Sedum mexicanum - Rozchodnik meksykański - Vetkruid (soort)

                                                 Sedum mexicanum, czyli rozchodnik meksykański, w sprzedaży pod nazwą (jeżyk meksykański), to dekoracyjny sukulent ogrodowy należący do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae). Choć nazwa gatunkowa bezpośrednio wskazuje na Meksyk jako jego ojczyznę, dokładne, pierwotne stanowiska naturalne tej rośliny wciąż budzą dyskusje wśród taksonomów, ponieważ roślina ta błyskawicznie dziczeje i rozprzestrzenia się w strefach suchych klimatów tropikalnych 

                                                           The Mexican stonecrop.eng

Sedum mexicanum - Rozchodnik meksykański, (jeżyk meksykański) - Vetkruid (soort)

i subtropikalnych całego świata. W uprawie ogrodowej i komercyjnej ogromną popularność zyskała jego wyselekcjonowana, niezwykle jasna odmiana w kolorze limonki.

                                            Roślina ta charakteryzuje się unikalnym gęstym pokrojem, który zawdzięcza 'igiełkowatym', mięsistym liściom zebranym w regularne okółki po 4 do 5 sztuk wokół wznoszących się, a z czasem płożących pędów. Osiąga niewielką wysokość, zazwyczaj od 5 do 20 centymetrów, lecz silnie rozrasta się na boki, tworząc zwarte, miękkie w dotyku i jaskrawozielone lub w kolorze limonki dywany roślinne. Wiadoma sprawa - ze względu na te specyficzne, gęsto ułożone i charakterystyczne liście, rozchodnik ten powszechnie nazywany jest (jeżykiem). Pędy wykazują tendencję do pokładania się, dzięki czemu roślina fantastycznie przewiesza się przez krawędzie donic i murków. 

                                           W strefie klimatu umiarkowanego roślina staje się szczególnie widowiskowa w okresie kwitnienia, który przypada na późną wiosnę oraz wczesne lato (najczęściej od 

10 lat wspólnej pasji z Vademecum Interesting Plants

                                                10 lat wspólnej pasji z Vademecum Interesting Plants. Dokładnie dziś mija dziesięć lat od momentu, w którym na łamach Vademecum Interesting Plants ukazał się pierwszy, inauguracyjny wpis poświęcony unikalnemu pięknu krzewów liściastych. Ta okrągła rocznica to wyjątkowy moment refleksji nad dekadą konsekwentnego i systematycznego budowania kompendium wiedzy botanicznej. Strona przez te wszystkie lata rozwijała się jako niezależne źródło trwałych

10 lat wspólnej pasji z Vademecum Interesting Plants

Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto ) 

'odpornych' na czas treści typu evergreen content, skupiając wokół siebie wyjątkową społeczność świadomych i 'podatnych' - na piękno i użyteczność roślin - tych, którzy posiadają przydomowe ogrody, działki, sadowników, rolników. Dużą grupę stanowią również osoby, które odkryły wielką pasję

Oenanthe fistulosa - Kropidło piszczałkowate, kropidło wodne - Pijptorkruid

                                             Kropidło piszczałkowate, kropidło wodne, to bylina naturalnie zasiedlająca obszary Europy, Azji Zachodniej oraz Afryki Północnej. Na terenie Polski roślina ta posiada status gatunku rodzimego i jest w pełni zadomowiona w naszym środowisku naturalnym, gdzie najczęściej wybiera podmokłe łąki, brzegi rowów oraz płytkie strefy przybrzeżne zbiorników wodnych. Współcześnie 

                                                              Tubular water-dropwort.eng

Oenanthe fistulosa - Kropidło piszczałkowate, k.wodne - Pijptorkruid 

'Flamingo' 

(VI)

jest to jednak komponent flory spotykany niezwykle rzadko, przez co kropidło piszczałkowate zostało oficjalnie wpisane na polską czerwoną listę roślin w kategorii VU, co oznacza gatunek narażony na wyginięcie w środowisku naturalnym. 

                                                Pod względem morfologicznym roślina wyróżnia się charakterystycznym, wzniesionym i mocno ażurowym pokrojem, osiągając zazwyczaj wysokość od 30 do 60 centymetrów przy szerokości kępy dochodzącej do 30 do 45 centymetrów. Cechą unikalną tego gatunku, od której pochodzi zarazem nazwa łacińska i polska, są całkowicie puste w środku, dęte łodygi oraz rurkowate ogonki liściowe, które ułatwiają roślinie wymianę gazową w bagnistym podłożu. Od czerwca do sierpnia na szczytach tych rurkowatych pędów rozwijają się drobne, urokliwe kwiaty o białej lub delikatnie

Dischidia oiantha - Opięta (gatunek) - Dubbeltjesplant

                                             Dischidia oiantha, czyli jeden z gatunków rodzaju opięta, to sukulent epifityczny pochodzący z tropikalnych i wilgotnych lasów deszczowych Azji Południowo-Wschodniej. Jako roślina pokojowa, wnosi do wnętrz unikalną architekturę zieleni. W swoim naturalnym siedlisku roślina ta bytuje w koronach drzew, nie pasożytując na nich, lecz traktując korę jako stabilną podporę do wzrostu. Ten nadrzewny tryb życia w pełni ukształtował jej charakterystyczny pokrój oraz unikalne wymagania adaptacyjne. W uprawie domowej przejawia się to widowiskowymi, silnie zwieszającymi się pędami, które z czasem mogą osiągać imponującą długość od 1 do nawet 2 metrów, tworząc gęste, kaskadowe girlandy liści, gdzie każdy posiada kształt elipsy. To ten gatunek odróżnia od innego spotykanego w sprzedaży, 

                                                                          Dischidia ant plant.eng

Dischidia oiantha - Opięta (gatunek) - Dubbeltjesplant

gdzie te zielone części są owalne. Zrozumienie jej epifitycznej natury stanowi fundamentalny klucz do sukcesu w uprawie pokojowej, dyktując specyficzne warunki pielęgnacji, które radykalnie różnią się od pielęgnacji 'tradycyjnych' roślin doniczkowych.

                                                 Ewolucyjne przystosowanie do życia pod baldachimem tropikalnych drzew bezpośrednio determinuje preferencje świetlne tego gatunku. Dischidia oiantha naturalnie unika bezpośrednich kąpieli słonecznych, dlatego idealną ekspozycją w warunkach domowych jest stanowisko o jasnym, lecz subtelnie rozproszonym oświetleniu. Najlepsze efekty wizualne i zdrowotne uzyskuje się, zapewniając jej przefiltrowane zza firanki światło dzienne, które symuluje warunki panujące w wyższych partiach lasu deszczowego. Zbyt silna, bezpośrednia operacja słoneczna mogłaby doprowadzić

Domowa florystyka. Kwiatostany hortensji ogrodowej w wazonie

                                              Hortensja ogrodowa, jako kwiat cięty w bukiecie. Pytania, na które znajdziesz tu odpowiedzi: Który kwiatostan nadaje się do ścięcia, a który nie? O jakiej porze dnia ścinać hortensje do wazonu? Czy można uniknąć ich szybkiego więdnięcia? Jakie zastosować 'domowe' techniki, aby przedłużyć ich trwałość? Czy hortensja pije wodę przez kwiaty?  Ile wody wlać hortensji do wazonu? Jak często zmieniać wodę hortensji? Czy obrywać liście z hortensji, jeśli przygotowywana na florystyczną ozdobę? Ile czasu stoi hortensja w wazonie? Gdzie wyeksponować wazon z hortensjami? Z jakimi innymi roślinami ją łączyć w bukiecie?

Domowa florystyka. 

Kwiatostany hortensji ogrodowej w wazonie

Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto )

                                              Hortensja ogrodowa, to bezdyskusyjna królowa letniego krajobrazu, która zachwyca urozmaiconym kolorytem kwiatostanów i ich  monumentalną, atrakcyjną formą zarówno na ogrodowych rabatach, jak i we wnętrzach naszych domów tworząc piękne 'żywe' bukiety. W sezonie letnim kwiaciarnie oferują cięte kwiaty tego gatunku, niestety najczęściej po 'zaporowych' cenach. To zrozumiałe, że z kwiaciarni z pięknym bukietem nie wyjdziemy za półdarmo czy za darmo - zakup na giełdzie kwiatowej, transport, dbałość o utrzymanie trwałości kwiatów (spray florystyczny, częsta zmiana wody), chłodnia florystyczna, pracownicy, opłaty - to są realne koszty dla przedsiębiorcy. Dlatego właściciele przydomowych ogrodów posiadający te ozdobne krzewy są w grupie tych 'szczęśliwców', którzy mają pod ręką całkowicie darmowe źródło luksusowych roślin. Z dużym powodzeniem możemy wykorzystywać je jako samodzielną, spektakularną ozdobę lub łączyć

Pinus densiflora - Sosna gęstokwiatowa - Japanse rode den

                                               Sosna gęstokwiatowa, to niezwykle malownicze drzewo iglaste, które naturalnie pochodzi z Azji Wschodniej, zasiedlając tereny Japonii, Korei, Chin oraz górzyste rejony Syberii. W swojej czystej formie gatunkowej roślina ta charakteryzuje się luźnym, często nieregularnym pokrojem i w sprzyjających warunkach potrafi dorastać do 20 czy nawet 30 metrów wysokości, choć w europejskim klimacie rzadko przekracza kilkanaście metrów. Jej najbardziej uderzającym walorem wizualnym jest unikalna parasolowata korona; to całoroczna zimozielona szata, składająca się z krótkopędów, gdzie każdy z dwiema miękkimi zielonymi, bądź lekko niebieskimi igłami. 

                                                                     The Japanese red pine.eng

Pinus densiflora - Sosna gęstokwiatowa - Japanse rode den 

'Jane Kluis'

'(...) Igły pozostają na drzewie przez kilka lat. Dwie wiązki przewodzące w liściu, od 3 do 9 kanałów żywicznych. Pylenie od kwietnia do czerwca. Szyszki nasienne dojrzewają od września do października drugiego roku (...)'1. Okazałe drzewa jak i odmiany karłowe mają bardzo wyraźne w kolorze i dekoracyjne przyrosty wiosenne; różnią się wyglądem od starszych pędów. Pod koniec wiosny i wczesnym latem 'świece' zaczynają się wydłużać, a z ich wnętrza wybijają młode miękkie igły o bardzo jasnym, seledynowym lub cytrynowo -zielonym odcieniu. 

                                       Gatunek ten charakteryzuje się doskonałą mrozoodpornością i bardzo dobrze zimuje w  warunkach klimatu umiarkowanego, wykazując jednocześnie dużą tolerancję na przejściowe susze oraz niskie wymagania glebowe. Ta wysoka odporność sprawia, że sosna gęstokwiatowa może być z powodzeniem wprowadzana jako wyjątkowa roślina ozdobna do polskich ogrodów przydomowych i stref zieleni miejskiej. Co niezwykle istotne dla właścicieli mniejszych działek, roślina ta nie jest zarezerwowana wyłącznie dla rozległych przestrzeni parkowych; współczesny rynek ogrodniczy oferuje liczne odmiany karłowe (formy krzewiaste)  i półkarłowe (niewielkie 'drzewko', czyli formy pienne

Rudbeckia hirta - Rudbekia owłosiona - Ruige zonnehoed

                                      Rudbekia owłosiona, to jedna z najbardziej energetycznych roślin, jakie zawitały do Europy z preriowych krajobrazów Ameryki Północnej. Jej naturalne pochodzenie determinuje charakterystyczną, surową urodę oraz ogromną witalność. Roślina ta wykształca wzniesiony bogaty pokrój, osiągając od 30 do nawet 80 cm wysokości (odmiany). To, co wyróżnia ją na tle innych gatunków, 

                                                                Black-eyed Susan.eng

Rudbeckia hirta - Rudbekia owłosiona - Ruige zonnehoed

'Sunbeckia Carolina' 

(VII) 

to gęste, szorstkie owłosienie pokrywające zarówno sztywne łodygi, jak i lancetowate liście, co nadaje jej rustykalnego sznytu. Kwietny spektakl rozpoczyna się latem i trwa nieprzerwanie aż do późnej jesieni, często kończąc się dopiero wraz z pierwszymi przymrozkami. Kwiatostany w formie dużych koszyczków zachwycają kontrastem: intensywnie żółte lub pomarańczowo-brązowe płatki otaczają wypukłe, niemal czarne dno kwiatowe. Ze względu na brak pełnej mrozoodporności w naszym klimacie, rudbekia owłosiona traktowana jest w Polsce głównie jako roślina jednoroczna. Mimo to, chętnie wysiewa się sama,