wtorek, 2 października 2018

Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia

                                   Begonia koralowa, to kolejna z odsłon z rodziny begoniowatych. Większość odmian tego gatunku, charakteryzuje się jasnymi plamkami na wierzchniej stronie liści;
                                                                             ‘Polka dot Begonia'
Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia

od tego także pochodzi druga z nazw rośliny - begonia plamista. Niski stopień trudności uprawy, oryginalny wygląd liści, wysoki stopień dekoracyjności, to wszystko przemawia za tym, aby ta roślinna pięknotka, wzbogacała nie tylko kolekcjonerskie zbiory.                                    
Begonia plamista, pochodzi z kontynentu Ameryki Południowej. Rośnie tam w stanie dzikim w niższych piętrach roślinności, dorastając do ponad dwóch metrów wysokości. Lubi więc ciepło, przefiltrowane światło dzienne, umiarkowaną wilgotność lekko zakwaszonego podłoża i wysoką wilgotność powietrza w otoczeniu.
                                 Główną, całoroczną ozdobą są liście. Z marmurkowym wzorkiem na zielonym tle, a od spodu w rdzawych, bordowych, bądź w czerwonej odsłonie. Liście są okazałe, sercowato lancetowate, różnią się nieznacznie (brak symetrii). Kwitnienie, najczęściej występuje na przełomie wiosny i lata. Kwiaty, zebrane w luźne baldachogrona, wyrastają w górnej części pędów; te zaś wyrastają kilka centymetrów ponad  rozetę liści. Pojedynczy kwiat biały, bądź czerwony (w zależności od odmiany), o czterech płatkach korony (dwóch większych, dwóch mniejszych), z żółtymi pylnikami.  Usuwając regularnie przekwitnięte części, wydłużymy czas kwitnienia. Może ostatnie dni, to nie będzie wielkie bogactwo, ale większość z nas  miłośników kwietnych Pięknotek, potrafi docenić także te pojedyncze ozdoby.
Dotyczy wszystkich gatunków begonii. Pędy z przekwitniętymi kwiatostanami, tniemy nisko. Podobnie, przy całorocznej pielęgnacji dotyczącej czyszczenia rośliny z części starych, chorych, uszkodzonych. Jeśli zauważymy zmiany chorobowe (spowodowane przesuszeniem, albo przelaniem), wówczas bez sentymentu usuńmy więcej niż tylko chory kawałek pędu; róbmy tak, aby uwolnić begonie od choroby.
W warunkach pokojowych, roślina osiągnąć może znaczny rozmiar, około metra. Jednak, wówczas najpewniej na dole będzie wyłysiała. I choć byśmy, jej dogadzali, to po prostu taka jest jej natura. Więc rozsądniej, zamiast być niezadowolonym właścicielem tracącego liście egzemplarza, wiosną pobierzmy i ukorzeńmy sadzonki na nowe kolorowe żywe ozdoby, (albo dokonajmy podziału bryły korzeniowej).


Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia

                            Ekspozycja, gdzie tak zwany, 'jasny cień', jest najbardziej korzystną. Wówczas liście , zachowują swoją atrakcyjną fakturę, nie są wysuszane przed nadmiernie  operujące słońce, ani też nie gubią koloru i 'plamek', przez ciemności.               
Pojemnik powinien być tylko nieznacznie większy od bryły korzeniowej. Chcemy, aby roślina inwestowała w rozwój ozdobnych części nadziemnych, a nie w zbędny rozrost bryły korzeniowej. Przesadzamy co dwa sezony do niewiele większej donicy. Donica z odpływem, w osłonce, albo ustawiana na podstawce. Pierwsza warstwa do pięciu centymetrów żwirku, kamyczków. Następnie mieszanka ziemi do roślin doniczkowych z garścią humusu, albo kompostu organicznego. Dobrze, jeśli przyniesiemy z lasu trochę ziemi ze ściółką, nie ma jak powrót do natury. Podłoże o pH delikatnie zakwaszonym (warto więc ziemię przemieszać z dwiema garściami torfu).
Podlewamy wodą miękką, najlepiej deszczówką, w temperaturze zbliżonej do tej, jaka panuje w otoczeniu 'ciapkowanej' dekoracji. Dostarczamy wodę, gdy wierzchnia warstwa podłoża jest przesuszona. Nie pozostawiamy zastałej wody na podstawku, czy w osłonce. Latem, robimy to rano, albo pod wieczór.
Zamiast zraszacza, ustawiamy w otoczeniu rośliny pojemnik z wodą. Begonie źle znoszą zraszanie, więc, gdy podlewamy miejmy też na uwadze, aby nie lać po liściach, czy po kwiatach.
Nawozimy od kwietnia do połowy sierpnia, nawozem w płynie do roślin kwitnących, według wskazówek na etykiecie.
                                Ważną sprawą jest to, aby zapewnić begonii koralowej optymalną temperaturę.
Od kwietnia do września, powinno to być pomiędzy 16,a 24℃. Od listopada, do marca bylina 'odpoczywa', nabiera sił do następnego sezonu wegetacyjnego; wówczas potrzeba jej nieco mniej obfitego podlewania i chłodniejszych temperatur, czyli 12 do 18℃. Ten gatunek poradzi sobie przez kilka dni i w niższych temperaturach, ale nie wówczas, gdy nastąpi bardzo  gwałtowna zmiana, a i także nie wtedy, gdy będzie mniej niż 4℃.
Każdej wiosny, przez średnio trzy lata uprawy danego egzemplarza, przygotujmy się, że 'kwiatek' zgubi tych listków więcej niż w innych porach roku. Usuwamy stare, szarzejące liście (będzie ich niewiele), akceptując to, że proces starzenia dotyczy wszystkiego, co żyje.
                       W czasie późnej wiosny i lata, nasza 'begoniowa' ozdoba, może przyozdabiać taras, balkon (przy założeniu, że nie narazimy jej na bezpośrednio operujące promienie słoneczne i silne wiatry, oraz ,że będziemy regularnie ją podlewać, anie zalewać, czy zasuszać).
                     Letnisko, przestrzenie mieszkalna i biurowa, tam wszędzie begonia plamista doda szyku i swymi jasnymi koralikami, będzie wprawiała nas w jeszcze lepszy nastrój. Natura także potrafi modnie wystylizować się w groszki. 
Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia



                     

Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia


 


Begonia maculata - Begonia koralowa, b. plamista - Stippenbegonia





Begonia (soorten) - Begonia, Ukośnica (gatunki) ( foto )




Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://pl.wikipedia.org/wiki/Begonia_koralowa 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz