Hydrocotyle sibthorpioides - (Wąkrota azjatycka) - Bonte waternavel

                                                 Hydrocotyle sibthorpioides, czyli (wąkrota azjatycka), to miniaturowa płożąca bylina należąca do rodziny araliowatych. Jej naturalne stanowiska występują w tropikalnych, subtropikalnych oraz umiarkowanych strefach Azji Południowo-Wschodniej, gdzie zasiedla wilgotne, podmokłe brzegi cieków wodnych, rowy, bagna oraz zacienione leśne polany. Roślina ta charakteryzuje się niezwykle subtelnym, niziutkim pokrojem, rzadko przekraczającym wysokość kilku centymetrów. Tworzy nitkowate, silnie rozgałęzione pędy, które płożą się po wilgotnym podłożu i wykazują zdolność do błyskawicznego zakorzeniania się w każdym węźle. Jej największą wartością dekoracyjną są drobne, niemal idealnie okrągłe lub nerkowate liście o karbowanych brzegach i intensywnie zielonej, błyszczącej blaszce, które gęsto usiane wzdłuż pędów tworzą urocze, zwarte maty o unikalnej strukturze.

                                                  Lawn marshpennywort.eng

Hydrocotyle sibthorpioides - Wąkrota (gatunek) - Bonte waternavel

'Variegata'

                                              W realiach Europy Środkowej, w tym w Polsce (wąkrota azjatycka) zdecydowanie częściej znajduje zastosowanie jako ceniona, niska roślina akwariowa, niż jako tradycyjna bylina sadzona na podmokłych stanowiskach w ogrodach. Wynika to bezpośrednio z jej specyficznych uwarunkowań i ograniczonej odporności na skrajnie niskie temperatury. Jako roślina wieloletnia, hydrocotyle sibthorpioides potrafi doskonale przetrwać i zregenerować się po łagodnych zimach, dynamicznie 'odbijając' wiosną z podziemnych, ukrytych w błocie kłączy. Sytuacja drastycznie zmienia się jednak w momencie nadejścia fali silnych mrozów. Gdy temperatura powietrza spada poniżej

-17°C, co odpowiada warunkom granicy strefy mrozoodporności USDA 7a, delikatne tkanki tej azjatyckiej byliny ulegają głębokiemu przemrożeniu, co najczęściej prowadzi do całkowitego i bezpowrotnego wymarznięcia całej kolonii. Mimo tych ograniczeń klimatycznych, ta filigranowa bylina może z powodzeniem stać się trwałą i naturalną ozdobą przydomowych założeń ogrodowych przez wiele lat, pod warunkiem zastosowania odpowiedniej 'profilaktyki zimowej'. Kluczem do sukcesu w uprawie gruntowej jest zapewnienie jej dodatkowej, solidnej ochrony przed siarczystym mrozem i wysuszającym, zimowym wiatrem. W ogrodowych strefach bagiennych lub na brzegach oczek wodnych skuteczną barierę ochronną stanowi gruba warstwa suchych liści, igliwia lub kilkukrotnie złożona, zimowa agrowłóknina, rozkładana tuż przed nadejściem prognozowanych, silnych spadków temperatur. Alternatywnym rozwiązaniem dla zachowania ciągłości uprawy jest traktowanie wąkroty jako rośliny pojemnikowej, 

Hydrocotyle sibthorpioides - Wąkrota (gatunek) - Bonte waternavel

'Variegata'

którą na czas najtrudniejszych miesięcy zimowych przenosi się do jasnych, chłodnych pomieszczeń, szklarni lub nieogrzewanych ogrodów zimowych, zabezpieczając w ten sposób przed niszczycielskim działaniem mrozu. (Nie można zapomnieć o podlewaniu).

                                              Dobór bylin towarzyszących na stanowiska podmokłe. Komponując Hydrocotyle sibthorpioides na stale wilgotnym lub podmokłym terenie w ogrodzie, należy bezwzględnie brać pod uwagę jej filigranowy, płożący pokrój oraz niską dynamikę wzrostu wzwyż. Ze względu na to, że roślina ta osiąga zaledwie kilka centymetrów wysokości, tradycyjne, silnie rosnące byliny bagienne - takie jak pałka szerokolistna, albo kosaciec żółty -  mogłyby ją błyskawicznie zagłuszyć, odcinając dopływ światła i zabierając przestrzeń życiową. Idealnymi towarzyszami dla tego gatunku wąkroty będą wyłącznie inne miniaturowe, delikatne byliny strefy przybrzeżnej i bagiennej, które wykazują podobne zapotrzebowanie na permanentną wilgoć w podłożu, lecz nie wykazują cech ekspansywnych. Dobrze zaplanowana aranżacja powinna opierać się na subtelnych kontrastach kształtu i faktury liści, tworząc misterny, niski dywan wokół oczka wodnego lub na podmokłej rabacie .Jednym z najlepszych partnerów strukturalnych dla wąkroty azjatyckiej jest tojeść rozesłana, zwłaszcza w jej selekcjonowanej, jaskrawej odmianie 'Aurea'. Obie rośliny reprezentują ten sam płożący, niziutki typ wzrostu, jednak zestawienie niemal idealnie okrągłych, złotawych liści tojeści z ciemnozielonymi, głęboko karbowanymi liśćmi 

Hydrocotyle sibthorpioides - Wąkrota (gatunek) - Bonte waternavel

'Variegata'

wąkroty tworzy zjawiskową i bezpieczną dla obu gatunków mozaikę kolorystyczną. Doskonałym uzupełnieniem tej kompozycji będą drobne gatunki sitów, ze szczególnym uwzględnieniem situ rozpierzchłego w miniaturowej, spiralnie skręconej odmianie 'Spiralis'. Jego nitkowate, wzniesione i sztywne pędy wprowadzą do aranżacji niezbędny akcent pionowy, wyrastając ponad matę wąkroty niczym subtelne, architektoniczne igły, jednocześnie nie rzucając na nią głębokiego cienia. Wspaniałe rezultaty estetyczne przynosi również zestawienie wąkroty z niezapominajką. Ta rodzima, wieloletnia bylina dorasta do niewielkich rozmiarów, a jej miękkie, podłużne liście i urocze, błękitne kwiaty z żółtym oczkiem rozwijające się od maja do września będą przepięknie kontrastować z błyszczącym, zielonym dywanem Hydrocotyle. W dolnych, najbardziej podmokłych partiach warto posadzić także karłowe odmiany kaczyniec (knieci błotnej), na przykład odmianę 'Alba' o kompaktowym wzroście i białych kwiatach, która wiosną rozświetli stanowisko. Tak skomponowane sąsiedztwo gwarantuje, że żadna z roślin nie zdominuje pozostałych, a filigranowa wąkrota azjatycka zyska idealne warunki do eksponowania swoich unikalnych walorów dekoracyjnych. 

                                              (Wąkrota azjatycka), uprawa i ekspozycja w aranżacji akwariowej. W warunkach sztucznego ekosystemu akwariowego jest rośliną plastyczną, oferującą szerokie możliwości aranżacyjne. Ze względu na swój naturalnie płożący pokrój oraz miniaturowe liście, najczęściej 

Hydrocotyle sibthorpioides - Wąkrota (gatunek) - Bonte waternavel

'Variegata'

i najefektowniej eksponuje się ją na pierwszym planie (jako roślinę trawnikową) lub na planie środkowym zbiornika. Może być sadzona bezpośrednio w drobnoziarnistym podłożu, gdzie szybko tworzy gęste, zwarte dywany, bądź też zaszczepiana w szczelinach korzeni i porowatych skał wulkanicznych, skąd jej nitkowate pędy malowniczo spływają ku dołowi. W nowoczesnych aranżacjach typu Nature Aquarium lub Iwagumi bywa również wykorzystywana jako element przejściowy, maskujący granice między twardymi elementami dekoracji a podłożem, nadając zbiornikowi niezwykle naturalny, wygląd. 

                                           W akwarium, wymagania świetlne i parametry fizykochemiczne. Sukces w podwodnej uprawie wąkroty azjatyckiej jest ściśle uzależniony od zapewnienia jej optymalnych warunków środowiskowych, wśród których kluczową rolę odgrywa natężenie światła. Jest to roślina wybitnie światłolubna - wymaga oświetlenia mocnego do bardzo intensywnego, o wartości minimum 0,5 W/l w przypadku tradycyjnych świetlówek lub ekwiwalentu w postaci wysokiej jakości paneli LED generujących duży strumień świetlny (PAR). Przy niedoborach światła dolne partie rośliny zaczynają gnić, a pędy drastycznie się wyciągają, tracąc swój zwarty pokrój. Optymalny zakres temperatur dla tego gatunku w akwarium mieści się w granicach od 20°C do 26°C. Choć roślina ta toleruje chwilowe spadki temperatury, w zbyt ciepłej wodzie (powyżej 28°C) jej metabolizm przyspiesza do granic możliwości, co przy braku odpowiedniej suplementacji prowadzi do karłowacenia i żółknięcia liści. Pod względem parametrów chemicznych wody wąkrota preferuje wodę miękką do średnio twardej, o odczynie 

Hydrocotyle sibthorpioides - Wąkrota (gatunek) - Bonte waternavel

'Variegata'

lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0–7,0). Suplementacja i zabiegi pielęgnacyjne. Aby utrzymać Hydrocotyle sibthorpioides w nienagannej kondycji i stymulować jej intensywnie zielone wybarwienie, w akwarium zdecydowanie zaleca się sztuczne dozowanie dwutlenku węgla (CO2). Suplementacja gazowa z butli ciśnieniowej w połączeniu z wydajną filtracją pozwala roślinie na zachowanie miniaturowych odległości między węzłami i budowanie grubego, zdrowego dywanu. Równie istotne jest regularne nawożenie mineralne za pomocą nawozów w płynie. Wąkrota azjatycka wykazuje wysokie zapotrzebowanie na makroelementy (azot, fosfor, potas) oraz mikroelementy, ze szczególnym uwzględnieniem żelaza - jego niedobór błyskawicznie objawia się chlorozą, czyli bladością i bieleniem młodych listków. Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy systematyczne przycinanie, (minimum raz na dwa tygodnie). Ponieważ roślina ta rośnie niezwykle szybko, rozwijające się warstwowo pędy mogą odcinać dopływ światła do swoich własnych, dolnych partii, co prowadzi do odrywania się całego trawnika od podłoża. Formowanie wykonuje się za pomocą ostrych, zakrzywionych nożyczek akwarystycznych, ścinając nadmiar pędów, co stymuluje roślinę do jeszcze silniejszego krzewienia się i wypuszczania nowych, drobnych liści. 

                                              Na naturalnych stanowiskach w Azji Południowo-Wschodniej, dziko rosnąca Hydrocotyle sibthorpioides była od wieków tradycyjnie zbierana i ceniona w lokalnym ziołolecznictwie oraz medycynie ludowej (m.in. w medycynie chińskiej). Przypisywano jej właściwości przeciwzapalne, moczopędne i oczyszczające. Niemniej jednak, na naszej szerokości geograficznej roślina ta całkowicie traci swój aspekt użytkowy. Zarówno w uprawie ogrodowej na podmokłych rabatach, jak i w podwodnych aranżacjach akwariowych, (wąkrota azjatycka) jest traktowana i uprawiana wyłącznie jako roślina spełniająca funkcje zdobnicze. Jej unikalne walory estetyczne, filigranowa struktura oraz zdolność tworzenia jasnych, gęstych dywanów stanowią jedyny i najważniejszy cel jej introdukcji do europejskich założeń ogrodowych i zbiorników dekoracyjnych.  

Przypisy:

Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]

https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C4%85krota

https://en.wikipedia.org/wiki/Hydrocotyle_sibthorpioides 

https://www.vip-colors.com/