Dorotka stokrotkowata, to idealny wybór dla każdego poszukującego spektakularnego, a zarazem mało wymagającego dywanu kwiatów. Ta urocza roślina jednoroczna doskonale odnajduje się w pełnym słońcu, zamieniając suche i mocno nasłonecznione zakątki w tętniące życiem kompozycje. Można ją z powodzeniem wyeksponować na słonecznym balkonie/tarasie w donicy lub w skrzynce, gdzie jej lekko płożące pędy będą malowniczo przewieszać się przez brzegi pojemnika. Równie widowiskowo prezentuje się sadzona bezpośrednio w gruncie, w miejscach, które w ogrodzie zażywają nieustannych, intensywnych kąpieli słonecznych. Kluczem do jej sukcesu jest
_wynik.jpg "Dorotka stokrotkowata uprawa,Dorotheanthus bellidiformis,rośliny jednoroczne,sukulenty w ogrodzie,sukulenty na słonecznym balkonie,rośliny kwitnące wiosną, rośliny kwitnące latem,kwiaty inny kształt odmiany kolorystyczne,Vademecum Interesting Plants, IJsplant,Przypołudnik stokrotkowy,Przypołudnik stokrotkowaty,Przypołudnik jednoroczny, Livingstone daisy,Bokbaaivygie,Livingstone daisy care,Cleretum bellidiforme,") |
| Cleretum bellidiforme - Dorotka stokrotkowata - IJsplant |
dzienne światło - jej wielobarwne, przypominające stokrotki kwiaty otwierają się bowiem wyłącznie w promieniach jasnego, czystego słońca, na noc oraz w pochmurne dni pozostając zamknięte.
Egzotyczny rodowód tej rośliny bezpośrednio tłumaczy jej niezwykłe właściwości przystosowawcze. Cleretum bellidiforme to rodzimy sukulent z Afryki Południowej, naturalnie zasiedlający piaszczyste, suche i kamieniste obszary. To właśnie tamtejszy subtropikalny klimat ukształtował jej charakterystyczną budowę. Mięsiste, wałeczkowate liście dorotki pokryte są drobnymi, lśniącymi w słońcu pęcherzykami, które działają jak miniaturowe zbiorniki na wodę, pozwalając roślinie bez trudu znosić okresowe susze i ekstremalne upały. Dzięki temu roślina ta wymaga niewielkich nakładów pracy, wybacza zaniedbania w podlewaniu i najlepiej rośnie na ubogich przepuszczalnych wręcz piaszczystych glebach. W aranżacjach ogrodowych dorotka stokrotkowata uchodzi za niezrównaną roślinę dywanową i obwódkową. Z racji niskiego, płożącego pokroju, osiągającego zaledwie
10 do 15 cm wysokości, fantastycznie nadaje się do obsadzania brzegów rabat jednorocznych/bylinowych oraz do maskowania suchych murków oporowych.Kwitnienie rozpoczyna się zazwyczaj pod koniec maja i trwa nieprzerwanie aż do pierwszych jesiennych przymrozków, najczęściej do połowy października. Tak długi, kilkumiesięczny proces produktywności kwiatowej jest możliwy dzięki sukcesywnemu rozwijaniu się nowych pąków
_wynik.jpg) |
| Cleretum bellidiforme - Dorotka stokrotkowata - IJsplant |
na płożących pędach. Dlatego sadząc rośliny w kilka, bądź z innymi gatunkami, warto pozostawić niewielkie przestrzenie w donicach, aby wszystkie mogły witalnie się rozwijać i 'trzymać' kwietną formę. Jej kwietne jaskrawe, wręcz neonowe odcienie różu, czerwieni, pomarańczu, żółci i bieli tworzą w ogrodzie gęste, wielobarwne 'dywaniki', (gdy od 14 do 16 sztuk na metr kwadratowy). Z tego powodu jest wręcz stworzona do ogrodów skalnych (skalniaków), gdzie surowe tło naturalnego kamienia genialnie kontrastuje z jaskrawą, radosną paletą jej płatków. Tworząc kompozycje w donicach balkonowych, warto łączyć dorotkę z innymi jednorocznymi roślinami o zbliżonych, w tym wypadku "wytrzymałych" wymaganiach. Doskonale sprawdzi się w tym zestawieniu portulaka wielkokwiatowa, czyli kolejny światłolubny sukulent o 'mięsistych' liściach, który świetnie uzupełni dywanową strukturę nasadzenia. W wyższych pojemnikach dorotkę warto posadzić u stóp strzelistych stokrotek afrykańskich lub pelargonii, gdzie niska roślina afrykańska szczelnie wypełni dół donicy, tworząc barwne wyraziste 'podbicie'. Wespół zespół z dorotką, sprawdzą się również sanwitalia rozesłana, bakopa, aptenia sercolistna oraz starzec srebrnolistny. Z kolei na słonecznym skalniaku lub piaszczystej rabacie, gdzie miks roślin jednorocznych i bylin, dorotka stokrotkowata stworzy perfekcyjne duety ze smagliczką nadmorską oraz z przypołudnikiem Coopera Drobne białe miododajne kwiaty smagliczki pięknie stonują jaskrawe barwy sukulenta. Rewelacyjnie zaprezentuje się także w sąsiedztwie szałwii błyszczącej czy starca popielnego, którego srebrzyste, powycinane liście będą ekskluzywnym, stonowanym tłem dla neonowej feerii barw dorotki. Tego typu zestawienia gwarantują spektakularny, odporny
_wynik.jpg) |
| Cleretum bellidiforme - Dorotka stokrotkowata - IJsplant |
na letnie upały efekt od czerwca aż do pierwszych jesiennych przymrozków. Dorotka stokrotkowata, optymalne warynki siedliskowe. Powtórzmy, do pełnego i spektakularnego rozwoju wymaga bardzo jasnej ekspozycji, gdzie nic nie ogranicza dostępu promieni słonecznych. Podłoże dla dorotki musi być wybitnie przepuszczalne, lekkie, piaszczyste lub piaszczysto-gliniaste, o umiarkowanej lub nawet niskiej zasobności w składniki odżywcze. Roślina ta absolutnie nie toleruje ciężkich, gliniastych i podmokłych gleb, w których jej delikatny system korzeniowy szybko ulega zagniwaniu. Idealny drenaż to klucz do sukcesu zarówno w uprawie gruntowej na ogrodowych skalniakach, jak i w głębokich donicach balkonowych. Zabiegi pielęgnacyjne przy uprawie dorotki stokrotkowatej są minimalne, co czyni ją rośliną niezwykle wdzięczną i z wyglądu i z 'działań' roboczych. Kluczowym elementem dbałości o nasadzenia jest regularne i dokładne odchwaszczanie otoczenia, zwłaszcza w początkowej fazie wzrostu po posadzeniu. Z racji niskiego i płożącego pokroju, młode okazy mogą zostać łatwo zagłuszone przez ekspansywne chwasty, dlatego utrzymanie czystości podłoża pozwala dorotce na szybkie stworzenie zwartego, gęstego dywanu, który z czasem sam ograniczy rozwój niepożądanej roślinności. Gospodarka wodna w uprawie tego sukulenta wymaga dużego umiaru, gdyż roślina ta doskonale znosi niedobory wilgoci dzięki zapasom zgromadzonym w mięsistych liściach. Jednak w czasie długotrwałej, ekstremalnej suszy oraz podczas intensywnych letnich upałów, niezbędne jest podlanie od czasu do czasu,
_wynik.jpg) |
| Cleretum bellidiforme - Dorotka stokrotkowata - IJsplant |
aby zapobiec nadmiernemu kurczeniu się pędów i zahamowaniu kwitnienia. Ostatnim ważnym zabiegiem, który pozytywnie wpływa na estetykę i długość dekoracyjności rośliny, jest systematyczne obrywanie przekwitniętych kwiatostanów. Usuwanie zwiędłych kwiatów zapobiega marnowaniu energii rośliny na zawiązywanie nasion, co natychmiast stymuluje sukulent do intensywnego wypuszczania nowych pędów bocznych i zawiązywania kolejnych kwietnych pąków.
Na nasiona warto pozostawić tylko trzy do pięciu przekwitających kwiatów. Zbiór nasion dorotki stokrotkowatej przeprowadza się pod koniec lata lub wczesną jesienią, zazwyczaj we wrześniu, gdy roślina powoli kończy swoje widowiskowe kwitnienie. Dojrzałe nasienniki przybierają postać suchych, brunatnych torebek, które należy zbierać w pogodne, suche dni, a następnie delikatnie rozłupać i dosuszyć w przewiewnym miejscu. Nasiona przechowujemy w kopercie/w torebce papierowej w szufladzie. Wysiew nasion tego afrykańskiego sukulenta rozpoczyna się wczesną wiosną, pod dachem. Nasiona wysiewa się do skrzynek wysiewnych lub niewielkich doniczek wypełnionych lekkim, piaszczystym podłożem, pamiętając, by z racji ich drobnych rozmiarów nie przykrywać ich grubą warstwą ziemi, a jedynie delikatnie docisnąć do podłoża i zraszać wodą. Temperatura otoczenia nie mniej niż 16°C, optymalnie powyżej 20°C, jasna ekspozycja. Młode siewki wymagają pikowania, a ich sadzenie docelowe do gruntu lub do donic wyeksponowanych na zewnątrz następuje pod koniec maja. Termin ten jest kluczowy, ponieważ dorotka jako roślina ciepłolubna jest całkowicie wrażliwa na przymrozki, dlatego bezpieczne wysadzenie na stałe miejsce powinno nastąpić dopiero po przejściu fali majowych chłodów.
Kwestia nazewnictwa dorotki stokrotkowatej w handlu ogrodniczym często wywołuje dezorientację, dlatego warto precyzyjnie wyjaśnić te dwa potoczne błędy nomenklaturowe. Po pierwsze, pod kątem taksonomicznym oficjalną i aktualną nazwą łacińską tej rośliny jest Cleretum bellidiforme. Mimo to w sklepach ogrodniczych, na etykietach oraz na opakowaniach nasion wciąż masowo spotyka się jej dawną nazwę (Dorotheanthus bellidiformis). Ta 'stara' nazwa utrzymała się w handlu ze względu na dekady przyzwyczajeń oraz fakt, że bezpośrednio nawiązuje ona do polskiej nazwy zwyczajowej "dorotka". Po drugie, z botanicznego punktu widzenia roślina ta nie jest przypołudnikiem, choć w sprzedaży detalicznej bardzo często tak potocznie bywa nazywana. Prawdziwe przypołudniki należą do zupełnie innych rodzajów, ale w obrębie tej samej rodziny, (na przykład: przypołudnik Coopera ,czy aptenia sercolistna). Stosowanie nazwy "przypołudnik" wobec dorotki jest uproszczeniem handlowym, wynikającym z faktu, że oba te rodzaje mają identyczną cechę fizjologiczną – otwierają swoje kwiaty wyłącznie w pełnym, południowym słońcu.
Podarowanie dorotki stokrotkowatej w prezencie kobiecie o tym samym imieniu to bez wątpienia niezwykle uroczy i personalny pomysł. Taki botaniczny upominek niesie ze sobą ogromną dawkę pozytywnej energii oraz element zaskoczenia. Kluczowym atutem tego prezentu jest fakt, że roślina kwitnie niezwykle długo, obficie i bardzo ładnie. Dzięki tej wyjątkowej produktywności i trwałości, przez całe lato naturalnie „utrzymają się” dobre myśli o nas oraz będzie uśmiech na twarzy obdarowanej Doroty. Za każdym razem, gdy spojrzy na swój słoneczny balkon lub ogrodowy skalniak i zobaczy otwierające się w słońcu pąki, natychmiast przypomni sobie o tym wyjątkowym, serdecznym geście.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz