Rodzaj żywotnik, należący do rodziny cyprysowatych (Cupressaceae), to grupa roślin nagozalążkowych, której naturalny zasięg obejmuje obszary Ameryki Północnej oraz Azji Wschodniej. W warunkach naturalnych drzewa te zasiedlają często tereny wilgotne, doliny rzek i brzegi jezior, co determinuje ich preferencje siedliskowe w uprawie ogrodowej. W Europie największą popularność zdobyły dwa gatunki: żywotnik zachodni (Thuja occidentalis) oraz żywotnik olbrzymi (Thuja plicata), które dzięki swojej plastyczności i odporności stały się dość rozpoznawalne w przydomowych ogrodach.
Niezwykłe bogactwo form żywotników sprawia, że są to jedne z najbardziej wszechstronnych roślin zimozielonych. Ich ulistnienie, mające postać drobnych, ściśle przylegających łusek, tworzy gęste i miękkie w dotyku gałązki. Koloryt żywotników wykracza daleko poza klasyczną zieleń – hodowcy wyselekcjonowali odmiany o barwach intensywnie złocistych, miedzianych, a nawet niemal niebieskawych. Pokrój tych roślin bywa skrajnie różny: od monumentalnych drzew o piramidalnej koronie, przez regularne kolumny, aż po karłowe, naturalnie kuliste formy, które nie wymagają przycinania dla zachowania swojej geometrii.
W planowaniu przestrzennym żywotnik olbrzymi znajduje zastosowanie przede wszystkim w dużych ogrodach i parkach, gdzie jego potężna sylwetka i lśniące, ciemnozielone łuski budują tło dla mniejszych grup roślinnych. Jest to gatunek o dużej sile wzrostu, idealny na wysokie
W planowaniu przestrzennym żywotnik olbrzymi znajduje zastosowanie przede wszystkim w dużych ogrodach i parkach, gdzie jego potężna sylwetka i lśniące, ciemnozielone łuski budują tło dla mniejszych grup roślinnych. Jest to gatunek o dużej sile wzrostu, idealny na wysokie