Jak zyskać dofinansowanie w programie Mikroretencja 2026?

                                               Jak zyskać dofinansowanie w programie Mikroretencja 2026? Gromadzenie wody deszczowej, to jeden z najbardziej ekologicznych i ekonomicznych sposobów na utrzymanie ogrodu w doskonałej kondycji, zwłaszcza w obliczu braku równowagi hydrologicznej w podłożu (coraz częstszych okresów suszy, a  w niektórych miejscach podtopień). Szosa, chodniki, wybrukowane podjazdy i tarasy - coraz mniej odkrytego podłoża, który przyjmowało i i równomiernie oddawało wodę. Już 22 czerwca rusza oficjalny nabór wniosków na dofinansowanie instalacji przydomowych w ramach programu Mikroretencja. Jest to doskonała okazja dla wszystkich miłośników ogrodnictwa, ponieważ na ten cel przeznaczono bardzo duże środki finansowe, które pozwalają na pokrycie większości kosztów związanych z zakupem i montażem systemów nawadniających oraz zbiorników. 

 Prace ogrodowe / Trendy w ogrodnictwie

Jak zyskać dofinansowanie w programie Mikroretencja 2026?

Zbiornik na wodę

Zgromadzone fundusze mają formę bezzwrotnych dotacji, co pozwala na bezstresowe zaplanowanie nowoczesnej infrastruktury wodnej na terenie własnej posesji.

                                                 Program skierowany jest do osób fizycznych, które są właścicielami lub współwłaścicielami domów jednorodzinnych, zarówno tych nowo wybudowanych, jak i już istniejących. Kluczowym warunkiem uczestnictwa jest posiadanie nieruchomości zlokalizowanej na terenie

Campanula persicifolia - Dzwonek brzoskwiniolistny - Prachtklokje

                                            Dzwonek brzoskwiniolistny, to jedna z tych bylin, które potrafią 'pokazać się' w eleganckich odsłonach. Roślina ta pochodzi z obszarów Europy oraz Syberii, gdzie w stanie dzikim zasiedla polany w lasach liściastych, słoneczne dąbrowy, zarośla oraz suche łąki. Ten rodzimy rodowód sprawia, że jest ona całkowicie przystosowana do naszego klimatu, wykazując dużą mrozoodporność oraz odporność na wiosenne przymrozki. Pokrój tej byliny jest niezwykle smukły i architektoniczny, przez co wnosi ona do ogrodowych aranżacji pożądaną lekkość i dynamikę. W dolnej partii roślina tworzy niską, przyziemną rozetę zimozielonych lancetowatych liści, które swoim kształtem 'co nieco' przypominają liście brzoskwini - stąd też wywodzi się jej nazwa gatunkowa. Od maja z tej zielonej bazy 

                                                        The peach-leaved bellflower.eng

Campanula persicifolia - Dzwonek brzoskwiniolistny - Prachtklokje 'Takion' White   

(VI)

wyrastają sztywne, gładkie i niemal bezlistne pędy, które w zależności od warunków siedliskowych osiągają od 50 do nawet 90 cm wysokości. Na szczytach tych wzniesionych łodyg rozwijają się luźne, groniaste kwiatostany złożone z dużych, szeroko dzwonkowatych kwiatów o średnicy do 4 do 5 cm, które u dzikich form mają czysto błękitną lub lazurową barwę, natomiast u odmian ogrodowych bywają też śnieżnobiałe lub subtelnie fioletowe. Kwitnienie dzwonka brzoskwiniolistnego rozpoczyna się

Ribes uva-crispa - Porzeczka agrest, agrest - Stekelbes

                                              Porzeczka agrest, agrest, to wartościowy krzew owocowy z rodziny agrestowatych, który naturalnie zasiedla żyzne lasy, zarośla oraz nadrzeczne łęgi niemal całej Europy, Kaukazu i Azji Mniejszej. W polskiej florze jest to gatunek rodzimy, powszechny zarówno na niżu, jak i w niższych partiach górskich, co czyni go doskonale przystosowanym do kaprysów naszego klimatu. 

                                                                   European gooseberry.eng

Ribes uva-crispa - Porzeczka agrest, agrest - Stekelbes

'Captivator'

(VI)

W swojej naturalnej, czystej formie gatunkowej roślina ta przybiera pokrój gęstego, silnie rozgałęzionego i najeżonego ostrymi cierniami krzewu, który dorasta zazwyczaj do około 1–1,5 metra wysokości i szerokości 2/3 tych wartości. Współczesny rynek ogrodniczy wychodzi jednak naprzeciw właścicielom mniejszych przestrzeni - w sprzedaży bardzo powszechne są niezwykle atrakcyjne odmiany pienne, szczepione na specjalnej podkładce (najczęściej porzeczce złotej). Taka szczepiona forma tworzy kompaktowe, miniaturowe drzewka z wyraźnym pniem i regularną koroną, które doskonale odnajdą się nawet w niewielkich ogródkach przydomowych, wąskich rabatach użytkowych czy jako efektowne solitery w strefach wypoczynkowych. Dzięki tak zróżnicowanej architekturze, roślina ta idealnie pasuje do bardzo wielu założeń ogrodowych: od tradycyjnych ogrodów wiejskich, rustykalnych i klasycznych sadów przydomowych, aż po nowoczesne ogrody o charakterze swobodnym, a nawet

Papaver nudicaule - Mak nagołodygowy - IJslandse papaver

                                                Mak nagołodygowy (potocznie nazywany również makiem syberyjskim czy islandzkim), to niezwykle atrakcyjna roślina, której zachwycające kwitnienie wnosi do ogrodowych aranżacji eksplozję energii i żywego kolorytu. Botanicznie klasyfikowana jest jako krótkowieczna bylina, jednak w kapryśnym klimacie umiarkowanym, w tym w polskich ogrodach, traktowana jako roślina jednoroczna, albo jako  roślina dwuletnia. Wszystko zależy od tego o jakiej porze roku wysiejemy nasiona. 

                                                                  The Iceland poppy.eng

Papaver nudicaule - Mak nagołodygowy - IJslandse papaver 'Gartenzwerg'

Jeśli wysiew we wrześniu z początkiem jesieni, nasionka zdążą wykiełkować i przed nadejściem mrozów i roślina zdoła zbudować małą, młodą rozetę liści. W tej formie bez problemu zimuje w gruncie. To surowe, arktyczno-alpejskie pochodzenie ukształtowało jego wyjątkową odporność na niskie temperatury i mroźne wiatry, które bez problemu znosi w polskich ogrodach. Wiosną kolejnego roku od razu wznawia wegetację i przechodzi do bogatego kwitnienia już z końcem maja. Natomiast jeśli zrobimy wiosenny wysiew nasion, w pierwszym roku roślina skupia całą swoją energię na zbudowaniu silnego systemu korzeniowego oraz gęstej, przyziemnej kępy pierzastych liści. A dopiero w drugim roku, po przejściu

Corylus colurna - Leszczyna turecka - Boomhazelaar

                                         Leszczyna turecka, to drzewo liściaste naturalnie zasiedlające obszary południowo-wschodniej Europy oraz Azji Mniejszej, od Bałkanów po Kaukaz i Himalaje. W przeciwieństwie do swoich krzewiastych krewniaków, gatunek ten wykształca jeden, wyraźny i prosty pień, stając się wyraźnym 'gabarytowo' elementem krajobrazu. Mimo że rośnie stosunkowo powoli, wykazuje się dużą długowiecznością, osiągając w wieku dojrzałym wysokość od 15 do 20 metrów. Jej znakiem rozpoznawczym jest niezwykle regularny, szeroko stożkowaty i gęsty pokrój

                                                                    The Turkish hazel.eng

Corylus colurna - Leszczyna turecka - Boomhazelaar 

(VI) 

(u młodzików bardziej strzelisty stożek), który z biegiem lat staje się bardziej okazały i reprezentacyjny, zachowując przy tym symetrię bez konieczności korygowania cięciem.                                                  Istotnym atutem leszczyny tureckiej, łączącym walory użytkowe z estetyką, są jej jadalne owoce – orzechy laskowe. Choć są one nieco mniejsze i mają grubszą skorupkę niż u odmian typowo sadowniczych, są bardzo smaczne i chętnie zbierane. Co ciekawe, orzechy te zebrane są w charakterystyczne skupiska, otoczone bardzo dekoracyjną, głęboko postrzępioną i kędzierzawą okrywą owocową, która nadaje drzewu egzotycznego sznytu w okresie owocowania. Dodatkową wartość zdobniczą stanowi korkowa, głęboko spękana kora o jasnoszarym odcieniu, która prezentuje się niezwykle efektownie, zwłaszcza w okresie bezlistnym, nadając pniom surowy, niemal rzeźbiarski charakter. Roślina ta zachwyca również dynamiką zmian swojej sezonowej listnej szaty. Wiosną korona pokrywa się

W ogrodzie. 30 roślin, które odstraszają komary

                                              Rośliny ogrodowe, które odstraszają komary. W przydomowych ogrodach, na rodzinnych działkach oraz w wakacyjnych miejscówkach, gdzie siedliska wypoczynkowe harmonijnie przeplatają się z okoliczną naturą - tam kluczowym elementem aranżacji są zawsze strefy relaksu. Tworzymy ustronne zakątki, utwardzone placyki, zaciszne pergole lub zielone salony ukryte pod naturalnymi parasolami z listnej szaty drzew. To tam szukamy ucieczki od codziennego zgiełku, oddając się lekturze ulubionej książki lub celebrując chwile w gronie najbliższych.

Rośliny ogrodowe, które odstraszają komary

                                            Niestety, ten idylliczny odpoczynek na świeżym powietrzu zbyt często zakłócają nieproszeni, natrętni goście – komary, których obecność potrafi skutecznie odebrać całą radość z przebywania wśród zieleni. Wiemy już jakimi roślinami posiłkować się, aby odstraszyć komarzyce na balkonie i tarasie. Teraz czas na superbohaterów w ogrodzie. Natura wyposażyła świat flory w potężne mechanizmy obronne, które możemy świadomie wykorzystać do stworzenia bezpiecznej bariery. Dzięki precyzyjnie skomponowanej liście roślin, liczącej 30 gatunków, jesteśmy w stanie zminimalizować nieprzyjemne spotkania z komarowatymi do minimum. Nie musimy od razu sadzić wszystkich tych roślin. Właśnie wielkim plusem jest to, że mogą zacząć wzbogacać naszą zieloną przestrzeń

Salix herbacea - Wierzba zielna, w. nibyzielna - Kruidwilg

                                            Wierzba zielna, to jedna z najbardziej fascynujących i skrajnych form życiowych w wielkim królestwie roślin. Najniższy reprezentant rodziny wierzbowatych (Salicaceae) naturalnie zasiedla surowe arktyczno-wyżynne regiony Skandynawii, Grenlandii oraz najwyższe partie europejskich gór, w tym polskie Tatry i Karkonosze, (jako relikt polodowcowy i gatunek rzadki, ściśle związany z piętrem halnym). Choć ze względu na swoją łacińską nazwę gatunkową 

                                                                               The dwarf willow.eng 

Salix herbacea - Wierzba zielna, w. nibyzielna - Kruidwilg

Dojrzewające owoce/torebki wypełnione nasionami

Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto )

 

bywa potocznie i mylnie utożsamiana z miękkimi roślinami zielnymi, z punktu widzenia ścisłej botaniki jest to wieloletnia krzewinka. Pokrój wierzby zielnej. Wykształca całkowicie zdrewniałe, twarde pędy, wtórny przyrost drewna oraz wyraźne słoje roczne (!), które ze względu na milimetrowe przyrosty można policzyć wyłącznie pod mikroskopem. (To przez te słoje potocznie jest nazywana 'najmniejszym drzewem świata'). Roślina osiąga zaledwie od 1 do 6 centymetrów wysokości, Jej unikalna strategia przetrwania w klimacie subpolarnym i w Polsce na terenach górskich, opiera się na budowaniu