Możemy go spotkać kwitnącego od kwietnia, aż do września. Choć urocze jego kwiatuszki, jest to chwast. Bardzo szybko przenosi się z przydroży i nieużytków na pola uprawne, czym nie zyskuje sobie sympatii rolników. Niestety, taka jego uroda, sam pojawia się nieproszony, a dodatkowo ze sobą w uprawy ciągnie rdzę brunatną, która także jest jednym wielkim złem, przede wszystkim dla zbóż.
Small bugloss.eng
Small bugloss.eng
 | |||
| Anchusa arvensis - Farbownik polny, krzywoszyj polny - Kromhals Farbownik polny nie dorasta do wysokich rozmiarów, od 10 do 35 centymetrów. Na wznoszącej się łodydze, rozwijają się lancetowate liście wyposażone w kłujące igiełki - włoski. Kwiaty o niebiesko-fioletowym zabarwieniu. Korzeń palowy, ale niebyt długi. Ten przedstawiciel rodziny ogórecznikowatych wywodzi się z obszaru basenu Morza Śródziemnego, skąd wraz z rozwojem rolnictwa rozprzestrzenił się na niemal całą Europę i Azję Zachodnią. W Polsce jest gatunkiem pospolitym, który upodobał sobie szczególnie lżejsze, piaszczyste gleby, przydroża oraz ugory. Nazwa rośliny jest bezpośrednio związana z jej właściwościami. Rodzaj Anchusa wywodzi się z greckiego słowa anchousa, oznaczającego "farbę do twarzy" lub "kosmetyk". Choć to jego krewniak, farbownik lekarski (Anchusa officinalis), był częściej wykorzystywany jako źródło czerwonego barwnika (alkaniny) do tkanin i kosmetyków, farbownik polny również posiada te pigmenty w korzeniach. W dawnych czasach sok z korzeni służył do barwienia wełny i tłuszczów na intensywne odcienie purpury i czerwieni, co czyni go biologicznym protoplastą dzisiejszych szminek.
Skuteczna eliminacja farbownika polnego z upraw wymaga strategicznego podejścia, ponieważ jego szczeciniaste owłosienie i głęboki system korzeniowy czynią go odpornym na powierzchowne zabiegi. W nowoczesnej agrotechnice fundamentem sukcesu jest profilaktyka oraz staranna uprawa roli. Regularne podorywki i bronowanie bezpośrednio po zbiorach pozwalają na mechaniczne zniszczenie młodych siewek, zanim te zdążą wykształcić silną rozetę liściową. Kluczowe jest niedopuszczenie do zakwitnięcia rośliny, gdyż pojedynczy osobnik potrafi wyprodukować setki nasion, które zachowują zdolność kiełkowania w glebie przez wiele lat. W walce chemicznej farbownik polny wykazuje wrażliwość na popularne herbicydy przeznaczone do zwalczania chwastów dwuliściennych, jednak moment wykonania zabiegu ma krytyczne znaczenie. Najlepsze efekty uzyskuje się w fazie wczesnego wzrostu ( stadium 2-4 liści), stosując preparaty oparte na takich substancjach czynnych jak chlomazon, metrybuzyna czy pendimetalina. W uprawach zbóż ozimych i rzepaku warto stawiać na opryski jesienne, które eliminują konkurencję chwastu już na starcie wegetacji, zabezpieczając zasoby wody i składników mineralnych dla rośliny uprawnej. Przypisy:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Farbownik_polny
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kromhals
https://en.wikipedia.org/wiki/Anchusa_arvensis Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed] |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz