środa, 9 września 2020

Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik

                                                    Indygowiec himalajski, indygowiec heterantha - obecnie to już nie tylko roślina kolekcjonerska. Z każdym rokiem wysoka dekoracyjność tego krzewu liściastego, zyskuje większe rzesze miłośników, którzy zapraszają go do swoich zielonych przestrzeni. 
Na słonecznej, osłoniętej od silnych wiatrów miejscówce, można wyeksponować indygowy soliter, albo posadzić kilka sztuk, tym samym tworząc nieformalny kwitnący latem 'żywopłot'.

                                                                 Himalayan indigo.eng
Indigofera  - Indygowiec - Indigofera.nl
Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik

W sezonie  'zatrzęsienie' pierzastych jasnozielonych listków oraz kwitnienie od  połowy czerwca do końca sierpnia, (pojedyncze kwietne akcenty nawet do pierwszych przymrozków), to atrakcyjna prezentacja w wybranym ogrodowym zakątku.
Rodzina bobowatych, także  kwiaty motylkowe o specyficznej budowie. Są grzbieciste, zebrane w grona. Działek kielicha jest 5, zrośniętych ze sobą. Płatki korony ustawione w układzie zstępującym (tzn. płatek górny nachodzi na boczne, a te z kolei na dwa dolne) nadają „motylkowaty” pokrój
kwiatu. Płatki różnią się od siebie – płatek górny jest największy i jest nazywany żagielkiem, dwa boczne płatki ze względu na ich kształt są nazywane wiosełkami lub skrzydełkami a dwa dolne tworzą łódeczkę. W zależności od odmiany, kolor kwiatów liliowy, różowy, fioletowy, bądź czerwony.
Regularnie usuwamy zniszczone, nieestetyczne, połamane, przeschnięte pędy. Regularne przycinanie przekwitniętych kwiatostanów, wydłuży okres kwitnienia. Jeśli 'nie chce się' nam tego robić, wiadoma sprawa, rzeczowe cięcie 'indygowcowej' fryzurki i tak będzie wiosną.
Z drugiej strony, dlaczego dopuścić do zawiązywania strączków, gdy zaoszczędzone na tym procesie substancje odżywcze i energię, plant może zainwestować w bardziej witalną formę bryły korzeniowej. Gdy nie przycinaliśmy pojedynczych kwiatostanów, warto i tak jesienią co nieco skrócić pędy, to pomocne będzie choćby przy tym, że zostanie mniej do 'opatulenia' przed

Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik

nadejściem mrozów.
Na początku kwietnia przycinamy 2/3 pędów. Ten zabieg sprawi, że roślina będzie miała stabilną bazę i szansę na bogate krzewienie się, a co za tym idzie dużą ilość kwiatów latem. Przy optymalnych warunkach uprawy, docelowa wysokość krzewu w sezonie to pomiędzy 1.5, a 2 metry, (w zależności od odmiany).
                                    Najbardziej zadowoleni będziemy z walorów zdobniczych indygowca himalajskiego, gdy od samego początku będziemy go pielęgnowali jak należy. Wówczas, nie będzie krzewem kłopotliwym i wymagającym ciągłej uwagi.
Ekspozycja słoneczna, ale osłonięta od silnych wiatrów. Przed każdą zimą, niestety krzew należy zabezpieczyć od 'stóp do głowy'. Choć przetrwa temperatury do -18°C, to nie warto ryzykować, że wskaźnik na termometrze w najbliższą zimę 'nie spadnie niżej'. Tak więc w drugiej połowie jesieni obsypujemy krzew dodatkowym kopczykiem ziemi, około 15 centymetrów. Kołderka to raz, a dwa wiosną ziemię można rozsunąć i tym samym zapewnić roślinie dodatkowe źródło niewyjałowionego podłoża. Część nadziemną najlepiej jest owinąć drobno oczkowaną siatką - wówczas ochrona przez zimnym wiatrem, zamarzającą i roztapiającą się śnieżną mazią, a jednocześnie przepływ powietrza. 
                                Podłoże przepuszczalne, przynajmniej średnio żyzne, korzystnie, gdy próchniczne. Wszystkie nasze starania utrzymania rośliny w dobrej formie pójdą na marne, gdy nie będzie odpowiedniego drenażu. Nadwyżki wody muszą mieć ujście, jeśli tak się nie stanie, zastająca jesienią i zimą woda doprowadzi do przemarzania bryły korzeniowej. Jeśli więc mamy wątpliwość,

Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik

czy na wyznaczonej miejscówce  jest tak jak należy pod tym względem, wówczas przy 'uziemianiu' sadzonki indygowca, około pół metra od dołka, wykopmy dwa kolejne - te na głębokość około 80 centymetrów, wypełnijmy je żwirem, kamykami, gdzie na wierzch ziemia. 
                               Stały umiarkowany stopień wilgotności podłoża. Tak więc przy braku hydrologicznej równowagi, nie ominą nas spacery z konewką. Latem podlewamy rano, albo pod wieczór. Podlewanie w czasie silnych operacji słonecznych, to skazanie nadziemne części na zniszczenia, poparzenia. Zimą, podlewamy w bezmroźny dzień, w godzinach południowych. Woda zawsze powinna posiadać temperaturę zbliżoną do tej, jaka panuje w otoczeniu roślin. 
Rozmnażanie przez wysiew, ukorzenienie sadzonki z piętką; albo przez zrobienie wiosną  odkładu z młodego pędu, który jesienią z korzonkami może być bezpiecznie oddzielony od rośliny macierzystej. 
                             Po wiosennym przycięciu, zaczynamy nawożenie. Używamy wieloskładnikowego nawozu przeznaczonego dla krzewów kwitnących. Dodatkowo, możemy posiłkować się również rozcieńczonymi z wodą gnojówkami (z żywokostu, z pokrzyw).

Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik





Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik






Indigofera heterantha - Indygowiec himalajski - Indigostruik




Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://pl.wikipedia.org/wiki/Indygowiec
https://en.wikipedia.org/wiki/Indigofera_heterantha
https://nl.wikipedia.org/wiki/Indigofera

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz