Vademecum Interesting Plants: Rodgersia aesculifolia - Rodgersja kasztanowcolistna

Rodgersja kasztanowcolistna, jest byliną kłączowa, co oznacza, że jej nadziemne części zamierają na zimę, a roślina zimuje w postaci podziemnego kłącza. Dlatego możemy ją zagospodarować jako sezonowo zadarniającą. Posadzona w kilka sztuk (na metr kwadratowy trzy), przy odpowiednich warunkach siedliskowych, pięknie zapełni wytyczona przestrzeń. Ta roślina ozdobna jest doskonałym wyborem do ogrodów w półcieniu lub cieniu, zwłaszcza na wilgotne stanowiska, gdzie stanowi cenne źródło pożytku w miejscach, gdzie inne rośliny miododajne radzą sobie gorzej. Im większy cień,

Chestnut-leaved rodgersia.eng

Rodgersia aesculifolia - Rodgersja kasztanowcolistna - Kastanjebladige astilbe

tym mniej kwiatostanów, ale to szeleszczące liście, przypominające z wyglądu te, które posiada kasztanowiec, 'dźwigają na sobie' odpowiedzialność widowiskowe prezentacji.

Mamy do czynienia z byliną długowieczną, która każdej wiosny wytwarza okazałe kępy liści; z początku w brązach, a później z każdym tygodniem nabierają witalnej zieleni. Z początkiem lata rodgersja kasztanowcolistna wzbogaca się w wysokie pędy, gdzie w szczytowych częściach zawiązują się

drobne wiechowate kwiatostany. W zależności od odmiany miododajne kwiaty są białe, różowe, bądź czerwone. W czasie dnia delikatną wonią przyciągają malutkich ogrodowych zapylaczy, zaś po słonecznym wieczorem ich kremowy zapach jest wyczuwalny również dla ludzi. Gdy sezon zbliża się ku schyłkowi, choć bylina nie wygląda w tym momencie zbyt atrakcyjnie, należy dać jej czas, aby skumulowała przez 'wątłe' liście w kłączach odpowiednią ilość energii i substancji odżywczych, które pozwolą roślinie zdrowo przezimować i w następnym sezonie sprawnie 'wejść na wysokie obroty'. Na początku listopada uprzątnijmy naziemne części, wyplewmy podłoże, kłącze okryjmy dodatkową 'kołderką' warstwą ziemi, (ponieważ w zimniejszych rejonach kraju może przemarzać).

W kilka/kilkanaście sztuk rodgersja kasztanowcolistna doskonale spełnia funkcję zdobniczą. Nie trudno pozyskać nowe młodziki z podziały kłącza. W październiku, albo z początkiem

Rodgersia aesculifolia - Rodgersja kasztanowcolistna - Kastanjebladige astilbe

kwietnia - należy wykopać roślinę i podzielić kłącze na mniejsze części. Każdy młodzik powinien posiadać część kłącza z korzeniami oraz widoczne oczko/pąk (najlepiej dwa/trzy), z którego wyrośnie nowa roślina. Jako rabata monokulturowa (wyłącznie ten gatunek), nie ma sprawy. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby rodgersję kasztanowcolistną komponować z innymi roślinami, którym sprzyjają te same uwarunkowania uprawy (zacienienie, wysoki poziom wilgotności przynajmniej średnio zasobnego podłoża, gdzie pH neutralne w kierunku lekko kwaśnego). Również i tutaj każda z roślin powinna mieć zapewnioną odpowiednią przestrzeń do witalnego rozwoju.

Rodgersja kasztanowcolistna, 'lubi sobie podjeść'. Dlatego warto ją podsypywać nawozami od kwietnia do końca października. Wiosną i latem sprawdzą się nawozy dedykowane bylinom ozdobnym, albo skorzystać z naturalnych metod nawożenia. Ostatni rzut na przełomie września i października to powinien być nawóz jesienny, który w swoim składzie nie zawiera. Roślina otrzyma substancje odżywcze i bez pobudzenia będzie przygotowywała się do przezimowania. Wiosną na młode listki mogą mieć apetyt ślimaki, warto więc wokół roślin wysypać środek, który skutecznie je odstraszy i ostudzi ich zapędy na chrupanie listków rodgersji.