Astilbe (soorten) - Tawułka (gatunki)

                                                       Rodzaj tawułka, skupia dekoracyjne, wieloletnie byliny z rodziny skalnicowatych, których naturalne stanowiska są silnie skoncentrowane w wilgotnych, cienistych rejonach Azji Wschodniej. Większość dziko rosnących gatunków wywodzi się z lesistych obszarów, górskich dolin oraz brzegów strumieni w Chinach, Japonii, Korei oraz na Tajwanie, a nieliczni przedstawiciele zasiedlają także Amerykę Północną. Ta niezwykła grupa roślin, obejmująca zarówno czyste gatunki, jak i setki nowoczesnych hybryd ogrodowych, charakteryzuje się ogromnie urozmaiconym pokrojem. W zależności od odmiany tawułki mogą formować filigranowe, gęste poduszki osiągające zaledwie trzydzieści centymetrów wysokości, jak i monumentalne, architektoniczne kępy wznoszące się dumnie na ponad półtora metra. Ich cechą spajającą są niezwykle ozdobne, pierzaste, powcinane liście o ząbkowanych brzegach, które tworzą puszystą, ażurową strukturę przez cały sezon wegetacyjny.

 
                                        False goat's beard.eng 

Astilbe - Tawułka - Astilbe.nl

Astilbe × arendsii - Tawułka Arendsa - Pluimspirea

 'Brautschleier'

 

                                                     Kwitnienie tych bylin przypada na pełnię lata - rozpoczyna się zazwyczaj w czerwcu i w zależności od doboru gatunków trwa nieprzerwanie aż do września. Ponad pióropuszem ciemnozielonych, czasem purpurowo nabiegłych liści wznoszą się wówczas sztywne, wyprostowane pędy zwieńczone spektakularnymi, wiechowatymi kwiatostanami. Kwiaty tawułek są niezwykle drobne, lecz zebrane w gęste, puszyste i miękkie w dotyku wiechy, które z dystansu przypominają kolorowe obłoki lub barwne pióropusze. Paleta barw odmian uprawnych zachwyca bogactwem, rozciągając się od śnieżnej bieli, przez pastelowe odcienie różu i łososia, aż po głębokie, nasycone purpury, szkarłaty oraz amaranty. Ze względu na te wybitne walory zdobnicze, wyjątkową teksturę oraz zdolność do rozświetlania ponurych zakątków, liczne gatunki i ich krzyżówki (w tym słynne mieszańce Arendsa) zostały masowo wprowadzone do ogrodów przydomowych jako jedne z najważniejszych bylin strukturalnych. 

                                                       Optymalne warunki siedliskowe dla rodzaju tawułka skupiają się wokół zapewnienia im stanowisk chłodnych, osłoniętych od silnego wiatru oraz umiarkowanie lub silnie zacienionych. Rośliny te wybitnie źle znoszą słoneczne kąpiele, które przypalają ich delikatne liście; najlepiej rozwijają się w świetlistym półcieniu drzew lub w stałym cieniu budynków. Podłoże w uprawie tawułek musi być żyzne, próchniczne i bogate w materię organiczną, o odczynie lekko kwaśnym. Kluczowym parametrem determinującym sukces uprawowy jest stały dość wysoki poziom wilgotności podłoża. Tawułki posiadają bardzo płytki system korzeniowy, przez co są skrajnie wrażliwe na suszę i wymagają stale wilgotnej gleby, doskonale sprawdzając się nad brzegami oczek wodnych oraz na stale wilgotnych rabatach leśnych.

 

Astilbe × arendsii - Tawułka Arendsa - Pluimspirea ( foto )

                                                                        
 

 

 

 

Astilbe chinensis -Tawułka chińska - Pluimspirea ( foto )

 

 

 

 

 

Trendy w ogrodnictwie

Rośliny, które zmieniają kolor kwiatów ( foto ) 

Astilbe chinensis -Tawułka chińska - Pluimspirea

                                                                                                           

 

 
                                                

 

Astilbe japonica - Tawułka japońska - Pluimspirea 
 'Deutschland'

 

Przypisy:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Tawu%C5%82ka
http://vip-colors.blogspot.com/2016/09/heuchera-zurawka.html

https://nl.wikipedia.org/wiki/Astilbe
https://en.wikipedia.org/wiki/Astilbe 
 Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]