Pelargonium grandiflorum - Pelargonia wielkokwiatowa - Franse geranium

                                              Pelargonia wielkokwiatowa, znana również jako pelargonia angielska, bądź pelargonia królewska - to bez wątpienia najbardziej dystyngowana przedstawicielka rodzaju pelargonium, która cieszy się niesłabnącym uznaniem miłośników roślin. Gatunek wyjściowy, na bazie którego powstały współczesne, zachwycające kultywary, pochodzi z południowych krańców Afryki. To właśnie tamtejszy klimat ukształtował jej charakterystyczne cechy, które hodowcy umiejętnie wydobyli, tworząc odmiany o kwiatach przypominających miniaturowe azalie. Roślina ta cechuje się zwartym, pełnym i wzniesionym pokrojem, osiągając zazwyczaj od 25 do 45 centymetrów wysokości. Jej liście są sztywne, dłoniaste 

                                                       Pelargonium grandiflorum.eng

Pelargonium grandiflorum - Pelargonia wielkokwiatowa - Franse geranium

i wyraźnie ząbkowane, co stanowi doskonałe, gęste tło dla spektakularnych kwiatostanów, które prezentują się w zależności od odmiany w mniejszym, bądź w większym rozmiarze oraz w wielu odsłonach kolorystycznych.

                                            Główny okres kwitnienia pelargonii wielkokwiatowej przypada na wiosnę i wczesne lato, zazwyczaj od maja do lipca, choć przy odpowiedniej pielęgnacji proces ten może trwać znacznie dłużej. To, co wyróżnia ją na tle kuzynek, to przede wszystkim rozmiar i ubarwienie płatków – większość odmian posiada znacznie większe, często pofalowane i ozdobione ciemniejszymi plamami lub żyłkowaniem w centralnej części, co nadaje im niemal egzotyczny wygląd. Paleta barw rozciąga się od czystej bieli, przez subtelne pastele i róże, aż po głębokie burgundy i fiolety, czyniąc z każdej rośliny żywe dzieło sztuki.

Na naszej szerokości geograficznej pelargonia ta pełni podwójną rolę dekoracyjną, płynnie adaptując się

Musa basjoo - Bananowiec japoński - Japanse vezelbanaan

                                         Bananowiec japoński, pomimo swojej nazwy sugerującej pochodzenie z Japonii, wywodzi się z subtropikalnych regionów Chin, skąd przed wiekami trafił na archipelag japoński. Jest to roślina o niezwykle silnym ładunku egzotyki, która za sprawą swoich gigantycznych, soczysto zielonych liści i monumentalnego pokroju potrafi zmienić każdą przestrzeń w namiastkę tropikalnej dżungli. To właśnie ta spektakularna uroda sprawia, że polscy miłośnicy roślin podejmują wyzwanie jego uprawy na dwa zasadnicze sposoby: nasadzenia bezpośrednio w gruncie, jako 'ryzykowny element' ogrodowych przestrzeni oraz jako roślinę doniczkową, zdobiącą jasne wnętrza i w czasie lata tarasy. 

                                                                         Japanese banana.eng

Musa basjoo - Bananowiec japoński - Japanse vezelbanaan

                                             W Polsce uprawa bananowca bezpośrednio w gruncie jest zadaniem dla cierpliwych pasjonatów i wiąże się z dużymi nakładami pracy oraz niepewnym skutkiem. Choć gatunek ten jest uznawany za najbardziej mrozoodporny z rodzaju, nasze zimy zmuszają do budowania skomplikowanych konstrukcji izolacyjnych. Każdej jesieni należy usunąć liście, a pozostawiony niby pień i części podziemne solidnie zabezpieczyć, (styropian, folia drobno oczkowana itp., itd.). To sprawia, że po zdjęciu chroniących przed przemarzaniem osłon (przełom kwietnia i maja), roślina co roku musi startować od zera, rzadko osiągając w krótkim sezonie pełnię swoich możliwości. Walka z wilgocią i ryzykiem gnicia w czasie zimowania sprawia, że gruntowa uprawa bananowca japońskiego w naszej strefie klimatycznej jest raczej ogrodniczym eksperymentem niż gwarancją stabilnej dekoracji.

                                         Zdecydowanie bezpieczniejszym, bardziej satysfakcjonującym, efektywnym i efektownym rozwiązaniem jest prowadzenie Musa basjoo jako rośliny doniczkowej. W tym systemie

Pelargonium × hortorum - Pelargonia pasiasta, p. rabatowa - Geranium

                                    Pelargonium × hortorum - pelargonia pasiasta, pelargonia rabatowa, geranium muszkatel - to jedna z najbardziej wdzięcznych roślin ozdobnych, która powstała w wyniku celowego skrzyżowania dwóch afrykańskich gatunków: Pelargonium zonale x Pelargonium inquinans. Ze względu na swoje pochodzenie, w literaturze często spotyka się ją pod nazwą pelargonia pasiasta, co bezpośrednio nawiązuje do charakterystycznego, ciemniejszego pierścienia widocznego na blaszkach liściowych. Roślina ta charakteryzuje się wzniesionym, krzaczastym pokrojem oraz grubymi pędami, 

                                                                         Zonal geranium.eng

Pelargonium × hortorum - Pelargonia pasiasta, p. rabatowa - Geranium 

które z czasem mogą lekko drewnieć u podstawy. Głównym atutem tej grupy jest niezwykle długie i obfite kwitnienie, które w optymalnych warunkach trwa nieprzerwanie od maja aż do pierwszych jesiennych przymrozków. Kwiaty zebrane są w baldachowate kwiatostany osadzone na długich szypułkach, a ich gama kolorystyczna jest imponująca – obejmuje niemal wszystkie odcienie czerwieni, różu, łososia, a także czystą biel i odmiany dwubarwne. Dodatkowym walorem dekoracyjnym są odmiany o ozdobnych liściach, które oprócz wspomnianego pasiastego rysunku, mogą posiadać szerokie, białe lub żółte obrzeżenia, co czyni roślinę atrakcyjną nawet w przerwach między kwitnieniami.

                                          W naszym klimacie pelargonia rabatowa należy do grupy roślin niezimujących na zewnątrz, dlatego w ogrodach i na balkonach traktowana jest jako roślina sezonowa. Choć potrafi przetrwać letnie upały i okresowe niedobory wody, spadek temperatury poniżej zera jest dla niej rozwiązaniem 'ostatecznym'. Z tego powodu jesienią okazy z ogrodu należy przenieść do jasnych, chłodnych pomieszczeń, aby bezpiecznie doczekały wiosny. Warto jednak zaznaczyć, że gatunek ten doskonale odnajduje się również w całorocznej uprawie doniczkowej w mieszkaniu, zdobiąc

Scalesia pedunculata - Skalezja szypułkowa

                                                Scalesia pedunculata, nazywana również olbrzymią stokrotką z Galapagos, to jedna z najbardziej zdumiewających opowieści o ewolucyjnym sukcesie w królestwie roślin. Choć systematycznie należy do rodziny astrowatych (asteraceae), jej wygląd całkowicie przeczy wyobrażeniu o typowej stokrotce. Ta „pramatka” lasów mglistych archipelagu Galapagos udowodniła, że skromne ziarenko, przyniesione w piórach/w odchodach ptaka na jałową wulkaniczną magmę, potrafi przekształcić się w  drzewo o wysokości sięgającej 20 metrów. Jest to przykład radiacji adaptacyjnej, 

                                                                  The giant daisy trees.eng 

Scalesia pedunculata - Skalezja szypułkowa

Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto )

gdzie roślina zielna, nie napotykając konkurencji, wypełniła niszę ekologiczną, tworząc unikalne, jednogatunkowe lasy.
                                             Kluczem do przetrwania skalezji szypułkowej w surowym, magmowym krajobrazie jest jej mistrzowska gospodarka wodna. Zanim wykształciła wielkie liściaste korony, było to pierwsze to jedyne ziarenko, które wpadło w szczelinę zastygłej magmy wulkanicznej. Po pęknięciu i pod wpływem dobra z porannej i wieczornej rosy, wydało karłową roślinę na miarę możliwości tak niesprzyjającego środowiska. Ta szybko obumarła i z siebie stworzyła pierwszą warstwę ubogiego podłoża, na którym wzeszło młode pokolenie. W miejscach, gdzie rzadkie opady deszczu natychmiast 'rozmywały się' na skałach magmowych, roślina ta nauczyła się „pić z chmur”. W drodze ewolucji

Tworzenie rabaty. Podział rabat pod względem stylu

                                             Barwna kwietna wyspa na soczyście zielonym trawniku rabata wyspowa); rośliny w piętrowym układzie przy murze, czy płocie; ozdobiona skarpa; mnóstwo roślin na podwyższeniu (rabata jednostronna) - wszystkie z tych lokalizacji sprzyjają stworzeniu pięknej roślinnej kompozycji. Dowiedz się jaka jest w tej konkretnej miejscówce gleba (stopień jej wilgotności i pH). 

Tworzenie rabaty

  Rodzaje rabat ze względu na styl

Rabata w stylu monochromatycznym 

Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione z ( foto )

Zdefiniuj ekspozycję (słoneczna, czy zacieniona). Warunki siedliskowe, to one są decydującym czynnikiem, który wpływa na powodzenie, albo na klęskę uprawy. Określ, jaki efekt chcesz uzyskać i czy to ma być rabata sezonowa, bylinowa, czy może mieszana (byliny, krzewy, z niewielką ilością jednorocznych). Kiedy jest już pomysł, jak ta kompozycja mogłaby wyglądać, warto oprzeć się na wiedzy innych, którzy stworzyli piękne rabatowe odsłony i to w różnych stylach. Ta wiedza, od samego początku prac, pozytywnie

Begonia × hybrida - Begonia mieszańcowa

                                           Begonia × hybrida, znana jako begonia mieszańcowa, to wyjątkowo dekoracyjna roślina, która stanowi doskonały wybór do ozdoby letnich i jesiennych przestrzeni zewnętrznych. Dzięki swojej wszechstronności idealnie prezentuje się na balkonach, tarasach oraz jako ozdoba przestrzeni wypoczynkowych w ogrodzie. Jej kaskadowy pokrój sprawia, że jest szczególnie ceniona w podwieszanych pojemnikach. Roślina ta wyróżnia się niezwykle długim i obfitym kwitnieniem, trwającym nieprzerwanie przez całe lato aż do pierwszych jesiennych przymrozków. 

Begonia × hybrida - Begonia mieszańcowa 

'Dragon Wing' Red lub 'Smocze skrzydło'

Begonia mieszańcowa dostępna jest w kilku atrakcyjnych odmianach kolorystycznych, w tym w czystej bieli, subtelnym różu oraz jaskrawej, głębokiej czerwieni. To daje pole wyboru, czy posadzić pojedynczo jaskrawo czerwoną odmianę, czy stworzyć efektowną pełną słodyczy kompozycję, gdzie biel i delikatny róż. Co do łączenia tej rośliny z innymi gatunkami, doskonale odnajdzie się w tych kompozycjach, gdy będzie miała zapewnioną odpowiednią przestrzeń do witalnego rozwoju oraz 'towarzystwo' pod kątem podobnych wymagań siedliskowych, czyli stanowisk jasnych, ale nie wystawa południowa i podłoża zasobnego o stałym umiarkowanym stopniu wilgotności. Wyjątkowo efektownie prezentuje się

Sideritis syriaca - Gojnik syryjski - Griekse bergamot

                                      Gojnik syryjski, nazywany potocznie (herbatą górską), to aromatyczny półkrzew naturalnie występujący na skalistych zboczach wysokich partii gór Grecji, Albanii oraz Turcji. Roślina ta wykształca charakterystyczny, zwarty i wzniesiony pokrój, osiągając zazwyczaj  40 do 50 centymetrów wysokości. Jej najbardziej rozpoznawalną cechą są lancetowate, mięsiste liście pokryte gęstym, miękkim kutnerem, który nadaje im wyjątkowy, srebrzyście mieniący się wygląd. Kutner pełni funkcję ochronną, 

                                                                                Ironwort.eng

Sideritis syriaca - Gojnik syryjski - Griekse bergamot

zabezpieczając tkanki przed intensywnym parowaniem oraz palącym słońcem. W okresie letnim, od czerwca do sierpnia, ponad srebrzystą kępą wyrastają kłosowate kwiatostany wypełnione drobnymi, żółtymi kwiatami otoczonymi przez dekoracyjne podsadki, (podobnie jak u żeleźniaka, ale mniejsze).

                                       W warunkach klimatycznych Polski gojnik jest traktowany jako roślina niezimująca w gruncie ze względu na niską mrozoodporność. Głównym 'likwidatorem' gojnika w klimacie umiarkowanym nie jest sam mróz, lecz połączenie niskiej temperatury z wilgocią. Gęsty, srebrzysty kutner na liściach, który chroni roślinę przed słońcem działa jak gąbka – zatrzymuje zimową wilgoć, co prowadzi do błyskawicznego gnicia rozety i infekcji grzybowych. Dlatego uprawia się go jako roślinę jednoroczną lub wieloletnią w pojemnikach przenoszonych jesienią do jasnych,