Sesleria jesienna, to elegancka, wieloletnia trawa ozdobna , której naturalne stanowiska znajdują się w Europie Południowo-Wschodniej. W stanie dzikim porasta ona głównie widne lasy, zarośla oraz kamieniste, wapienne zbocza Włoch, Słowenii oraz krajów Półwyspu Bałkańskiego. Ta bylina z rodziny wiechlinowatych wykazuje doskonałe przystosowanie do umiarkowanego klimatu, łącząc w sobie południowy wigor z pełną mrozoodpornością.
 |
(VIII) |
Ze względu na swoje niskie wymagania siedliskowe oraz unikalną dynamikę wzrostu, gatunek ten zyskał ogromną popularność w nowoczesnej architekturze krajobrazu, stając się jednym z najbardziej pożądanych elementów strukturalnych w ogrodach.
Pokrój seslerii jesiennej charakteryzuje się zwartą, regularną formą, która zachowuje nienaganną estetykę przez cały rok. Roślina tworzy gęste, półkuliste i niezwykle regularne kępy, osiągające zazwyczaj wysokość około trzydziestu do czterdziestu centymetrów, a w czasie kwitnienia dorastające do sześćdziesięciu centymetrów. Jej największym walorem dekoracyjnym są wąskie liście o unikalnej seledynowej, bądź zbliżonej do limonki barwie, która nie blaknie nawet podczas letnich upałów. Pod koniec lata, na przełomie sierpnia i września, ponad kępami liści wyrosną strzeliste pędy zwieńczone wąskimi, kłosokształtnymi wiechami. Początkowo mają one niemal biały lub srebrzysty kolor, by z czasem przebarwić się w odcienie beżu i brązu, co tworzy spektakularny kontrast z jasną zielenią u podstawy.
Dzięki swojej uniwersalności i strukturalnej formie, trawa ta perfekcyjnie wpisuje się w różnorodne założenia ogrodowe. Jest wręcz niezastąpiona w minimalistycznych ogrodach nowoczesnych oraz wielkopowierzchniowych nasadzeniach miejskich, gdzie sadzona w dużych grupach tworzy gęste, jednolite maty okrywowe, skutecznie zastępujące klasyczny trawnik. Doskonale odnajduje się także w aranżacjach naturalistycznych, ogrodach żwirowych |
Sesleria autumnalis - Sesleria jesienna - Herfstsesleria oraz Betula utilis - Brzoza pożyteczna - Himalayaberk (VI) |
oraz jako obwódka regularnych rabat bylinowych. Sesleria jesienna wykazuje unikalną tolerancję zarówno na pełne słońce, jak i umiarkowany cień, co pozwala na stosowanie jej pod koronami drzew lub przy ścianach budynków, gdzie inne trawy ozdobne mogłyby marnieć. Po prostu, tak gdzie więcej kąpieli słonecznych latem, a zimą bez śnieżnej kołderki - częstsze wędrówki z konewką - latem rano,albo pod wieczór, zimą w bezmroźny dzień w godzinach południowych. Trzeba wyraźnie powiedzieć, że sesleria, posiada odporność na okresowy brak wody doskonale radzi sobie, ale do czasu. Jeśli chcemy mieć w ogrodzie wartościową trawę ozdobną, a nie na wpół przesuszoną kępę - warto podlewać.
Kompozycyjnie sesleria jesienna najładniej współgra z bylinami o kontrastującej fakturze liści oraz wyrazistych barwach kwiatów. Jej seledynowe kępy stanowią atrakcyjne tło dla ciemnopurpurowych odmian żurawek, rozchodników okazałych oraz filigranowych liści paproci w strefach półcienia. W pełnym słońcu tworzy zjawiskowe, strukturalne duety z jeżówkami, z szałwiami oraz rudbekiami, gdzie jej delikatne, pionowe kłosy łagodzą masywne kształty kwiatostanów sąsiadów. Zestawiona z cebulowymi roślinami wiosennymi, takimi jak czosnki ozdobne czy tulipany, maskuje ich zamierające po kwitnieniu liście, zapewniając rabacie ciągłość dekoracyjną od wczesnej wiosny aż do późnej zimy. Podsadzanie pod drzewami liściastymi – w tym zwłaszcza pod brzozami - to jedno z najbardziej klasycznych i efektownych zastosowań tej trawy. Wiadoma sprawa, drzewo ze swymi 'gabarytami', to również ekspansywny system korzeniowy, który błyskawicznie osusza podłoże
 |
Sesleria autumnalis - Sesleria jesienna - Herfstsesleria oraz Betula utilis - Brzoza pożyteczna - Himalayaberk (VI) |
i zabiera wilgoć innym roślinom. Sesleria, jak już wiemy, poradzi siebie z czasową suszą, również jej niestraszna konkurencja korzeniowa większych roślin. Jednak w ogólnym rozrachunku, lepiej robić nasadzenia tam, gdzie rośliny nie muszą ze sobą konkurować. Co do jej natury i chęci 'podbojów' - w przeciwieństwie do wielu innych traw kłączowych, sesleria jesienna rośnie w zwartych, czystych kępach i 'nie rozchodzi się' agresywnie po ogrodzie za pomocą podziemnych rozłogów. Dzięki temu raz posadzona trzyma się wyznaczonego miejsca i nie zagraża sąsiednim roślinom.
Optymalne warunki siedliskowe dla seslerii jesiennej opierają się na jej naturalnym, południowym pochodzeniu, co czyni ją rośliną niezwykle tolerancyjną i łatwą w uprawie. Raz jeszcze - trawa ta najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych oraz w lekkim półcieniu, (gdzie jej liście w kolorze limonki zyskują najbardziej nasycone wybarwienie). Podłoże powinno być przede wszystkim przepuszczalne, lekkie i piaszczysto-gliniaste, ponieważ roślina ta absolutnie nie toleruje stagnującej wody i podmokłych, ciężkich gleb. Kluczowym elementem sukcesu w uprawie tego gatunku jest zapewnienie oraz utrzymanie odpowiedniego odczynu pH podłoża, które powinno mieć charakter obojętny do wyraźnie zasadowego. Aby utrzymać te parametry na optymalnym poziomie, zwłaszcza w ogrodach o naturalnie kwaśnej ziemi, należy regularnie przeprowadzać zabieg wapnowania. Raz w roku, najlepiej jesienią lub wczesną wiosną, warto zasilić podłoże nawozami wapniowymi, takimi jak powoli działający dolomit mączka bazaltowa, albo starta kreda (z naturalnych też rozdrobnione skorupki jajek), które stabilizują odczyn i dostarczają cenny magnez. Wokół kęp seslerii należy również bezwzględnie unikać stosowania kwaśnej ściółki z kory drzew iglastych, zastępując ją żwirem, grysem wapiennym lub neutralną kompostową materią organiczną.
Zabiegi pielęgnacyjne wokół seslerii jesiennej,to niewielkie nakłady pracy; ograniczają się do kilku prostych, sezonowych czynności. Ponieważ trawa ta jest rośliną zimozieloną, jej kęp nie ścina się wiosną nisko przy ziemi, jak ma to miejsce w przypadku innych traw ozdobnych. W marcu lub kwietniu wystarczy jedynie delikatnie 'wyczesać' dłonią w rękawicy stare, zaschnięte źdźbła lub sekatorem wyciąć pojedyncze liście uszkodzone przez trudne zimowe uwarunkowania. Po zakończeniu jesiennego kwitnienia, albo z początkiem wiosny - gdy zostawimy na zimę pędy z wiechy dla 'ogrodowego poruszenia' - należy je przyciąć u samej nasady, co błyskawicznie poprawia estetykę rośliny i robi miejsce dla młodych, seledynowych przyrostów.
Dodatkowe nawadnianie jest konieczne wyłącznie w okresach długotrwałych letnich upałów i przy bezśnieżnej zimie, a regularne zasilanie ogranicza się do wiosennego podsypania kompostem oraz niezbędnym na glebach lekko zakwaszonych nawozem wapniowym.
Sesleria jesienna, rozmnażanie. Gatunek zachowuje nienaganny pokrój przez wiele lat, jednak gdy zauważymy, że środek starszej kępy zaczyna nadmiernie rzednąć, warto przeprowadzić zabieg odmładzania. Wczesną wiosną wystarczy wykopać roślinę, podzielić ją za pomocą szpadla na mniejsze części i natychmiast posadzić w nowym miejscu, co pozwala na jej błyskawiczne i darmowe rozmnożenie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz