Ocotea foetens - (Okotea śmierdząca), (wawrzyn maderski)

                                        Ocotea foetens, jest rośliną z rodziny wawrzynowatych. W języku polskim nie posiada uregulowanej nazwy botanicznej. Używa się nazw: (okotea śmierdząca), (okotea cuchnąca), (wawrzyn maderski), (wawrzyn cuchnący), (drzewo smrodliwe). Próbując doprecyzować polską nazwę, szybko dojdziemy do wniosku, że tutaj po prostu... coś śmierdzi. Z łaciny, to botaniczny 'wyrok skazujący' 

                                                     Stinkwood.eng    

Ocotea foetens - (Okotea śmierdząca), (wawrzyn maderski) - Stinklaurier

tę roślinę na miano 'cuchnącej'. Choć nazwą może budzić pewną rezerwę, jest jedną z bardziej interesujących przedstawicielek rodziny wawrzynowatych (lauraceae). Jako bliska krewniaczka powszechnie znanego wawrzynu szlachetnego (liść laurowy), dzieli z nim szlachetny, zimozielony wygląd, jednak w swojej ojczyźnie osiąga znacznie potężniejsze rozmiary. Pochodzi z unikalnych lasów mglistych (Laurisilva) Madery oraz Wysp Kanaryjskich, gdzie jako relikt trzeciorzędowy zasiedla wilgotne, strome zbocza i wąwozy, pełniąc kluczową rolę w ekosystemie poprzez kondensację wody z chmur.
                                         W swoim naturalnym środowisku okotea to majestatyczne drzewo, dorastające nawet do 35 metrów wysokości o gęstej ciemnozielonej koronie. Jej najbardziej intrygująca cecha

kryje się jednak wewnątrz tkanek – to właśnie świeżo ścięte drewno oraz rozgniecione liście wydzielają intensywną, nieprzyjemną woń, której gatunek zawdzięcza swój łaciński epitet foetens (śmierdzący). Ten specyficzny zapach, przez jednych określany jako smrodliwy, a przez innych po prostu jako 

Ocotea foetens - (Okotea śmierdząca), (wawrzyn maderski)

niezwykle ostry, jest naturalnym mechanizmem obronnym rośliny, który w naturze skutecznie zniechęca nieproszonych gości.
                                           W strefie klimatu umiarkowanego okotea śmierdząca nie ma szans na przetrwanie mroźnych zim w gruncie, dlatego zaliczana jest do grupy roślin tarasowych i szklarniowych. Najczęściej można ją spotkać w kolekcjach ogrodów botanicznych oraz u prywatnych kolekcjonerów, którzy uprawiają ją w ogrodach zimowych lub dużych donicach 9dla zimozielonego pokroju). Ze względu na swoje pochodzenie, roślina ta uwielbia wysoką wilgotność powietrza i stanowiska jasne, ale osłonięte przed palącym, bezpośrednim słońcem, co pozwala jej zachować głęboką barwę liści przez cały rok. Wielką zaletą okotei w uprawie domowej jest fakt, że znakomicie znosi przycinanie. Dzięki regularnemu formowaniu, ten leśny gigant daje się prowadzić w znacznie mniejszej, kompaktowej formie, idealnie dopasowanej do warunków wnętrzarskich. Pozwala to cieszyć się jej egzotycznym, zimozielonym pokrojem bez obaw o szybkie zdominowanie przestrzeni, co czyni ją niezwykle wdzięcznym, choć wciąż rzadkim obiektem botanicznej pasji. 

Ocotea foetens - (Okotea śmierdząca), (wawrzyn maderski)

 

Przypisy:

Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]

https://pl.wikipedia.org/wiki/Ocotea

https://nl.wikipedia.org/wiki/Ocotea_foetens

https://en.wikipedia.org/wiki/Ocotea_foetens

https://www.vip-colors.com/2017/04/laurus-nobilis-wawrzyn-szlachetny-laur.html