Anacampseros rufescens, potocznie nazywany (anakampseros rumieniący), albo (anakampseros czerwieniący) - to egzotyczny przybysz z południowej Afryki, który w naturze zasiedla skaliste tereny RPA. Sukulent, którego pokrój jest wyjątkowo zwarty i niski – roślina rzadko przekracza osiem centymetrów wysokości, za to z czasem chętnie rozrasta się na boki, tworząc gęste barwny 'dywan' o szerokości pomiedzy 15 a 20 centymetrów. Ze względu na brak mrozoodporności,
 |
Anacampseros rufescens - (Anakampseros rumieniący) 'Sunrise' |
w
polskim klimacie gatunek ten jest przeznaczony wyłącznie do uprawy
doniczkowej, stanowiąc bezpieczną i efektowną dekorację domowych
słonecznych ekspozycji. Największym walorem zdobniczym tego sukulentu jest spektakularna gra kolorów na 'mięsistych' lancetowatych liściach. Przy odpowiedniej ekspozycji na słońce ich naturalna zieleń ustępuje miejsca głębokiej purpurze i intensywnemu różowi, co tworzy bardzo ładny kontrast z delikatnymi białymi nitkami wyrastającymi z kątów liści. Te subtelne włoski nie tylko zdobią, ale też pomagają roślinie wychwytywać wilgoć z powietrza, nadając jej unikalny, nieco 'pajęczy' wygląd.
Anacampseros, również zakwitnie w uprawie doniczkowej (przy 'pożądanej' ilości dziennego światła nawet 'zdarzy się' mu to dwa razy do roku). Na szczytach pędów kwiatostanowych wznoszących się kilka centymetrów nad kolorowym 'dywanem' rozwijają się wówczas urocze
Anacampseros rufescens, optymalne warunki uprawy, zabiegi pielęgnacyjne. Aby w pełni wydobyć potencjał kolorystyczny tego sukulenta, należy zapewnić mu stanowisko o silnym, najlepiej bezpośrednim nasłonecznieniu. To właśnie deficyt światła sprawia,
 |
Anacampseros rufescens - (Anakampseros rumieniący) 'Sunrise' |
że roślina traci swoje purpurowe barwy, staje się zielona, a jej pędy nieestetycznie się wyciągają (etiolacja). Najlepszym miejscem będzie południowy lub zachodni parapet, a w sezonie letnim roślina z wdzięcznością przyjmie pobyt na balkonie lub tarasie, pod warunkiem stopniowego 'przyzwyczajania jej' do palącego słońca. Kluczem do sukcesu w pielęgnacji jest zachowanie „pustynnego” reżimu podlewania. Roślina ta gromadzi zapasy wody w mięsistych liściach, dlatego podłoże między kolejnymi zabiegami musi całkowicie wyschnąć. Zbyt częste dostarczanie wilgoci, zwłaszcza przy braku słońca, prowadzi do gnicia korzeni lub pękania liści z nadmiaru wody. W okresie zimowym - od października do marca - anakampseros przechodzi w stan spoczynku – należy wtedy drastycznie ograniczyć podlewanie i, jeśli to możliwe, przenieść roślinę do chłodniejszego/nieogrzewanego, ale jasnego pomieszczenia o temperaturze około 10 do 16°C.
Właściwe podłoże, to fundament zdrowia tego sukulentu. Standardowa ziemia kwiatowa jest dla niego zbyt ciężka i chłonna; optymalna będzie przepuszczalna mieszanka dla kaktusów i sukulentów, dodatkowo rozluźniona perlitem, żwirem lub grubym piaskiem w proporcji co najmniej 1:1.
 |
Anacampseros rufescens - (Anakampseros rumieniący) 'Sunrise' |
Doniczka powinna być płytka i co nieco szersza, a także posiadać otwory drenażowe, aby woda nie zalegała w strefie korzeniowej (ta może być umieszczona w dekoracyjnej osłonce). Nawożenie wykonujemy rzadko – wystarczy raz w miesiącu w okresie wzrostu (wiosna–lato), stosując nawóz do sukulentów rozcieńczony do połowy zalecanej dawki. Warto również regularnie przeglądać liście, ich witalna forma potwierdzi, że 'chodzimy przy sukulencie jak trzeba', a gdy śluz, brzydki zapach - to sytuacja alarmująca. Gdy roślina nadmiernie się rozrośnie lub straci zwarty kształt, można ją odmłodzić poprzez przycinanie – odcięte fragmenty pędów po 2- 3 dniach osuszania bardzo łatwo ukorzeniają się w nowym podłożu, (warto zastosować środek ukorzeniający).
Ciekawostką, która zawsze intryguje hodowców i osoby posiadające (anakampserosa rumieniącego), jest unikalna funkcja jego charakterystycznych białych nitek wyrastających spomiędzy liści. Te subtelne 'włoski', to w rzeczywistości przekształcone przylistki, które w naturalnym, suchym środowisku RPA pełnią rolę precyzyjnych 'chwytaków' wilgoci. Potrafią one wyłapywać mikroskopijne krople porannej mgły i rosy bezpośrednio z powietrza, transportując życiodajną wodę do nasady rośliny, co pozwala jej przetrwać ekstremalne okresy suszy, gdy system korzeniowy nie ma już skąd czerpać zasobów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz