Peperomia obtusifolia - Peperomia tępolistna, pieprzówka t. - Krokodillentraan

                                             Peperomia obtusifolia, to jest peperomia tępolistna - popularna i wdzięczna roślina doniczkowa, która w stanie dzikim zasiedla wilgotne, tropikalne lasy Ameryki Środkowej i Południowej, rosnąc tam często jako epifit na pniach drzew. Charakteryzuje się zwartym bogatym pokrojem oraz grubymi, mięsistymi pędami, które z czasem mogą delikatnie się pokładać lub malowniczo przewieszać. Jej największą ozdobą są skórzaste, błyszczące liście o charakterystycznym 

                                                                  The baby rubberplant.eng 

Peperomia obtusifolia - Peperomia tępolistna, pieprzówka tępolistna - Krokodillentraan
  'Burning bush'

odwrotnie jajowatym kształcie z tępymi wierzchołkami, które potrafią magazynować wodę. Nie jest klasycznym sukulentem, lecz botanicy określają ją mianem sukulenta liściowego. (Wynika to z jej przystosowania do warunków, w których rośnie w naturze).

                                              W sprzedaży dostępnych jest dziś wiele niezwykle atrakcyjnych odmian uprawnych, różniących się ubarwieniem blaszki liściowej - od jednolicie ciemnozielonych, przez pstre i z marginesem, gdzie kremowe smugi (np. 'Variegata'), aż po formy o odcieniu limonki. Ze względu na swoje pochodzenie, w naszej strefie klimatycznej peperomia ta nie jest w stanie przetrwać zimy na zewnątrz, dlatego spełnia rolę wyłącznie całorocznej rośliny ozdobnej eksponowanej we wnętrzach mieszkań, biur i restauracji.

                                             W uprawie w mieszkaniu, ten gatunek pieprzówki charakteryzuje się niskim, zwartym wzrostem, osiągając 20 do 25 centymetrów wysokości; choć starsze okazy w bardzo dobrych

Aeschynanthus (soorten) - Eszynantus (gatunki) - Lipstick plant

                                             Rodzaj Eszynantus (Aeschynanthus), obejmuje 'zachwycającą' grupę tropikalnych roślin z rodziny ostrojowatych, które w swoim naturalnym środowisku zasiedlają gęste, wilgotne lasy deszczowe Azji Południowo-Wschodniej, rozciągające się od bujnych rejonów Himalajów, przez Malezję, aż po malownicze wyspy Indonezji. W tamtejszym ekosystemie najczęściej egzystują jako zmyślne epifity, porastające omszałe konary i zagłębienia kory wysokich drzew tropikalnych, co w bezpośredni sposób determinuje ich specyficzne wymagania agrotechniczne. Z uwagi na swoje skrajnie ciepłolubne pochodzenie i całkowity brak odporności na niskie temperatury, w naszej strefie klimatycznej rośliny te nie mają najmniejszych szans na przetrwanie w otwartym gruncie. 

                                                                          Aeschynanthus.eng

Aeschynanthus (soorten) - Eszynantus (gatunki) - Aeschynanthus.nl

Możemy je pielęgnować i podziwiać wyłącznie pod dachem, gdzie w warunkach domowych, ciepłych oranżeriach lub w sklepowych/restauracyjnych oknach kwiatowych - stają się elitarną i niezwykle widowiskową żywą dekoracją wnętrz. Tutaj cztery gatunki.

                                                W strukturze tego rodzaju odnajdziemy niezwykle urozmaicone pokroje, które plastycznie dostosowały się do nadrzewnego trybu życia. Przedstawiciele eszynantusów wykształcają formy wieloletnich bylin, półkrzewów o drewniejących u nasady pędach, a także dynamicznych pnączy lub wiotkich, 'mięsistych' pędów, które z czasem zaczynają się malowniczo przewieszać. Te zielone, kaskadowe girlandy, gęsto usiane skórzastymi, chroniącymi przed utratą wody

Jesienne nawożenie. Nawozy mineralne i organiczne

                                               Jesienne nawożenie, to jeden z kluczowych, a zarazem najczęściej zaniedbywanych zabiegów agrotechnicznych, który w bezpośredni sposób decyduje o kondycji roślin podczas trudnych miesięcy zimowych. Wbrew powszechnej opinii, dokarmianie roślin o tej porze roku (późne lato do końca października), nie ma na celu pobudzania ich do budowy nowych przyrostów, lecz pomoc w bezpiecznym przejściu w stan fizjologicznego spoczynku. Jaki jest cel jesiennego nawożenia z uwzględnieniem rezygnacji z azotu? Jakie nawozy mineralne, jak je stosować? A w jak pożyteczny sposób wykorzystać nawozy organiczne? Jakie są żelazne zasady rozkładania obornika? 

Prace ogrodowe

 Jesienne nawożenie. Nawozy mineralne i organiczne

Kompost, czyli nawóz organiczny, to jest 'czarne złoto ogrodników'

                                            Prawidłowo przeprowadzone zasilanie skupia się przede wszystkim na intensywnej rozbudowie systemu korzeniowego oraz zagęszczeniu soków komórkowych, co działa jak naturalny pancerz chroniący tkanki przed 'rozsadzeniem' przez mróz. Fundamentalną zasadą, o której musi pamiętać każdy miłośnik pięknych ogrodów, jest bezwzględne unikanie o tej porze roku nawozów zawierających w swoim składzie azot. Ten makroelement, podany u schyłku sezonu, zadziałałby w sposób całkowicie destrukcyjny - zamiast spowolnienia wegetacji, zmusiłby rośliny

Betula utilis - Brzoza pożyteczna, b.himalajska - Himalayaberk

                                                  Brzoza omszona, znana również jako brzoza himalajska, to dekoracyjne drzewo liściaste, którego naturalne stanowiska znajdują się w surowym klimacie środkowej Azji. W stanie dzikim porasta ona średnie partie Himalajów, rozciągając się od Afganistanu, przez Pakistan i Indie, aż po Nepal i zachodnie Chiny. W swoim naturalnym środowisku czysty gatunek botaniczny wyróżnia się bardzo szybkim tempem wzrostu i potrafi wyrosnąć na potężne, rozłożyste drzewo, osiągające od 15 do nawet 20 metrów wysokości oraz około 6 do 8 metrów szerokości korony. Tworzy ona charakterystyczny, wzniesiony, a z czasem zaokrąglony i ażurowy pokrój, który uroczo filtruje światło słoneczne. 

                                                                       Himalayan birch.eng

Betula utilis - Brzoza pożyteczna, b. himalajska - Himalayaberk

 'Doorenbos' 

Linowe nasadzenia pojemnikowe/Architektoniczne nasadzenia strukturalne

Trendy w ogrodnictwie. Uprawa drzew w donicach ( foto ) 

(X)

Liście brzozy pożytecznej są sezonowe, dość spore (do 10 cm) i wyraźnie 'skórzaste'. Mają szerokojajowaty kształt z ostrym wierzchołkiem i piłkowanym brzegiem. Przez cały sezon zachwycają głęboką, błyszczącą zielenią, która jesienią spektakularnie przebarwia się na jasny, złocistożółty kolor, po czym opada na zimę. Kora na pniu i głównych konarach to jej najbardziej widowiskowy walor ozdobny. Już u młodych okazów staje się nieskazitelnie, kredowo biała i gładka. Co ważne, w przeciwieństwie do innych brzóz, u podstawy pnia nigdy nie tworzą się głębokie, czarne spękania. Kora łuszczy się niezwykle dekoracyjnie, odchodząc poprzecznymi, papierowymi pasmami, pod którymi ukazuje się świeża, perłowa warstwa. Sprawia to, że pnie drzewa przez cały rok wyglądają 'czysto' i rzeźbiarsko. 

                                              Na szczęście, nie tylko posiadacze dużych ogrodów mogą zaprosić tę azjatycką piękność do swojej zielonej przestrzeni, ponieważ w sprzedaży dostępne są kultywary osiągające znacznie mniejsze rozmiary. Wyselekcjonowane odmiany uprawne cechują się bardziej kompaktowym wzrostem, co pozwala na ich wprowadzenie nawet na ograniczoną przestrzeń

Inula magnifica - Oman wspaniały - Grote alant

                                               Oman wspaniały, to bylina na średnie i wyższe piętra, która naturalnie zasiedla dzikie, górzyste rejony Kaukazu Wschodniego, gdzie najczęściej porasta wilgotne łąki oraz obrzeża świetlistych lasów. W warunkach ogrodowych roślina ta wykształca kępiasty pokrój, osiągając bez trudu wysokość od półtora do nawet dwóch i pół metra przy szerokości bliskiej 2/3 tych wartości. Jej 'fundamentem' jest gęsta rozeta okazałych odziomkowych liści o szerokojajowatym kształcie

                                                                     The giant fleabane.eng

 Inula magnifica - Oman wspaniały - Grote alant

'Sonnenstrahl'

(IX) 

i falistych brzegach, które ze względu na swoją szorstką fakturę od razu zwracają uwagę każdego miłośnika zieleni. Z tej zielonej bazy wyrastają niezwykle grube, sztywne, mocno owłosione i purpurowo podbarwione łodygi, które rozgałęziają się w górnych partiach, tworząc kandelabrowe struktury podtrzymujące masę pąków kwiatowych.

                                             Prawdziwy pokaz swojej potęgi ta kaukaska roślina rozpoczyna w lipcu, kiedy to na szczytach pędów masowo rozwijają się  wyraziste złocistożółte koszyczki kwiatowe, których kwitnienie przeciąga się przez sierpień, wrzesień, aż do pierwszych dni października. Kwiatostany urzekają unikalną budową, gdzie środek wypełniają gęste kwiaty rurkowe, otoczone długimi wąskimi,

Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel

                                          Lawenda szerokolistna, nazywana również (lawendą spika), to zimozielony półkrzew (roślina wieloletnia, której z latami częściowo drewnieją dolne pędy), która w stanie dzikim porasta suche, kamieniste i mocno nasłonecznione zbocza górskie zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, ze szczególnym uwzględnieniem Hiszpanii, Portugalii oraz południowej Francji. Charakteryzuje się wzniesionym, zwartym i gęstym pokrojem, tworząc regularne

                                                                 Broadleaved lavender.eng

Lavandula latifolia - Lawenda szerokolistna, l.spika - Spijklavendel

półkuliste kępy osiągające wraz z pędami kwiatostanowymi od 45 do 65 centymetrów wysokości. Choć roślina ta wytwarza jasnoliliowe kwiaty, jej głównym i bezdyskusyjnym walorem zdobniczym pozostaje spektakularna, srebrzysta listna szata. Szerokie, lancetowate blaszki liściowe pokryte są gęstym, aksamitnym kutnerem, który nadaje całej roślinie unikalny, srebrzystobiały odcień utrzymujący się przez cały sezon, (a w naturalnym środowisku chroni blaszki przed zbyt silnymi słonecznymi kąpielami). Ta roślina należy do grupy, która w sezonie skutecznie odstrasza komary (na balkonie, bądź w ogrodzie, gdy posadzona bezpośrednio w gruncie). Przy potarciu liść tego gatunku wydziela wyrazisty

Leycesteria formosa - Lejcesteria piękna - Fazantenbes

                                              Lejcesteria piękna, nazywana potocznie (bażancim krzewem), (bażancia jagoda),(babcinym kolczykiem) lub (himalajskim wiciokrzewem), to niezwykle oryginalny, rzadko spotykany w polskich ogrodach krzew liściasty o wybitnie egzotycznym wyglądzie. Jej naturalna ojczyzna rozciąga się wzdłuż wilgotnych, zalesionych obszarów Himalajów oraz w zachodnich i południowo-zachodnich Chinach. Roślina ta charakteryzuje się wzniesionym malowniczo rozgałęziającym się pokrojem, który tworzą unikalne, puste w środku, przypominające bambus pędy o sinozielonej lub wręcz niebieskawej barwie. 

                                                                  The pheasant berry.eng

Leycesteria formosa - Lejcesteria piękna - Fazantenbes

 'Purple Rain' 

 (VIII)

W optymalnych warunkach uprawy, po kilku latach od posadzenia, krzew ten osiąga docelową wysokość od półtora do dwóch metrów przy bardzo zbliżonej szerokości korony, zachowując przy tym lekkość i ażurową strukturę pokroju.

                                                    Kwitnienie lejcesterii jest atrakcyjne i, co niezwykle cenne, trwa nieprzerwanie przez bardzo długi czas. Rozpoczyna się na początku lata, zazwyczaj w czerwcu lub lipcu, i przeciąga się aż do pierwszych jesiennych chłodów w październiku. Krzew wykształca wtedy na szczytach pędów oraz w pachwinach liści długie, zwisające, kłosowate wiechy o długości dochodzącej do dziesięciu centymetrów. Składają się one z drobnych, rurkowatych, białych lub kremowych kwiatów, które otoczone są sztywnymi, dużymi, purpurowo-czerwonymi lub ciemnokarminowymi podkwiatkami. Kontrast między jasnym wnętrzem kwiatu a ciemną oprawą przyciąga wzrok,