wtorek, 18 października 2016

Camellia sinensis var. assamica - Kamelia chińska odmiana asamska, herbata asamska - Assam-theeplant

                                                        Kamelia chińska odmiana asamska, znana szerzej jako herbata asamska, to roślina wywodząca się z wilgotnych, tropikalnych lasów regionu Assam w północno-wschodnich Indiach. W odróżnieniu od swojej chińskiej krewniaczki typowej odmiany (Camellia sinensis var. sinensis), ta w warunkach naturalnych nie jest krzewem, lecz okazałym drzewem, osiągającym w stanie dzikim wysokość nawet kilkunastu metrów, (tak, to prawda). Gatunek posiada charakterystyczny zimozielony pokrój z gęstą koroną oraz dużymi, skórzastymi liśćmi o wyraźnym unerwieniu, które mogą dorastać do 20 centymetrów długości. Ich ciemnozielona, lśniąca powierzchnia stanowi doskonałe tło dla delikatnych, białych kwiatów, które sporadycznie pojawiają się w kątach liści, dodając roślinie subtelnego uroku.
 
                                                                                          Assam tea.eng
Camellia sinensis var. assamica
Camellia sinensis var. assamica - Kamelia chińska odmiana asamska, herbata asamska - Assam-theeplant
Plantacja w Indonezji

W literaturze botanicznej kamelia chińska odmiana asamska (Camellia sinensis var. assamica) jest klasyfikowana jako małe lub średnie drzewo, które posiada wyraźny pień główny, co w najbardziej widoczny sposób odróżnia ją od odmiany chińskiej typowej, która naturalnie rośnie jako gęsty, wielopędowy krzew o wysokości do 3–4 metrów.
Skąd więc powszechne przekonanie, że to krzew? Wynika to z praktyki plantacyjnej. Aby ułatwić zbiór liści i zmaksymalizować liczbę młodych przyrostów, rośliny są od młodości systematycznie i bardzo nisko przycinane. Dzięki temu zabiegowi roślina przybiera formę niskiego, gęstego krzewu (tzw. plucking table), który nie przekracza wysokości metra. To właśnie ten widok – niekończących się rzędów zielonych "krzewów".  W praktyce, to bardzo ułatwia ręczny zbiór surowca. 
                                               Kluczowym elementem cyklu życia herbaty asamskiej jest moment pojawienia się młodych przyrostów, zwanych „fleszami”. Za najbardziej wartościowe i odpowiednio dojrzałe do zbioru uznaje się szczytowe pąki liściowe, często pokryte srebrzystym nalotem oraz dwa najmłodsze, miękkie liście znajdujące się bezpośrednio pod nimi. To właśnie w tych najmłodszych częściach rośliny kumuluje się najwyższe stężenie olejków eterycznych, teiny oraz garbników, które decydują o mocy i charakterystycznym, słodkawym, słodowym aromacie naparu.
                                             Moment zbioru herbaty asamskiej jest ściśle uzależniony od regionu uprawy i panującego mikroklimatu. Na terenach o charakterze tropikalnym, takich jak Indonezja, gdzie sezon wegetacyjny trwa niemal nieprzerwanie, liście mogą być pozyskiwane przez cały rok w cyklach kilkunastodniowych. Wybierane są wówczas pędy o optymalnym stopniu jędrności, zanim zaczną drewnieć i tracić swoje unikalne właściwości chemiczne. Precyzyjne wyczucie momentu, w którym młody liść 


herbata asamska
Camellia sinensis var. assamica - Kamelia chińska odmiana asamska, herbata asamska - Assam-theeplant
Plantacja w Indonezji

osiąga pełnię swoich walorów, przy zachowaniu delikatności tkanki, jest sztuką determinującą późniejszą klasyfikację i jakość gotowego produktu.
                                                   Wartość odżywcza i prozdrowotna herbaty asamskiej wynika bezpośrednio z bogatego profilu biochemicznego młodych liści oraz pąków, które w odmianie assamica kumulują wyjątkowo duże ilości substancji czynnych. Kluczowym składnikiem decydującym o jej charakterze jest wysokie stężenie polifenoli, w tym flawonoidów i katechin, które pełnią rolę silnych antyoksydantów. Związki te skutecznie neutralizują wolne rodniki, wspierając naturalne procesy obronne organizmu i wykazując działanie przeciwzapalne. To właśnie ich obecność, w połączeniu ze specyficznym procesem pełnego utleniania liści, nadaje naparowi głęboką barwę oraz charakterystyczną, szlachetną goryczkę.
Istotnym elementem składowym Camellia sinensis var. assamica jest teina, czyli forma kofeiny, która w tej odmianie występuje w ilościach wyższych niż w delikatniejszych herbatach chińskich. Dzięki wiązaniu się z garbnikami, teina uwalnia się do organizmu stopniowo, oferując długotrwałe pobudzenie, poprawę koncentracji oraz wsparcie procesów myślowych bez gwałtownych skoków ciśnienia. Napar z liści asamskich jest również cennym źródłem aminokwasów, w tym teaniny, która działa kojąco na układ nerwowy, pomagając w redukcji napięcia i wprowadzając stan relaksacji przy jednoczesnym zachowaniu jasności umysłu.
                                                Wartość odżywczą tej rośliny uzupełnia bogaty zestaw mikroelementów oraz witamin, które przenikają do wywaru podczas parzenia. Liście herbaty asamskiej dostarczają organizmowi fluoru, wspomagającego mineralizację szkliwa, a także potasu, magnezu i witamin z grupy B, niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania układu mięśniowego i metabolicznego. Regularne spożywanie naparu sprzyja również poprawie profilu lipidowego oraz wspiera pracę układu pokarmowego poprzez stymulację wydzielania soków trawiennych. Dzięki tak kompleksowej kompozycji składników, herbata asamska 


Kamelia chińska odmiana asamska
Camellia sinensis var. assamica - Kamelia chińska odmiana asamska, herbata asamska - Assam-theeplant
Plantacja w Indonezji


jest nie tylko cenionym napojem degustacyjnym, ale również istotnym elementem diety wspierającej ogólną kondycję organizmu. 
                                                  W przypadku zdrowego, dorosłego człowieka, bezpieczne i optymalne spożycie herbaty asamskiej oscyluje w granicach trzech do czterech filiżanek dziennie. Taka ilość pozwala w pełni wykorzystać potencjał antyoksydacyjny rośliny oraz czerpać korzyści z jej działania pobudzającego, bez ryzyka przekroczenia zalecanej dawki kofeiny. Należy jednak pamiętać, że ze względu na wysoką zawartość teiny, napar ten najlepiej spożywać w pierwszej połowie dnia, aby uniknąć problemów z zasypianiem. Warto również zachować odstęp czasowy między posiłkami, a piciem herbaty, ponieważ zawarte w niej garbniki mogą ograniczać przyswajalność żelaza z pożywienia. (Ogólnie - picie i jedzenie jednocześnie, to nie jest wskazane).
                                                   Sztuka parzenia odmiany assamica wymaga precyzji, gdyż jej duże, mięsiste liście potrzebują odpowiednich warunków, by uwolnić głęboki, słodowy aromat. Idealnym punktem wyjścia jest użycie świeżo zagotowanej, miękkiej wody o temperaturze około 95–100 stopni Celsjusza, którą zalewamy susz w proporcji jednej pełnej łyżeczki na filiżankę. Krótkie parzenie, trwające od dwóch do trzech minut, skutkuje naparem o silnym działaniu pobudzającym i jasnym, klarownym profilu. Wydłużenie tego czasu do pięciu minut sprawia, że do wody przechodzi więcej garbników, co tonuje działanie teiny, ale jednocześnie nadaje herbacie wyraźniejszą, szlachetną gorycz i ciemniejszą barwę.
Dzięki swojej strukturze i intensywności, herbata asamska jest jedną z niewielu, które doskonale znoszą dodatki, nie tracąc przy tym swojego charakteru. W tradycji wielu krajów, w tym Indonezji, czy w Wielkiej Brytanii, często serwuje się ją z odrobiną mleka lub chmurką śmietanki, co pozwala złagodzić naturalną cierpkość liści i podkreślić ich słodkawe nuty. Niezależnie od sposobu podania, kluczem do sukcesu jest unikanie ponownego parzenia tych samych liści, gdyż odmiana asamska oddaje to, co najlepsze, już przy pierwszej ekstrakcji, oferując wówczas najpełniejszy wachlarz doznań smakowych.    




Camellia (soorten) - Kamelia (gatunki) ( foto )


 
Przypisy:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Herbata_chi%C5%84ska
https://en.wikipedia.org/wiki/Assam_tea
https://www.vip-colors.com/
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed] 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz