piątek, 4 stycznia 2019

Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak

                                            Jemioła pospolita, jeśli chodzi o wysoki poziom inteligencji roślin, mogłaby zostać sklasyfikowana  bardzo wysoko. Pasożytując, 'potrafi zadbać', bez większego gimnastykowania, o dostawy pożywienia. Wśród skrzydlatych przyjaciół znalazła pośredników, jeśli chodzi o ekspansję nowych terytoriów. A dla wielu ludzi, przez to, że rośnie wysoko na drzewach i trudno ją dosięgnąć, stała się czymś pożądanym, a przy tym dodatkowo symbolizującym: dostatek, zdrowie, miłość, płodność.


                                                  European mistletoe.eng
Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak


                           I dziś, w przeddzień Świąt Bożego Narodzenia, nie brakuje chętnych, aby zakupić gałązki jemioły (całowanie  pod nimi, 'przynosi' szczęście). Roślina ma jednak  mało przyjazną naturę, jest bowiem pasożytem, który przy sprzyjających warunkach, tak długo rozrasta się i czerpie płyny ustrojowe swego nieszczęsnego
żywiciela, jak długo ten będzie żył. Dopóty, dopóki, swą naturę strzęśla odkrywała wyłącznie na dzikich terenach,  to  niewielu przywiązywało uwagę do jej niszczycielskich zachowań, a jeśli już, to traktowano to jako botaniczną ciekawostkę, ale gdy 'wkroczyła' i rozpasała się w jabłoniowych sadach, wtedy już  sadownikom z nią nie było po drodze. Nie jest łatwo pozbyć się jemioły z żywiciela. Przy całym bogato rozbudowanym systemie ssawek, jest także korzeń główny, który wrasta głęboko pod korowinę, więc nie tak prosto jest go zlokalizować i usunąć. Zielony rdzeń, pogrubiony pod węzłem, dzieli się na dwie części.  Na pierwszym trzonie, a następnie na każdej następnej części (lub trzonie), zawsze tworzy się gałąź widelca. Jest to bardzo dobry przykład tego, co nazywamy ewolucyjnym dychotomicznym rozgałęzianiem.
                                Odcięcie samego kulistego pędu, na niewiele się zda, ponieważ, z początkiem kolejnego sezonu wegetacyjnego, jemioła 'odbuduje się', niczym Feniks z popiołów.
                         Jemioła biała, 'stołuje się' , to na drzewach liściastych. Szczególnie   widoczne jest to w okresie zimy, gdy z drzew opadną liście, a kuliste jasno zielone 'bombki' pasożyta nadal zdobią. Pędy mogą osiągnąć długość od 20 do 50 centymetrów.
Zimozielone liście, w kolorze oliwkowym, osiągają do 8 centymetrów długości, są grube, skórzaste, całobrzegie, szeroko lancetowate (łopatkowate). Od końca marca do połowy maja, trwa kwitnienie. Mamy do czynienia z rośliną dwupienną, niezdolną do samozapylenia. Więc pomocne okazują owady, które zwabione delikatną wonią i pysznym nektarem, przenoszą pyłki z kwiatów męskich na


Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak

żeńskie. Na miejsce przekwitających żółtawych kwiatów żeńskich, zawiązują się charakterystyczne białe jagody. Dobra te utrzymują się na  'oliwkowych' kulach przez całą zimę, stanowią smakołyk dla ptaków - więc, jak nietrudno się domyśleć,  fruwający pośrednicy, przenoszą na kolejne drzewa materiał genetyczny strzęśli. Owoce są lepkie, wystarczy, ze na kolejnym drzewie ptaszek wytrze dzióbek z kleistej substancji i tyle wystarczy (jeśli oczywiście, zarodki trafiły na pożądanego, zasobnego w płyny ustrojowe żywiciela).
                        Jemioła pospolita występuje w Europie i w części Azji. Na niektórych terenach, jest gatunkiem chronionym.
Przypisuje się jej, także poza symboliczną rolą (gdzie białe lepkie jagody, kojarzone są z męskim nasieniem), tę zdrowotną. Z surowca zielarskiego (młodych pędów i liści), tworzy się substancje, które mają korzystnie wpływać na pracę układu krwionośnego, rozrodczego. Medykamenty te, także są wskazane dla osób chorujących na miażdżycę i dla kobiet przechodzących menopauzę.
Mądrze, przed użyciem specyfików, w których składzie jemioła, będzie skonsultowanie się z lekarzem. I to nie tylko wówczas, gdy zażywamy inne leki.
                         Ten półpasożyt, należy także do grupy roślin wskaźnikowych. Jeśli spotkasz w naturze jemiołą, możesz mieć pewność, że są to gleby alkaliczne (zasadowe, o pH wyższym niż 7).



Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak







Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak








Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak





Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak







Viscum album - Jemioła pospolita, j.biała - Maretak






Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://en.wikipedia.org/wiki/Viscum_album
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jemio%C5%82a_pospolita
https://nl.wikipedia.org/wiki/Maretak

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz