Kamelia chińska odmiana asamska, znana szerzej jako herbata asamska, to roślina wywodząca się z wilgotnych, tropikalnych lasów regionu Assam w północno-wschodnich Indiach. W odróżnieniu od swojej chińskiej krewniaczki typowej odmiany (Camellia sinensis var. sinensis), ta w warunkach naturalnych nie jest krzewem, lecz okazałym drzewem, osiągającym w stanie dzikim wysokość nawet kilkunastu metrów, (tak, to prawda). Gatunek posiada charakterystyczny zimozielony pokrój z gęstą koroną oraz dużymi, skórzastymi liśćmi o wyraźnym unerwieniu, które mogą dorastać do 20 centymetrów długości. Ich ciemnozielona, lśniąca powierzchnia stanowi doskonałe tło dla delikatnych, białych kwiatów, które sporadycznie pojawiają się w kątach liści, dodając roślinie subtelnego uroku.
Assam tea.eng
 |
Camellia sinensis var. assamica - Kamelia chińska odmiana asamska, herbata asamska - Assam-theeplant Plantacja w Indonezji |
W literaturze botanicznej kamelia chińska odmiana asamska (Camellia sinensis var. assamica) jest klasyfikowana jako małe lub średnie drzewo, które posiada wyraźny pień główny, co w najbardziej widoczny sposób odróżnia ją od odmiany chińskiej typowej, która naturalnie rośnie jako gęsty, wielopędowy krzew o wysokości do 3–4 metrów.
Skąd więc powszechne przekonanie, że to krzew? Wynika to z praktyki plantacyjnej. Aby ułatwić zbiór liści i zmaksymalizować liczbę młodych przyrostów, rośliny są od młodości systematycznie i bardzo nisko przycinane. Dzięki temu zabiegowi roślina przybiera formę niskiego, gęstego krzewu (tzw. plucking table), który nie przekracza wysokości metra. To właśnie ten widok – niekończących się rzędów zielonych "krzewów". W praktyce, to bardzo ułatwia ręczny zbiór surowca.
Kluczowym elementem cyklu życia herbaty asamskiej jest moment pojawienia się młodych przyrostów, zwanych „fleszami”. Za najbardziej wartościowe i odpowiednio dojrzałe do zbioru uznaje się szczytowe pąki liściowe, często pokryte srebrzystym nalotem oraz dwa najmłodsze,