Wierzba zielna, to jedna z najbardziej fascynujących i skrajnych form życiowych w wielkim królestwie roślin. Najniższy reprezentant rodziny wierzbowatych (Salicaceae) naturalnie zasiedla surowe arktyczno-wyżynne regiony Skandynawii, Grenlandii oraz najwyższe partie europejskich gór, w tym polskie Tatry i Karkonosze, (jako relikt polodowcowy i gatunek rzadki, ściśle związany z piętrem halnym). Choć ze względu na swoją łacińską nazwę gatunkową
Salix herbacea - Wierzba zielna, w. nibyzielna - Kruidwilg Dojrzewające owoce/torebki wypełnione nasionami Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto ) |
bywa potocznie i mylnie utożsamiana z miękkimi roślinami zielnymi, z punktu widzenia ścisłej botaniki jest to wieloletnia krzewinka. Pokrój wierzby zielnej. Wykształca całkowicie zdrewniałe, twarde pędy, wtórny przyrost drewna oraz wyraźne słoje roczne (!), które ze względu na milimetrowe przyrosty można policzyć wyłącznie pod mikroskopem. (To przez te słoje potocznie jest nazywana 'najmniejszym drzewem świata'). Roślina osiąga zaledwie od 1 do 6 centymetrów wysokości, Jej unikalna strategia przetrwania w klimacie subpolarnym i w Polsce na terenach górskich, opiera się na budowaniu


_wynik.jpg)
.jpg)
.jpg)
_wynik.jpg)