Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka), to pełen uroku wysoce strukturalny sukulent należący do rodziny gruboszowatych, który w strefie klimatu umiarkowanego jest prowadzony wyłącznie jako całoroczna roślina doniczkowa w mieszkaniu. Swoją niezwykle chwytliwą, potoczną nazwę (niedźwiedzia łapka) zawdzięcza unikalnej budowie morfologicznej liści, które są 'pulchne' jajowate, gęsto pokryte miękkim, aksamitnym kutnerem i zakończone na wierzchołkach
_wynik.jpg "Kotyledon kutnerowaty uprawa,Cotyledon tomentosa,rośliny doniczkowe,kaktusowate i sukulety,rośliny doniczkowe ozdobne z liści,Vademecum Interesting Plants,Berenpootje,Kotyledon kutnerowaty zdjęcia,sukulenty o drobnych liściach, Kotyledon kutnerowaty rozmnażanie,Kotyledon kutnerowaty stanowisko,Kotyledon kutnerowaty podlewanie,Kotyledon kutnerowaty roślina,Cotyledon roślina,Cotyledon sukulent,gruboszowate,Crassulacea,The bear's paw,The bear's paw care,succulet plant,sukulenty,modne rośliny doniczkowe 2027,nowoczesny styl rośliny,") |
| Cotyledon tomentosa - Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka) - Berenpootje |
ząbkowatymi wypustkami, które przy odpowiednim doświetleniu przebarwiają się na ciemnoczerwony lub purpurowy kolor, do złudzenia przypominając pazurki misia.
W stanie dzikim gatunek ten pochodzi z suchych i kamienistych regionów Prowincji Przylądkowej w Afryce Południowej, gdzie zasiedla kwarcytowe zbocza i świetliste zarośla, wykazując doskonałe przystosowanie do surowych warunków okresowej suszy. Na swoich rodzimych terenach ten niszowy sukulent kwitnie obficie, wykształcając wzniesione, sztywne pędy kwiatostanowe o długości do 20 do 30 centymetrów, na szczytach których rozwijają się dzwoneczkowate, zwisające kwiaty o nasyconej, pomarańczowo-czerwonej lub żółtawej barwie. Co pozytywne dla domowych kolekcji, przy zapewnieniu optymalnych warunków uprawy kotyledon kutnerowaty jak najbardziej zakwitnie
pod dachem, a proces ten w warunkach pokojowych przypada najczęściej na okres letni lub wczesnojesienny. Pojawienie się tych jaskrawych dzwonków w mieszkaniu jest bezpośrednią informacją o prawidłowo prowadzonej pielęgnacji.Podłoże pod uprawę kotyledona kutnerowatego powinno być wysoce przepuszczalne i mineralne, o odczynie pH zbliżonym do obojętnego. Jeśli nie stosuje się gotowej, kupnej mieszanki dedykowanej kaktusowatym i sukulentom, doskonałą można przygotować samodzielnie, łącząc żyzną ziemię uniwersalną z gruboziarnistym piaskiem płukanym, żwirem i perlitem/keramzytem ogrodniczym w proporcji 1:1:1. Taki substrat gwarantuje błyskawiczne odprowadzanie nadmiaru wody
_wynik.jpg) |
| Cotyledon tomentosa - Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka) - Berenpootje |
i chroni system korzeniowy przed gniciem. Zabieg przesadzania warto przeprowadzać rokrocznie wiosną, przenosząc części podziemne (niedźwiedziej łapki) do świeżej, niewyjałowionej mieszanki. W zależności od przyrostu bryły korzeniowej, roślinę sadzi się do doniczki o numer większej, bądź też pozostawia w tej samej, pod warunkiem, że pojemnik zostanie dokładnie przemyty ciepłą wodą z dodatkiem płynu do naczyń, opłukany i osuszony przed ponownym użyciem.
Ekspozycja świetlna dla tego afrykańskiego sukulenta w pełni nasłoneczniona. Najlepszym miejscem w mieszkaniu są parapety o wystawie południowej lub południowo-zachodniej, gdzie roślina otrzyma minimum 6 godzin bezpośredniego światła dziennego, co decyduje o zwartym pokroju i wybarwieniu brzegów liści (pazurków). Gospodarka wodna wymaga dużej 'wstrzemięźliwości' - poziom wilgotności podłoża powinien być niski, a podlewanie wykonuje się wyłącznie wtedy, gdy niemal cała bryła korzeniowa w doniczce oddała wodę górnym częściom. W okresie intensywnej wegetacji, to jest od wiosny do końca lata, sukulent nawadnia się średnio raz na dwa tygodnie, natomiast później podlewanie ogranicza się do absolutnego minimum, raz w miesiącu, chroniąc liście przed pomarszczeniem. Obok obowiązkowej warstwy drenażowej z keramzytu na spodzie pojemnika, doniczka musi posiadać w pełni drożny odpływ i być ulokowana na klasycznej podstawce lub w luźnej, ozdobnej osłonce, z której natychmiast wylewa się nadmiar wody po każdym zabiegu.
_wynik.jpg) |
| Cotyledon tomentosa - Kotyledon kutnerowaty, (niedźwiedzia łapka) - Berenpootje |
Nie zraszamy! Gęsty, aksamitny kutner pokrywający liście pełni funkcję ochronną, jednak w warunkach domowych wymaga specyficznego traktowania. Miękkie włoski łatwo zatrzymują kurz oraz krople wody, dlatego rośliny tej kategorycznie nie wolno zraszać ani zamgławiać. Pozostawienie wilgoci pomiędzy ząbkami liści w chłodniejsze dni natychmiast prowadzi do powstawania brunatnych plam i infekcji szarym pleśnią. Podczas podlewania wodę należy kierować wyłącznie na podłoże, bezpośrednio pod liście. Warto również unikać częstego, bezpośredniego dotykania mięsistych łapek dłońmi, ponieważ tłuszcz i pot pozostawiane na palcach bezpowrotnie niszczą delikatną, ochronną otoczkę włosków, osłabiając naturalny blask sukulenta.
Proces nawożenia przeprowadza się wyłącznie przez pięć do sześciu miesięcy w roku (od marca do sierpnia), stosując raz w miesiącu rozcieńczone dawkami odżywki dla sukulentów.
Rozmnażanie Cotyledon tomentosa przeprowadza się metodą wegetatywną poprzez pobieranie sadzonek pędowych lub pojedynczych, zdrowych liści. Zabieg ten najlepiej wykonać wiosną lub wczesnym latem. Pobrane fragmenty pędów lub liście pozostawia się na dwa do trzech dni w suchym i cienistym miejscu, aby rana po cięciu mogła zaschnąć i wytworzyć tkankę (kalus). Po tym czasie sadzonki umieszcza się w lekko wilgotnym, bardzo piaszczystym podłożu, rezygnując z przykrywania ich folią czy zraszania, które mogłoby wywołać infekcje grzybowe. W temperaturze powyżej 20°C i przy rozproszonym świetle młode rośliny wykształcają własny system korzeniowy w ciągu kilku tygodni.
Dla dobrze ukorzenionego egzemplarza kotyledona kutnerowatego optymalna temperatura otoczenia w okresie intensywnej wegetacji, od wiosny do wczesnej jesieni, powinna oscylować w przedziale od 18°C do 24°C. Roślina ta doskonale znosi letnie upały, pod warunkiem zapewnienia właściwej cyrkulacji powietrza. Kluczowym etapem termicznym jest jednak okres zimowego spoczynku (od listopada do lutego), wtedy pożądana temperatura od 12°C do 18°C. Zapewnienie takich uwarunkowań chroni pędy przed niebezpiecznym wyciąganiem się z powodu braku światła i stymuluje roślinę do zawiązywania pąków kwiatowych.
Warto pamiętać, że z biegiem lat dolne partie pędów u starszych okazów mogą stać się nieco ogołocone z 'łapek', odsłaniając lekko zdrewniałą, szarobrązową łodygę. Taki naturalny proces fizjologiczny nadaje sukulentowi rzeźbiarski charakter przypominający miniaturowe drzewko bonsai, co może mieć swój urok. Jeśli jednak właściciela kolekcji najbardziej cieszy zwarty, bogaty i nisko ulistniony pokrój, ogołocenie dołu pędów stanowi jasne wskazanie na rozmnażanie i odmłodzenie egzemplarza. Młodzik stworzy zwarty pokrój, podczas gdy u podstawy przyciętej rośliny macierzystej często wybijają świeże, młode przyrosty (które również można wykorzystać jako materiał na nowe egzemplarze).
Kaktusowate i sukulenty ( foto )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz