Świat muzyki od samych swoich początków pozostaje nierozerwalnie związany z instrumentami wytwarzanymi z surowców roślinnych. Ta niezwykła, dźwiękowa podróż, będąca współcześnie udziałem miliardów ludzi na całym świecie, rozpoczęła się przed tysiącami lat od prostych instrumentów rdzennych plemion, które do określania tożsamości, scalenia więzi oraz do indywidualnego wyrażania duchowego i mentalnego - wykorzystywały łatwo dostępne zasoby natury, takie jak bambus, wydrążone pnie, czy trzcina. Z biegiem wieków ludzkość w mistrzowski sposób rozwinęła
 |
Brzmienie zakorzenione w naturze. Botanika w świecie instrumentów Jimmy Page “Number One”, gitara Gibson 'Les Paul' Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto ) |
tę unikalną współpracę z królestwem roślin, doprowadzając rzemiosło produkcji instrumentów do absolutnej perfekcji. Dzisiejsze flagowe arcydzieła światowych manufaktur - od potężnych fortepianów 'Steinway' i kultowych gitar 'Les Paul', przez legendarne skrzypce z Doliny Fiemme, aż po precyzyjne klarnety 'Yamaha' – to żywe pomniki tej wielopokoleniowej, 'botaniczno-artystycznej' symbiozy.
Współczesna produkcja tych elitarnych instrumentów opiera się na bezkompromisowej selekcji konkretnych gatunków drzew, których unikalne parametry anatomiczne decydują o ostatecznej barwie dźwięku. W profesjonalnym procesie tworzenia legendarnych
gitar firmy Gibson 'Les Paul' kluczową rolę odgrywa duet mahoniu (drewno rezonuje) oraz klonu. Ciężkie, gęste drewno mahoniowe buduje korpus instrumentu, odpowiadając za głębokie, ciepłe tony i długie wybrzmiewanie, podczas gdy twarda płyta klonowa nadaje dźwiękom pożądaną jasność oraz dynamiczną klarowność.
Z kolei sercem fortepianów 'Steinway & Sons' jest płyta rezonansowa produkowana wyłącznie z wolno rosnącego świerku sitkajskiego o wyjątkowo regularnych słojach rocznych, zdolnego do idealnego przenoszenia drgań mechanicznych strun w czystą falę akustyczną. Ignacy Paderewski był jedną z pierwszych i zarazem największych globalnych ikon, które oficjalnie promowały tę markę. Podczas swojego triumfalnego tournée po Stanach Zjednoczonych w latach 1891–1892, zagrał aż 107 koncertów w 117 dni - wszystkie na fortepianie ten marki, który firma specjalnie dla niego transportowała pociągiem między miastami. Pianista kochał te instrumenty za ich potężne, orkiestrowe brzmienie, które idealnie rezonowało w wielkich salach koncertowych. Do dziś w fabryce Steinwaya w Nowym Jorku na honorowym miejscu stoi legendarny instrument o numerze seryjnym #97463 - to dokładnie ten fortepian, na którym nasz wirtuoz ćwiczył i grał w USA.
Ta sama wrażliwość na jakość drewna charakteryzuje mistrzowskie skrzypce, których tradycja budowy nierozerwalnie łączy się z włoskim kompleksem leśnym Paneveggio w Dolomitach (Val di Fiemme), skąd już Antonio Stradivari osobiście pozyskiwał świerk pospolitego (tak zwanego rezonansowego), który rósł w specyficznym klimacie, dzięki czemu charakteryzował się niespotykanymi u innych drzew właściwościami drgającymi. Niezrównana moc i legendarny dźwięk skrzypiec Antonio Stradivariego od ponad trzystu lat rozpalają wyobraźnię naukowców, muzyków oraz miłośników przyrody. Współczesne badania laboratoryjne, w tym skany tomografem komputerowym oraz zaawansowane analizy chemiczne, udowadniają, że ich sekret tkwi w zaskakującej symbiozie unikalnych warunków klimatycznych, botanicznej precyzji oraz zapomnianego rzemiosła.
Historycznym symbolem polskiej wiolinistyki nierozerwalnie złączonym z tym legendarnym brzmieniem był Henryk Wieniawski, jeden z najwybitniejszych kompozytorów i skrzypków-wirtuozów XIX wieku. Artysta ten zachwycał światową publiczność, grając na dwóch
 |
Botanika w świecie instrumentów Skrzypce 'Gould' Antonio Stradivari wykonał je w 1693 roku Zdjęcie zostało pobrane i udostępnione ze strony ( foto ) |
unikalnych egzemplarzach skrzypiec z pracowni Antonio Stradivariego, z których jeden do dziś nosi oficjalne imię polskiego mistrza. Romantyczny i niezwykle emocjonalny styl gry Wieniawskiego, pełen technicznych subtelności oraz potężnej ekspresji, wymagał od instrumentu absolutnej doskonałości akustycznej. Trzystuletni alpejski świerk rezonansowy, tkwiący 'w sercu' jego skrzypiec, idealnie odpowiadał na te wymagania, pozwalając na wydobycie niespotykanego, śpiewnego, wręcz ludzkiego tonu w partiach kantylenowych, przy jednoczesnym zachowaniu krystalicznej czystości podczas najbardziej karkołomnych popisów wirtuozowskich. Niestety, nie istnieją żadne nagrania, na których gra sam Henryk Wieniawski. Z tego powodu jego unikalny styl, barwa dźwięku oraz brzmienie jego osobistego Stradivariusa przetrwały wyłącznie w zapisach nutowych, recenzjach z epoki oraz w interpretacjach kolejnych pokoleń wybitnych muzyków.
Poniżej, David Oistrakh – historyczny tytan wiolinistyki. ego instrument: Przez lata jego głównym partnerem był genialny „Marsick” Stradivarius z 1705 roku. Ten skrzypek również potrafił zmusić delikatną strukturę świerku do wydobycia dźwięków o tak monumentalnej sile i głębi, że współcześni krytycy uważają jego interpretacje koncertów za niedościgniony wzór czystego rezonansu.
Polecam monumentalną powieść Jaume Cabré pod tytułem „Wyznaję". Ta 'potężna' saga, którego centralną osią i niemym bohaterem są osiemnastowieczne, bezcenne skrzypce z pracowni mistrza Lorenza Storioniego. Książka w 'ludzki' sposób śledzi losy tego instrumentu – od momentu precyzyjnego wyboru i ścięcia drzewa (klonu jaworu, to jest odnośnie tematu - klonu rezonansowego), przez pasję dawnych mistrzów lutnictwa, aż po dramatyczne wydarzenia współczesnej historii Europy. Cabré z 'symfonicznym' rozmachem udowadnia, jak głęboko rzemiosło, materia organiczna oraz botaniczne serce instrumentu potrafią spleść się z ludzkim losem, tworząc niezapomnianą opowieść o sztuce, pamięci i przemijaniu.
Przy produkcji drewnianych instrumentów dętych, takich jak profesjonalne klarnety marki 'Yamaha', niezastąpiona okazuje się natomiast afrykańska grenadilla, czyli sonorny heban Mpingo. Tworzy on strukturę tak gęstą, że drewno to tonie w wodzie, lecz w zamian w świecie muzyki gwarantuje bezbłędną czystość tonu i pełną odporność na wilgoć ludzkiego oddechu podczas gry. Benny Goodman, nazywany „Królem Swingu', to on wspiął się na wyżyny i osiągnął mistrzowski warsztat. Dokonał rzeczy wielkiej – zjednoczył dwa skrajne światy. Był genialnym prekursorskim jazzmanem, a jednocześnie wybitnym wykonawcą muzyki klasycznej, który jako pierwszy klarnecista w historii nagrał z bostońską orkiestrą symfoniczną. Dla nas to oczywiste, że współcześni artyści przełamują bariery gatunkowe, kiedyś niestety 'to było w złym guście'
Wartościowym elementem tej globalnej sztuki użytkowej jest fakt, że wielkie, zakorzenione w tradycji marki opierają swoją działalność na rygorystycznej polityce zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego leśnictwa. Wytwórcy ci aktywnie dbają o przyszłość botanicznych ekosystemów, finansując nasadzenia nowych generacji rzadkich drzew i dając im czas na osiągnięcie dojrzałości. Tutaj nie chodzi o masową ilość, lecz o najwyższą klasę końcową produktu, w dużej mierze wytwarzanego ręcznie przez wyspecjalizowanych rzemieślników. Właśnie manualne pasowanie elementów w fabrykach decyduje o czystości brzmienia, czego idealnym przykładem jest ręczny montaż gryfu i pręta napinającego w gitarach, gdzie ułamki milimetrów decydują o tym, jak stabilnie struny współgrają z pudłem rezonansowym.
W 'masówce' do stworzenia instrumentów na całym świecie rocznie pożytkuje się drewno o wartości 7 mld dolarów. Jest popyt, jest podaż. A więc zysk, czy to w przypadku niszowych producentów, czy tych produkujących ogólnie dostępne 'grajki' - nie miejmy złudzeń, nie jest to bez znaczenia. Jednak muzyka, to przede wszystkim pasja; łączy nurty popu, rocka, klasyki, pieśni rdzennych oraz inne. Udowadnia, że botanika w świecie instrumentów tworzy trwały, fizyczny nośnik dla ludzkich emocji. Wielowymiarowe relacje łączące świat roślin z ludźmi. Rośliny, dla niektórych osób to tylko milczące elementy krajobrazu - w rzeczywistości to one w dużym stopniu nadają fizyczny kształt i 'niepowtarzalny głos' ludzkiej kulturze, sztuce oraz najpiękniejszym dźwiękom w historii świata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz