Angelica gigas - Arcydzięgiel olbrzymi, dzięgiel o.- Rode engelwortel

                                            Arcydzięgiel olbrzymi, dzięgiel olbrzymi - pochodzi z wilgotnych, górzystych terenów Azji Wschodniej, głównie z Chin, Korei i Japonii. W klasyfikacji botanicznej jest to roślina dwuletnia lub krótkowieczna roślina monokarpiczna, która po wydaniu nasion naturalnie zamiera. Pokrój zmienia się w poszczególnych fazach rozwoju. W pierwszym roku uprawy arcydzięgiel wykształca jedynie niską, przyziemną rozetę okazałych, głęboko powcinanych, ciemnozielonych liści. Dopiero w drugim roku następuje intensywny wzrost i roślina wypuszcza potężne, grube, purpurowo podbarwione pędy, które osiągają wysokość od 1,2 do 1.8 metra. Kwitnienie rozpoczyna się zazwyczaj 

                                                                       Korean angelica.eng

Angelica gigas - Arcydzięgiel olbrzymi, dzięgiel o. - Rode engelwortel

'Sense'

(VII)

w lipcu i trwa nieprzerwanie przez kilka tygodni, aż do września. Kwiaty zebrane w duże, kuliste baldachy o głębokiej, fioletowopurpurowej barwie są miododajne. Po słonecznym dniu wydzielają wyczuwalny również dla ludzi słodki zapach, dzięki czemu masowo wabią pszczoły, motyle oraz inne owady zapylające (nektar ma tę moc).

                                              Angelica gigas ze względu na swój strukturalny pokrój doskonale wpisuje się w nowoczesne i tradycyjne założenia ogrodowe. Stanowi idealny element kompozycyjny do ogrodów naturalistycznych, wiejskich oraz leśnych, gdzie naturalnie wtapia się w lekko zacienione zakątki pod koronami drzew. Z racji swojego azjatyckiego pochodzenia jest też cennym i autentycznym uzupełnieniem

Thelocactus bicolor - (Thelokaktus)

                                                   Każdy kaktus jest sukulentem, ale nie każdy sukulent jest kaktusem. Thelocactus bicolor, (thelokaktus), posiada pędy gromadzące wodę oraz wyraźne  areole z iście 'kaktusowymi' cierniami, jest on pełnoprawnym kaktusem będącym jednocześnie sukulentem łodygowym. Ta wyjątkowa roślina w stanie dzikim porasta suche, kamieniste i pustynne obszary Ameryki Północnej, będąc szeroko rozpowszechnioną w północnej części pustyni Chihuahuan na terenie Teksasu 

                                                                    The glory of Texas.eng

Thelocactus bicolor - (Thelokaktus)

oraz w licznych stanach Meksyku. Charakteryzuje się zazwyczaj pojedynczym, cylindrycznym lub lekko kulistym pokrojem. Wyróżnia się 'niespiesznym' tempem rocznego przyrostu, co sprawia, że przez wiele lat zachowuje kompaktowe formy, osiągając docelowo w uprawie od 25 do maksymalnie 50 centymetrów wysokości przy średnicy korpusu wynoszącej około 6 do10 centymetrów.

                                               W realiach polskiego klimatu (thelokaktus) nie tolerując temperatur poniżej 5°C i może być uprawiany wyłącznie jako roślina doniczkowa eksponowana we wnętrzach mieszkań lub w szklarniach, przy czym w okresie letnim doskonale czuje się wystawiony na słoneczny balkon

Convolvulus sabatius - Powój mauretański

                                        Powój mauretański (convolvulus sabatius), to niezwykle efektowna roślina pochodząca z obszarów basenu Morza Śródziemnego, głównie z północnej Afryki (Algierii i Maroka) oraz z południowych krańców Włoch. Jego głównym walorem zdobniczym są liczne, delikatne kwiaty o lejkowatym kształcie i unikalnej subtelnej niebieskiej barwie, które rozkwitają  masowo od wczesnego lata aż do pierwszych przymrozków. Roślina ta cechuje się kępiastym, a z czasem wyraźnie zwisającym pokrojem, tworząc gęste kaskady pędów pokrytych drobnymi, zielonymi liśćmi. Ze względu 

                                                               Ground blue-convolvulus.eng      

Convolvulus - Powój
 Convolvulus sabatius - Powój mauretański 

na niską mrozoodporność, w klimacie Polski uprawiany jest głównie jako roślina jednoroczna / sezonowa w donicach zewnętrzynych oraz w podwieszonych pojemnikach. Idealnie prezentuje się wyeksponowany na balkonach, tarasach, czy stołach ogrodowych, gdzie jego przewieszające się pędy mogą swobodnie opadać, tworząc dekoracyjne kwietne wstążki. Można ten gatunek powoju potraktować jako wieloletnią roślinę ozdobną, pod warunkiem, że mamy go gdzie przezimować (przed przeniesieniem pod dach skracamy wszystkie pędy o 2/3 długości; potem jasne nieogrzewane pomieszczenie, z regularnymi niewielkimi dostawami wody. Na zewnątrz po hartowaniu pod koniec maja). 

                                           W uprawie jako jednoroczny, powój mauretański wymaga minimalnego nakładu pracy, by odwdzięczyć się bujnym kaskadowym kwitnieniem. Aby roślina prezentowała się

Xanthium strumarium - Rzepień pospolity - Late stekelnoot

                                              Rzepień pospolity, to roślina o niejednoznacznym pochodzeniu, której pierwotną ojczyznę najprawdopodobniej stanowi Ameryka Północna, choć współcześnie jako gatunek kosmopolityczny rozprzestrzeniła się na niemal całym globie. W Polsce roślina ta od dawna występuje w stanie dzikim, będąc trwałym elementem rodzimej flory. W dawnych czasach rzepień cieszył się dużym uznaniem w rzemiośle jako cenna roślina barwierska, z której pozyskiwano żółty pigment, 

                                                                       Rough cocklebur.eng

Xanthium strumarium - Rzepień pospolity - Late stekelnoot

(VII)

a medycyna ludowa traktowała go jako cenne 'ziółko' o silnym działaniu antyseptycznym, napotnym i przeciwzapalnym. Współczesne badania toksykologiczne jednoznacznie jednak wykazały, że roślina ta jest wysoce toksyczna, zwłaszcza w fazie siewek oraz w dojrzałych nasionach, ze względu na zawartość niebezpiecznych glikozydów. Z tego powodu w żadnym wypadku nie powinna być stosowana jako surowiec zielarski! Właściciele łąk, pastwisk oraz plantacji rolniczych traktują ją dzisiaj wyłącznie jako niezwykle uciążliwy, konkurencyjny i groźny dla zwierząt hodowlanych chwast. 

                                           Pod względem botanicznym rzepień pospolity jest rośliną jednoroczną, która charakteryzuje się wzniesionym, silnie rozgałęzionym pokrojem. Jego sztywne, bruzdowane i często ciemno plamiste pędy pokryte są szorstkimi włoskami i potrafią osiągać wysokość

Prunus persica var. nucipersica - Nektarynka - Nectarine

                                                  Nektarynka, wbrew powszechnemu mitowi, nie stanowi hybrydy brzoskwini i śliwki, lecz jest botaniczną odmianą brzoskwini zwyczajnej, wyselekcjonowaną w wyniku naturalnej mutacji genetycznej. Ta spontaniczna zmiana w genomie zablokowała produkcję mikroskopijnych włosków (kutneru), obdarowując owoce charakterystyczną, całkowicie gładką i błyszczącą skórką. Drzewo to wywodzi się pierwotnie z Chin, skąd przed wiekami trafiło przez Persję do basenu Morza Śródziemnego, zyskując status jednej z najbardziej pożądanych roślin sadowniczych. 

                                                             Shaved peach. eng 

Prunus persica var. nucipersica - Nektarynka - Nectarine

(VII) 

                                        Pod względem pokroju nektarynka to zazwyczaj niewielkie lub średniej wielkości drzewo liściaste, osiągające w sprzyjających warunkach od 3 do 5 metrów wysokości. Tworzy ono naturalnie wzniesioną, z czasem silnie rozłożystą i zagęszczoną koronę, ubraną w lancetowate i lśniące liście o subtelnie ząbkowanych brzegach. Zanim jednak roślina w pełni rozwinie swój aparat asymilacyjny, wczesną wiosną – najczęściej  w kwietniu – pokrywa się masą niezwykle dekoracyjnych, pięciopłatkowych kwiatów w odcieniach intensywnego różu. Pąki te rozwijają się bezpośrednio na ubiegłorocznych pędach, emitując delikatny zapach przyciągający pierwsze owady zapylające. Sezon zbiorów w klimacie umiarkowanym przypada na pełnię lata oraz początek jesieni, kiedy to owoce osiągają dojrzałość konsumpcyjną, to jest od końca lipca do połowy września. 

                                          Jako roślina uprawna, nektarynka wymaga do obfitego plonowania specyficznych warunków mikroklimatycznych, przez co globalne 'zagłębia' jej produkcji koncentrują się

Kiedy stare drzewo zagraża infrastrukturze mieszkalnej?

                                          Kiedy stare drzewo zagraża infrastrukturze mieszkalnej? Jak rozpoznać ukryte sygnały ostrzegawcze, które wysyła drzewo zmagające się z wewnętrzną zgnilizną lub osłabieniem statyki? W jakich sytuacjach i odległościach sędziwy okaz zaczyna stanowić bezpośrednie, realne zagrożenie dla budynków i infrastruktury technicznej? Do kogo zgłosić drzewo zagrażające? Kto ponosi odpowiedzialność prawną i finansową za szkody wyrządzone przez upadające gałęzie lub wywroty w strefie mieszkalnej? Jakie nowoczesne narzędzia diagnostyczne pozwalają zajrzeć do wnętrza pnia bez niszczenia struktury żywego drzewa? Kiedy rezygnacja z wycinki na rzecz redukcji korony lub wiązań elastycznych jest bezpiecznym i wystarczającym rozwiązaniem?

 Prace ogrodowe

Kiedy stare drzewo zagraża infrastrukturze mieszkalnej?

Chore drzewo przełamało się pod wpływem silniejszego wiatru

Stan wewnętrzny pnia - zaawansowana zgnilizna

                                               Kiedy stare drzewo zagraża infrastrukturze mieszkalnej? Za nami gwałtowne czerwcowe zjawiska pogodowe, które w wielu regionach kraju pozostawiły po sobie potężne zniszczenia - grad, podtopienia oraz gwałtowne nawałnice 'zrobiły swoje'. Coraz częściej nawiedzają nas nie tylko ulewne deszcze, ale również niezwykle niebezpieczne, suche burze, podczas których wyładowania atmosferyczne uderzają wprost w przesuszoną twardziel pni. Meteorolodzy ostrzegają, że nadchodzi kolejny tydzień upałów, a tak wysokie temperatury nieuchronnie przyniosą ze sobą kolejne dynamiczne anomalie pogodowe. W obliczu tak gwałtownych zjawisk, wielu właścicieli nieruchomości zaczyna z niepokojem spoglądać na otaczający ich starodrzew. Piękne, sędziwe okazy,

Peperomia angulata - Pieprzówka (gatunek)

                                              Peperomia angulata, (znana szerzej jako jeden z gatunków pieprzówki), to niezwykle dekoracyjna roślina doniczkowa pochodząca z tropikalnych, wilgotnych obszarów Ameryki Południowej, gdzie w stanie dzikim porasta dolne partie lasów deszczowych. Gatunek ten charakteryzuje się płożącym lub kaskadowym pokrojem, wytwarzając liczne, długie, elastyczne i lekko zdrewniałe u nasady pędy o czerwonawym zabarwieniu. Są one gęsto porośnięte niewielkimi liśćmi, które magazynują wodę i wyróżniają się unikalnym, pasiastym rysunkiem na ciemnozielonej blaszce. Ze względu na swoje wysokie, całoroczne walory zdobnicze gęstej, listnej szaty oraz atrakcyjnie przewieszające się z czasem pędy, roślina ta jest niezwykle chętnie wybierana do dekoracji wnętrz mieszkalnych. 

Peperomia angulata - Pieprzówka (gatunek)

'Vivace'

Jej uniwersalna struktura sprawia, że doskonale prezentuje się zarówno eksponowana w tradycyjnych, stojących donicach na podwyższeniach, jak i w podwieszanych pojemnikach czy makramach, z których jej liściaste girlandy mogą swobodnie opadać.  

                                     Peperomia angulata z powodzeniem sprawdzi się również jako efektowne, żywe runo (naturalny mulcz) w dużych donicach, w których wierzchnia warstwa podłoża pozostaje niezagospodarowana i mocno odsłonięta. Posadzona u podnóża wysokich roślin o grubych pniach szybko zadarni wolną przestrzeń, tworząc zwartą i estetyczną, zieloną poduszkę. Taki naturalny