Tawlina jarzębolistna, to krzew liściasty o niezwykłej dynamice wzrostu, który swoją obecnością w ogrodzie wnosi powiew dzikiej natury Azji Północnej i Wschodniej. Naturalnie zasiedla brzegi rzek i obrzeża lasów Syberii, Chin oraz Japonii, co przekłada się na jej wyjątkową odporność i zdolności adaptacyjne. W polskich warunkach klimatycznych jest rośliną całkowicie mrozoodporną, charakteryzującą się rozłożystym, często kopulastym pokrojem. Osiąga zazwyczaj od 1,5 do 2.5 metrów
 |
Sorbaria sorbifolia - Tawlina jarzębolistna, tawlina jarzębinowa, sorbaria jarzębinowa, tawulec jarzębolistny - Lijsterbesspirea
'Sem' |
wysokości, przy zbliżonej szerokości, choć jej
ekspansywność wynika głównie z wytwarzania licznych odrostów
korzeniowych, dzięki którym szybko kolonizuje wolne przestrzenie. Największym walorem dekoracyjnym rośliny jest jej ulistnienie, które pojawia się bardzo wczesną wiosną, często wyprzedzając inne gatunki. Liście są pierzaste, złożone z kilkunastu lancetowatych listków, co nadaje krzewowi lekkości i ażurowego charakteru, kojarzącego się z liśćmi jarzębiny. W Polsce są one sezonowe – opadają na zimę, jednak przedtem, w zależności od odmiany (np. popularnej 'Sem'), potrafią przybierać efektowne odcienie żółci, a nawet czerwieni. Kulminacja dekoracyjności przypada na okres od czerwca do sierpnia, kiedy to na szczytach pędów pojawiają się okazałe, puszyste wiechy drobnych, białych lub kremowych kwiatów
