Lawenda szerokolistna, nazywana również (lawendą spika), to zimozielony półkrzew (roślina wieloletnia, której z latami częściowo drewnieją dolne pędy), która w stanie dzikim porasta suche, kamieniste i mocno nasłonecznione zbocza górskie zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, ze szczególnym uwzględnieniem Hiszpanii, Portugalii oraz południowej Francji. Charakteryzuje się wzniesionym, zwartym i gęstym pokrojem, tworząc regularne
![]() |
| Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel |
półkuliste kępy osiągające wraz z pędami kwiatostanowymi od 45 do 65 centymetrów wysokości. Choć roślina ta wytwarza jasnoliliowe kwiaty, jej głównym i bezdyskusyjnym walorem zdobniczym pozostaje spektakularna, srebrzysta listna szata. Szerokie, lancetowate blaszki liściowe pokryte są gęstym, aksamitnym kutnerem, który nadaje całej roślinie unikalny, srebrzystobiały odcień utrzymujący się przez cały sezon, (a w naturalnym środowisku chroni blaszki przed zbyt silnymi słonecznymi kąpielami). Ta roślina należy do grupy, która w sezonie skutecznie odstrasza komary (na balkonie, bądź w ogrodzie, gdy posadzona bezpośrednio w gruncie). Przy potarciu liść tego gatunku wydziela wyrazisty
'kamforowy zapach'. Właśnie dzięki bardzo wysokiej zawartości olejków eterycznych bogatych w kamforę, roślina ta praktycznie nie choruje i wykazuje naturalną odporność na szkodniki. Jej intensywny zapach działa jak skuteczny, ekologiczny odstraszacz przeciwko mszycom, komarom oraz kleszczom, dlatego warto ustawiać jej donice w miejscach odpoczynku..Lawenda szerokolistna kwitnie znacznie później niż inne gatunki - jej kłosowate kwiatostany pojawiają się w drugiej połowie lata i zdobią roślinę do końca września.
Należąc do grupy roślin wysoce wrażliwych na mróz i niezimujących na zewnątrz w warunkach Europy Środkowej, może być w Polsce z powodzeniem prowadzona na dwa odmienne sposoby. Pierwszym z nich jest traktowanie jej jako rośliny jednorocznej,
![]() |
| Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel |
posadzonej bezpośrednio w ogrodzie, eksponowanej w donicach na słonecznych balkonach bądź tarasach, którą z końcem października po prostu usuwamy z aranżacji i wyrzucamy do pojemnika na odpady zielone. Drugą alternatywą jest prowadzenie jej jako wieloletniej rośliny ozdobnej - opcja ta jest możliwa pod warunkiem, że dysponujemy jasnym i nieogrzewanym pomieszczeniem (np. ogrodem zimowym, korytarzem, lub nieogrzewanym poddaszem), w którym krzewinka może bezpiecznie przezimować w temperaturze 5 do10°C, by w połowie maja, po minięciu ryzyka przymrozków, ponownie trafić na letnisko. Ważnym zabiegiem przygotowującym roślinę do spoczynku jest jesienne cięcie (przed przeniesieniem pod dach), podczas którego wszystkie pędy skracamy o 1/2 ich długości; zabieg ten nie tylko przełoży się na znaczne zagęszczenie pokroju w nowym sezonie, ale też zapewni bardziej 'kompaktowe' zimowanie pod dachem. Choć roślina wybitnie nie potrzebuje dużo wody, podczas zimowania w pomieszczeniu nie wolno zapominać o regularnych, aczkolwiek niezbyt obfitych dostawach wilgoci, które mają na celu jedynie zapobieganie całkowitemu zasuszeniu bryły korzeniowej.
W uprawie doniczkowej Lavandula latifolia wymaga podłoża wybitnie przepuszczalnego, lekkiego i dobrze zdrenowanego, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego.
![]() |
| Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel |
Najlepiej sprawdza się uniwersalna ziemia ogrodowa wymieszana z piaskiem i z materiałem rozluźniającym (perlitem, drobnym żwirem, kulkami keramzytu ogrodniczego) i to w proporcji 2:1, co zapobiegnie zbiciu się podłoża. Wilgotność mieszanki w donicy musi być utrzymywana na bardzo niskim poziomie; jako roślina wybitnie wyselekcjonowana do suchych słonecznych siedlisk. Lawenda szerokolistna świetnie znosi susze, natomiast nie znosi zastałej wody. Z tego powodu pojemnik eksponowany na zewnętrznym letnisku bezwzględnie musi posiadać otwór w dnie oraz solidną warstwę drenażu z keramzytu, aby nadwyżki deszczówki mogły swobodnie odpływać, chroniąc delikatny system korzeniowy przed gniciem.
Roślina ta ma minimalne potrzeby pokarmowe i rośnie najlepiej na ubogich stanowiskach mineralnych, dlatego nie wymaga nawożenia. Wystarczy rok rocznie przed 'wyprowadzeniem' na letnisko wymienić podłoże na świeże niewyjałowione.
Najprostszym i najbardziej efektywnym sposobem rozmnażania lawendy szerokolistnej jest pozyskiwanie sadzonek półzdrewniałych, które pobiera się późnym latem - najlepiej w sierpniu. Odcina się wówczas zdrowe, tegoroczne pędy o długości około 10 do 12 centymetrów. Po usunięciu dolnych liści, końcówki sadzonek warto zanurzyć w środku ukorzeniającym, a następnie umieścić w wilgotnej mieszaninie torfu i piasku, trzymając je w jasnym, ciepłym miejscu. Młode rośliny ukorzeniają się zazwyczaj po upływie 4 do 6 tygodni . Zimują w warunkach takich samych jak roślina macierzysta. Wiosną 'zasilą' nowe aranżacje tarasowe/ogrodowe.
![]() |
Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto ) |
_wynik.jpg)
_wynik.jpg)


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz