Clematis (Tangutica group) - Powojnik (grupa Tangutica)

                                    Clematis 'Bill MacKenzie' to jedna z najbardziej spektakularnych i najsilniej rosnących odmian z tej grupy, będąca wynikiem skrzyżowania C. orientalis x C. tangutica. Roślina ta, uhonorowana prestiżową nagrodą Award of Garden Merit przez brytyjskie RHS, wyróżnia się niezwykle dekoracyjnym pokrojem, osiągając od pięciu nawet nawet do ośmiu metrów wysokości, (przy rocznych bardzo dużych przyrostach). Jej głównym walorem dekoracyjnym są liczne, jaskrawożółte kwiaty 

Clematis (Tangutica group) - Powojnik (grupa Tangutica)

'Bill Mackenzie'

o charakterystycznym, dzwonkowatym kształcie i mięsistych płatkach, które kontrastują z ciemnymi, purpurowo-brązowymi pręcikami. Kwitnienie rozpoczyna się z początkiem lipca i trwa do pierwszych jesiennych przymrozków. Czyli wyjątkowo długi okres kwitnienia. Gdy kwiaty przekwitają w miejsce rozwijają się ozdobne, puszyste srebrzące się owocostany, zdobiące ogród przez całą zimę.

Dzięki swojej odporności na mróz oraz niskim wymaganiom glebowym, clematis 'Bill MacKenzie' jest idealnym wyborem do tworzenia gęstych osłon na wysokich ogrodzeniach, pergolach czy ścianach budynków, łącząc funkcję praktyczną z wysoką estetyką przez większą część roku. 

                                           Clematis 'Bill MacKenzie', uprawa i wymagania. Odmiana ta najlepiej czuje się na stanowiskach słonecznych, co stymuluje najobfitsze kwitnienie, choć toleruje również lekki półcień. Idealnym podłożem jest gleba żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego. Kluczową zasadą uprawy wszystkich powojników jest zapewnienie 'zimnych stóp i gorącej głowy' - podstawę pnącza warto ocienić niskimi roślinami, ściółką, korą lub kamieniami, aby chronić system korzeniowy przed przegrzaniem. Roślinę należy sadzić około dziesięc centymetrów głębiej, niż rosła w doniczce; to sprzyja lepszemu krzewieniu się i regeneracji.  

Clematis (Tangutica group) - Powojnik (grupa Tangutica)

'Bill Mackenzie'

Clematis 'Bill MacKenzie' należy do trzeciej grupy cięcia (silne); oznacza to, że wczesną wiosną (przełom lutego i marca) wszystkie pędy skraca się radykalnie na wysokości 0d 0.3 do 0.5 metra nad ziemią, tuż nad parą zdrowych pąków. W nowym sezonie pędy wybiją od czterech do pięciu metrów wzwyż. Tak szybkiemu witalnemu przyrostowi sprzyja próchniczne podłoże. Stosujemy naturalne metody nawożenia, albo wspomagamy roślinę nawozom dedykowanym roślinom wieloletnim kwitnącym. Jesienią podsypujemy takimi, które w swoim składzie nie zawierają azotu. Pnącze powinno wejść w stan spoczynku, aby zdrowo przezimować i skumulować w bryle korzeniowej odpowiednią ilość 'energii i zapasów', a nie 'wchodzić na wysokie obroty'.  

                                         W uprawie powojnika Bill MacKenzie' kluczem do sukcesu jest utrzymanie stałej wilgotności bez doprowadzania do zastojów wodnych, które bywają zabójcze dla korzeni. Ze względu na swój 'wigor' (szybki przyrost) i dużą masę liściową, odmiana ta ma spore potrzeby transpiracyjne, dlatego w okresach suszy wymaga regularnego i obfitego nawadniania. Wodę należy kierować bezpośrednio pod stopę rośliny, unikając moczenia liści i pędów, co znacząco ogranicza ryzyko wystąpienia chorób grzybowych, takich jak mączniak czy groźne uwiąd powojnika. Aby skutecznie przeciwdziałać brakowi równowagi hydrologicznej i nadmiernemu parowaniu, niezbędne jest zastosowanie grubiej warstwy ściółki. Sprawdzą się: żwir, grys wapienny, grys dolomitowy. Kamień nie ulega rozkładowi, nie zakwasza gleby, a wręcz powoli uwalnia wapń, co sprzyja powojnikom z tej grupy. Dodatkowo świetnie akumuluje ciepło i chroni podłoże przed nadmiernym parowaniem. Można również 'stopy' clematisa obsadzić bodziszkami, 'dadzą radę' z 'żarłocznym' pnączem, a jednocześnie spełnią zdobniczą funkcję okrywową. 

                                        Najskuteczniejszą metodą pozyskania nowych egzemplarzy jest rozmnażanie przez sadzonki pędowe lub odkłady. Można też z nasion, (nie zapominamy o ich stratyfikacji). Sadzonki półzdrewniałe - pobiera się je latem (lipiec/sierpień) z fragmentów pędów z jednym węzłem (parą liści). Po zanurzeniu w ukorzeniaczu umieszcza się je w podłożu z torfu i piasku, dbając o wysoką wilgotność pod osłoną z folii. Odkłady - to najprostsza metoda amatorska. Długi pęd przygina się do ziemi, lekko nacina w miejscu styku z gruntem i przysypuje ziemią. Po roku, gdy pęd wytworzy własne korzenie, można go odciąć od rośliny matecznej, ulokować w innej miejscówce/albo obdarować inną osobę, która doceni walory zdobnicze tego pnącza.  

Clematis (soorten) - Powojnik (gatunki) ( foto )

 

 

Przypisy:

Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]

https://www.vip-colors.com/2022/04/ogrod-naturalne-metody-nawozenia.html