistocactus strausii - Zilveren fakkel

Niewiele gatunków roślinności, radzi sobie dobrze na takich wysokościach, jak ten sukulent.
Idąc, już z daleka można zauważyć dorosłe egzemplarze (które w naturalnym środowisku, w zwartej grupie osiągnąć mogą i ponad 180 centymetrów). Egzemplarze dostępne w sprzedaży, w swojej szczytowej formie raczej nie przekraczają 90 centymetrów.
                               Pokrój kolumnowy, charakterystyczna cecha - jasne owłosienie. Z wiekiem się ono zagęszcza, przez co roślina staje się jeszcze bardziej atrakcyjna. Te 'siwe włosy', stały się atutem

Chamaecereus x Lobivia - Chamaelobivia

                                              Chamaelobivia, jest hybrydą, powstałą w wyniku krzyżówki dwóch gatunków z rodzaju echinopsis (Chamaecereus x Lobivia ). Śmiało można napisać, że w tym konkretnym wypadku, niewielkie nakłady pracy przy roślinie, łączą się z występującym corocznie bogatym kwitnieniem.  Dorosły egzemplarz kaktusa, w domowej uprawie, osiąga pomiędzy

                                                             Echinopsis.eng

Echinopsis - E.nl

Chamaelobivia 'Rose Quartz'

30, a 40 centymetrów wysokości; gdzie pęd najstarszy ma wzrost pionowy, a młodsze boczne wyrastają wokół niego. Nietrudno jest je oddzielić, więc przed nami również perspektywa tworzenia kolejnego pokolenia 'kłujków', którym możemy podzielić się z zaprzyjaźnionymi sympatykami kaktusów i sukulentów.  Zazwyczaj, pod koniec wiosny rozpoczyna się kwitnienie

Opuntia ficus-indica - Opuncja figowa - Vijgcactus

                                   Opuncja w kilku atrakcyjnych odsłonach. Na naszej szerokości geograficznej, w uprawie doniczkowej w mieszkaniach, biurach, przestrzeniach hotelowych i restauracyjnych. Jedna z nich, opuncja figowa, meksykańska piękność, która w dzikich, naturalnych warunkach, dorastając nawet do 5 metrów wysokości, obdzieli smacznymi, pożywnymi owockami, tylko te zwierzęta, które  będą potrafiły, w drodze po smakołyki, sprytnie ominąć nieprzyjazne kolce (najczęściej więc ptaszynki).


                                                     Indian fig opuntia.eng

Opuntia ficus-indica  -  Opuncja figowa - Vijgcactus

                                    Jako doniczkowiec na kontynencie europejskim i nie tylko, kaktus ten dorasta, przy optymalnych warunkach, do połowy swoich możliwości, które prezentuje w naturze. Charakteryzuje się, w pierwszych dwóch, trzech latach bardzo powolnym wzrostem, a w

Sukulenty i kaktusowate

                                                            W świecie botaniki relacja między kaktusami a sukulentami jest prosta i hierarchiczna: każdy kaktus jest sukulentem, ale nie każdy sukulent jest kaktusem. Sukulenty to pojęcie nadrzędne, szeroki zbiór roślin, które wykształciły zdolność gromadzenia wody w tkankach (liściach, łodygach lub korzeniach), by przetrwać okresy suszy. To ogromna i zróżnicowana rodzina, do której należą popularne grubosze, aloesy, agawy czy rozchodniki.
Kaktusowate (Cactaceae) to konkretna rodzina botaniczna wewnątrz grupy sukulentów łodygowych. Tym, co definitywnie odróżnia kaktusa od innych sukulentów, są areole – małe, filcowate punkty na łodydze, z których wyrastają ciernie, włoski, a także kwiaty i odrosty. Jeśli roślina magazynuje wodę, ale nie posiada areoli (nawet jeśli ma kolce, jak niektóre wilczomlecze), nie jest kaktusem.

 

Trendy w ogrodnictwie

Kompozycje z sukulentów i z kaktusów ( foto ) 

 

                                                       Sukulenty i kaktusowate to rodowici mieszkańcy terenów ekstremalnych – od spalonych słońcem pustyń Ameryki Północnej i Południowej (kolebka kaktusów), po skaliste urwiska Afryki i Madagaskaru. Ich świat to kraina kontrastów pod względem skali: obok monumentalnych kaktusów Saguaro, które osiągają kilkanaście metrów wysokości i rozmiary drzew, odnajdziemy miniaturowe litopsy, tzw. „żywe kamienie”, ledwo wystające ponad powierzchnię gruntu. Ewolucja ukształtowała ich materię w najbardziej fantazyjne bryły – od idealnie geometrycznych kul, przez płaskie, członowane formy opuncji, aż po kolumnowe, podłużne sylwetki. Każdy detal ich budowy, to strategia przetrwania. Wykształciły ciernie (często błędnie nazywane kolcami), które nie tylko bronią przed spragnionymi roślinożercami, ale też rozbijają silne podmuchy wiatru i rzucają mikroskopijny cień na skórkę rośliny. Wiele gatunków pokrywa gęsty, biały kutner – miękka warstwa włosków, która odbija palące promienie UV i ogranicza