Thelocactus bicolor - (Thelokaktus)

                                                   Każdy kaktus jest sukulentem, ale nie każdy sukulent jest kaktusem. Thelocactus bicolor, (thelokaktus), posiada pędy gromadzące wodę oraz wyraźne  areole z iście 'kaktusowymi' cierniami, jest on pełnoprawnym kaktusem będącym jednocześnie sukulentem łodygowym. Ta wyjątkowa roślina w stanie dzikim porasta suche, kamieniste i pustynne obszary Ameryki Północnej, będąc szeroko rozpowszechnioną w północnej części pustyni Chihuahuan na terenie Teksasu 

                                                                    The glory of Texas.eng

Thelocactus bicolor - (Thelokaktus)

oraz w licznych stanach Meksyku. Charakteryzuje się zazwyczaj pojedynczym, cylindrycznym lub lekko kulistym pokrojem. Wyróżnia się 'niespiesznym' tempem rocznego przyrostu, co sprawia, że przez wiele lat zachowuje kompaktowe formy, osiągając docelowo w uprawie od 25 do maksymalnie 50 centymetrów wysokości przy średnicy korpusu wynoszącej około 6 do10 centymetrów.

                                               W realiach polskiego klimatu (thelokaktus) nie tolerując temperatur poniżej 5°C i może być uprawiany wyłącznie jako roślina doniczkowa eksponowana we wnętrzach mieszkań lub w szklarniach, przy czym w okresie letnim doskonale czuje się wystawiony na słoneczny balkon

bądź taras. Co niezwykle istotne dla hodowców, gatunek ten chętnie i regularnie kwitnie w domowych warunkach uprawy, najczęściej w okresie letnim. Wytwarza wówczas na samym szczycie korpusu przypominające stokrotki kwiaty o imponującej średnicy od 5 do 8 centymetrów, które zachwycają głęboką, purpuroworóżową barwą płatków stopniowo bielejących w kierunku środka, gdzie tworzą kontrastowy, czerwony pierścień wokół żółtych pręcików. 

                                          W kolekcjach najczęściej spotkać można czysty gatunek (na zdjęciach), jednak w obrocie handlowym dostępne są również wyselekcjonowane odmiany i podgatunki botaniczne, które różnią się od formy podstawowej głównie morfologią 'uzbrojenia' i głębokością 'żebrowania'. Przykładowo, podgatunek Thelocactus bicolor subsp. schwarzii wyróżnia się całkowitym brakiem cierni centralnych, 

Thelocactus bicolor - (Thelokaktus)

z kolei Thelocactus bicolor subsp. flavidispinus charakteryzuje się wyraźnie mniejszymi, gęstymi i intensywnie żółtymi cierniami. Odmiana Thelocactus bicolor subsp. bolaensis tworzy natomiast specyficzne, jaśniejsze, niemal białe ciernie oraz wykazuje tendencję do tworzenia grupy pędów i przybierania bardziej stożkowatego kształtu, co stanowi ciekawą alternatywę dla klasycznego gatunku.

                                                Aby zapewnić Thelocactus bicolor optymalne warunki uprawy w mieszkaniu, należy umieścić go na stanowisku o maksymalnej ekspozycji świetlnej. Najlepszy będzie południowy lub południowo-wschodni parapet, gdzie roślina otrzyma dużą dawkę bezpośredniego słońca, niezbędną do prawidłowego wybarwienia dwubarwnych cierni oraz stymulacji kwitnienia. Podłoże musi być wysoce przepuszczalne i mineralne, dedykowane specjalnie dla uprawy sukulentów i kaktusowatych, które warto dodatkowo rozluźnić żwirem, perlitem lub gruboziarnistym piaskiem. Kluczowym elementem pielęgnacji jest utrzymanie odpowiedniej wilgotności podłoża na niskim, ale stabilnym poziomie. Roślina ta wymaga 'oszczędnego traktowania', dlatego niezbyt obfita dostawa wody powinna być realizowana raz na 18 do 21 dni. Głównym wskaźnikiem decydującym o kolejnym nawadnianiu musi być mocno sucha wierzchnia warstwa ziemi, a także prawie całkowite przeschnięcie całego profilu glebowego

Pomocne przy przesadzaniu sukulentów i kaktusowatych

 Łyżka, materiał rozluźniający, patyczek, szczypce

w doniczce (jest dużo lżejsza). Z kolei w okresie trwającym od listopada do marca - gdy za oknami mniej słońca i temperatury pikują - dostosowujemy system podlewania do tych realiów: zmniejszamy o 1/3 ilość dostarczanej wody, ale nie częstotliwość jej podawania, co chroni korzenie przed zasuszeniem przy jednoczesnym braku ryzyka ich zalania. 

                                               Wszelkie prace pielęgnacyjne przy tym kaktusie, takie jak wiosenne przesadzanie czy ewentualne oddzielanie pędów bocznych u starszych egzemplarzy, bezwzględnie powinny być wykonywane w rękawiczkach ochronnych. Thelocactus bicolor wykształca trwałe sztywne i ostre ciernie centralne, które przy braku ostrożności mogą dotkliwie zranić dłonie. Użycie rękawic skórzanych lub specjalistycznych rękawic ogrodniczych powlekanych grubą gumą chroni nie tylko skórę osoby pielęgnującej przed bolesnymi ukłuciami, ale również samą roślinę przed przypadkowym uszkodzeniem jej wierzchołka wzrostu. Alternatywnie, podczas 'manipulowania' pędem kaktusa w trakcie przesadzania, można posłużyć się grubym paskiem zwiniętego papieru, specjalnymi szczypcami z miękką otuliną, albo tymi, które wykorzystujemy przy grillowaniu - co zapewnia stabilny chwyt bez ryzyka ułamania dekoracyjnego 'uzbrojenia'.     

 

Przypisy:

Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]

https://en.wikipedia.org/wiki/Thelocactus_bicolor