poniedziałek, 26 marca 2018

Pinus pinea - Sosna pinia - Parasolden

                                     Sosna pinia,rzadko spotykana w uprawie w naszej strefie klimatycznej, ponieważ lubi rosnąć w cieplejszych 'miejscówkach'. Na szczęście, sztab botaników i szkółkarzy, staje na wysokości zadania, udostępniając nam do zakupu nowe, bardziej odporne na zimno odmiany (w tym karłowe).
                                      Drzewo iglaste, rosnące naturalnie w basenie Morza Śródziemnego i południowej części Morza Czarnego, (gdzie dorasta do około 20 metrów wysokości). Spośród innych gatunków sosny, jest rozpoznawana dzięki charakterystycznej, bardzo dekoracyjnej, zwartej, parasolowatej koronie.
                                                    Italian stone pine.eng
Pinus pinea - Sosna pinia - Parasolden
'Silver Crest'

U gatunku, młode igły są niebieskozielone, z wiekiem ciemnieją. Przy kultywarach, mamy do czynienia z igłami srebrno zielonymi, niebieskozielonymi oraz z  zielonymi. Drzewko rośnie dość powoli. Przyrost w ciągu 10 lat, to koło 3 metry wysokości. Gdzie już po dwóch, trzech sezonach, kompaktowy, elegancki 'parasol'. Docelowo wysokość u dorosłego egzemplarza, to pomiędzy 12, a 15 metrami. Odmiana 'Silver Crest' dorasta do 10 metrów.
Aby doczekać tak pięknej, iglastej ozdoby w swoim otoczeniu, na początku uprawy, powinniśmy
dokładnie dowiedzieć się jakie ta roślina ma potrzeby. Z latami, 'mężniejąc', będzie potrzebowała co raz mniej nakładów naszej pracy (nie potrzebuje przycinania), ale zadziała to odwrotnie proporcjonalnie, jeśli chodzi o chwile przeznaczone na podziwianie jej nietuzinkowej urody.
                                  Przede wszystkim, chrońmy młode drzewko przed zimnem. Przez pierwsze dwa sezony powstrzymajmy się od bezpośredniego sadzenia w gruncie. Wykorzystajmy pojemnik z odpływem, który na czas zimy bez problemu możemy wnieść do chłodnego pomieszczenia z dostępem do dziennego światła. Oszczędniej podlewajmy, niż latem, ale tak mądrze, aby nie doprowadzić korzenia palowego do zasuszenia. Po drugiej zimie, wynieśmy na zewnątrz, najpierw hartując, a pod koniec maja, gdy minie już zagrożenie powrotu wiosennych przymrozków, sadźmy w miejsce docelowe. Dokładnie przemyślmy, gdzie ma być ta miejscówka, ponieważ przy tego rodzaju korzeniu, przesadzanie z miejsca na miejsce, wiąże się z dużym ryzykiem zniszczenia rośliny.




Pinus pinea - Sosna pinia - Parasolden
'Silver Crest'

                      Na macierzystych terenach, ten gatunek sosny daje sobie radę nawet na wydmach, ale My wiemy, że tam nie ma takich zim jak u nas, dlatego, nasadzenia w miejscach słonecznych, delikatnie zacienionych, gdzie gleba przepuszczalna, średnio zasobna w substancje odżywcze o odczynie neutralnym lub kwaśnym. Najkorzystniej dla niej, gdy podłoże posiada średnią stałą wilgotność. W czasie sadzenia, ziemię w dołku przemieszajmy z kilkoma garściami kompostu.
                         Dla prawidłowego wzrostu drzewa, zatrzymania ciepłoty, zahamowania wyparowywania wody, możemy zając się również  ściółkowaniem. W sklepie ogrodniczym zakupmy rozdrobnioną korę sosnową, lub podsypmy wierzchnią warstwę drobno pokruszonym węglem brunatnym. Wiadomo, takie działania, także w dużej mierze zablokują zachwaszczanie tej ziemi. Jeśli nie mamy tych materiałów w zasięgu swoich rąk, do ściółkowania możemy użyć kompostu. A na pewno przed zimą, 3 - 6 letnie egzemplarze podsypmy około 15 centymetrowym kopczykiem ziemi. Zimą da ciepło 'nogom', a wiosną rozgarnięty kopczyk dostarczy dodatkowych minerałów i substancji odżywczych.
                         Pierwsze lata, przy uprawie pojemnikowej, szczególnie zwracajmy uwagę, aby w donicy nie było sucho. Dorosłe egzemplarze, można śmiało powiedzieć, że poradzą sobie doskonale z czasową suszą i upałami, ale młodzików trzeba dopilnować i po prostu, gdy wzmożone operacje promieni słonecznych, podlewać.

Pinus pinea - Sosna pinia - Parasolden
'Silver Crest'

                                  Jak w większości drzew iglastych, tak i tutaj spotykamy roślinę jednopienną. Młode szyszki, w kolorze delikatnej jasnej zieleni, z czasem przechodzą w kolor brązowy. Te ozdoby dość długo pozostają na drzewie, pierwsze trzy lata zajmuje ich dojrzewanie, a przez cztery starzeją się i dopiero wtedy opadają.
W przemyśle spożywczym wykorzystuje się nasiona szyszek (orzeszki piniowe) do wyrobu oleju, miodu. Zaś twarde, z małą ilością żywicy drewno w przemyśle meblarskim.
                                  Wskazania do nasadzeń pojedynczych lub grupowych (na wrzosowiskach, w ogrodach skalnych). Przy Morzu Śródziemnym, często można sosny pinia spotkać w nasadzeniach grupowych w parkach, przy drogach ('parasole' rzucające przyjazny cień).  I w naszym klimacie może być zimozieloną ozdobą, która stworzy ochronny, efektowny parasol , pod którym najpierw okrywowe, a z czasem, może rosnąć bylinowe kolorowe urozmaicenie ( byliny cieniolubne).




Pinus - Sosna (gatunki) - Den (soorten) ( foto )




Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://en.wikipedia.org/wiki/Stone_pine
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sosna_pinia
https://nl.wikipedia.org/wiki/Parasolden

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz