Lotus maculatus - Komonica plamista

                                               Lotus maculatus, znana szerzej jako komonica plamista, to egzotyczna i niezwykle efektowna roślina wywodząca się z archipelagu Wysp Kanaryjskich. W swoim naturalnym środowisku porasta skaliste zbocza, co ukształtowało jej unikalny, płożący lub zwisający pokrój. Jej pędy, gęsto pokryte srebrzystymi, igiełkowatymi liśćmi, mogą osiągać do 60 cm długości, tworząc miękkie, kaskadowe formy. Największy pokaz dekoracyjności przypada na okres kwitnienia od maja do lipca, kiedy to na końcach pędów pojawiają się egzotyczne kwiaty o kształcie przypominającym płomienie lub dziób papugi, zazwyczaj w odcieniach intensywnej pomarańczy i czerwieni.

                                                             Lotus.eng 

  Lotus - Komonica
               Lotus maculatus - Komonica plamista

 'Gold   Flash’

 

Mimo dużej wartości zdobniczej, komonica jest rośliną o bardzo sprecyzowanych wymaganiach termicznych. Ze względu na całkowity brak mrozoodporności (strefa USDA 11b) i wrażliwość na temperatury spadające poniżej 8°C, w polskiej strefie klimatycznej traktowana jest jako roślina kolekcjonerska, uprawiana głównie pod dachem. Jej ekspozycja na zewnątrz – na tarasach, balkonach czy zewnętrznych parapetach – jest bezpieczna wyłącznie w najcieplejszym okresie roku, zazwyczaj od czerwca do połowy września, kiedy ryzyko nocnych chłodów jest minimalne.
                                                  Wprowadzenie komonicy do aranżacji tarasowych nadaje im śródziemnomorskiego, luksusowego charakteru. Pełni ona rolę spektakularnego „solisty” w wiszących pojemnikach, gdzie jej srebrzyste ulistnienie stanowi idealny kontrast dla jaskrawych kwiatów. W letnich zestawieniach doniczkowych, traktowana jako roślina jednoroczna/albo przenoszona w kompozycji całej pod dach we wrześniu - najlepiej prezentuje się w towarzystwie roślin o podobnych wymaganiach świetlnych, takich jak sukulenty, czy drobnokwiatowe pelargonie, tworząc z nimi nowoczesne, teksturalne układy roślinne. 

                                                    Uprawa komonicy plamistej w warunkach domowych wymaga precyzyjnego odwzorowania jej naturalnego, wyspiarskiego mikroklimatu. Kluczowym czynnikiem sukcesu 

 

Lotus maculatus - Komonica plamista

 'Gold   Flash’

 

jest ekspozycja świetlna – roślina ta jest światłolubna i najlepiej czuje się na południowych lub zachodnich parapetach, gdzie operacja słoneczna jest najsilniejsza. Brak wystarczającej ilości światła szybko skutkuje wyciąganiem się pędów, utratą srebrzystego nalotu na liściach oraz całkowitym zahamowaniem kwitnienia.                                                         Optymalne podłoże powinno być przede wszystkim lekkie i bardzo przepuszczalne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego; idealnie sprawdza się mieszanka ziemi do kaktusów i sukulentów z dodatkiem perlitu lub grubego piasku, co zapobiega groźnym zastojom wody. Gospodarka wodna komonicy wymaga dużego wyczucia, gdyż roślina ta źle znosi skrajności. Dostawy wody powinny być regularne, ale umiarkowane – podłoże w doniczce musi przeschnąć w górnej warstwie przed kolejnym podlewaniem. Przelanie prowadzi do błyskawicznego gnicia delikatnych korzeni, natomiast długotrwała susza powoduje opadanie igiełkowatych liści i zasychanie końcówek pędów. W okresie letnim, gdy roślina intensywnie rośnie i kwitnie, zapotrzebowanie na wodę wzrasta, jednak zawsze należy pamiętać o wylewaniu nadmiaru cieczy z podstawki.

                                                Zabiegi pielęgnacyjne koncentrują się na utrzymaniu zwartej, estetycznej formy krzewinki. Systematyczne przycinanie jest niezbędne – wiosenne skrócenie pędów o 1/3 długości pobudza roślinę do silnego rozkrzewiania się i inicjuje zawiązywanie pąków kwiatowych. W kwestii nawożenia, komonica wykazuje umiarkowany apetyt; w okresie wegetacji (od marca do września) warto zasilać ją co dwa tygodnie nawozem do roślin kwitnących, ale w dawce o połowę mniejszej niż zaleca producent. Zimą, w fazie spoczynku pod dachem, nawożenie całkowicie wstrzymujemy, a podlewanie ograniczamy do niezbędnego minimum, zapewniając roślinie temperaturę w przedziale 10–15°C.  

                                                   Rozmnażanie komonicy plamistej najskuteczniej przeprowadza się metodą wegetatywną poprzez sadzonki wierzchołkowe, co pozwala najwierniej zachować unikalne cechy rośliny matecznej. Najlepszym momentem na ten zabieg jest wiosna (marzec–kwiecień), kiedy roślina budzi się do życia i naturalnie dąży do regeneracji, choć z powodzeniem można próbować również późnym latem, po zakończeniu głównej fali kwitnienia. Proces rozpoczynamy od pobrania zdrowych, niezdrewniałych pędów o długości około 5–10 cm. Z dolnej części sadzonki usuwamy igiełkowate liście, a tak przygotowany "patyczek" umieszczamy w bardzo przepuszczalnym, lekkim podłożu – najlepiej w mieszance torfu z dużą ilością piasku lub perlitu. Aby przyspieszyć proces ukorzeniania, warto zastosować środek ukorzeniający do sadzonek zielnych oraz zapewnić młodym roślinom stałą, umiarkowaną wilgotność podłoża i powietrza, na przykład poprzez przykrycie doniczki perforowaną folią. 

Przypisy:
https://en.wikipedia.org/wiki/Lotus_(genus)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Komonica
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]