Lonicera tatarica, znany szerzej jako suchodrzew tatarski, to silnie rosnący krzew liściasty, którego naturalny zasięg występowania rozciąga się od południowo-wschodniej Europy, przez Azję Środkową, aż po Syberię. W Polsce, ze względu na swoją ogromną odporność, często spotykany jest w stanie dzikim jako uciekinier z upraw ogrodowych, zasiedlając nieużytki i zarośla. Charakteryzuje się gęstym, szerokim i wyprostowanym pokrojem, osiągając zazwyczaj od 3 do 4 metrów wysokości. Jego pędy, początkowo wzniesione, z czasem malowniczo przewieszają się na boki,
Lonicera tatarica.en
Lonicera tatarica.en
 |
| Lonicera tatarica - Suchodrzew tatarski - Tartaarse kamperfoelie |
tworząc zwartą bryłę zieleni. Kwitnienie i walory zdobnicze. Największym atutem dekoracyjnym suchodrzewu jest niezwykle obfite kwitnienie, które przypada na maj i czerwiec. Krzew pokrywa się wówczas masą drobnych, rurkowatych kwiatów o barwie od czystej bieli, przez delikatny róż, aż po intensywny amarant. Kwiaty te nie tylko zdobią, ale również subtelnie pachną, przyciągając liczne zapylacze. Drugim etapem są pojawiające się latem owoce – błyszczące, kuliste jagody w kolorze intensywnej czerwieni lub pomarańczu, które stanowią cenny pokarm dla ptaków, choć dla ludzi są niejadalne.
Rola w ogrodzie i znaczenie użytkowe. Suchodrzew tatarski został wprowadzony do założeń ogrodowych przede wszystkim ze względu na swoją legendarną wręcz wytrzymałość. Jest to krzew całkowicie mrozoodporny, niewrażliwy na zanieczyszczenia powietrza oraz wyjątkowo tolerancyjny względem jakości gleby i niedoborów wody. W ogrodzie pełni najczęściej funkcję