piątek, 8 września 2017

Hieracium aurantiacum - Jastrzębiec pomarańczowy - Oranje havikskruid

                                         Jastrzębiec pomarańczowy, pochodzi także z rodzimych szerokości. Nie należy jednak do tego rodzaju roślin, które spotykamy na każdym kroku, obrał sobie do rozwoju piękne górskie przestrzenie. W Polsce to obszar Karpat i Sudetów. Zdjęcia zostały wykonane pośród cudownych górskich krajobrazów, gdzie hulał wiatr - stąd brak 100% wyrazistości foto ujęciom.  Pośród innych urodziwych roślinności na tamtym terenie, ten gatunek jastrzębca był widoczny ze sporej odległości. Pomimo, dość niepozornego wzrostu, około 30 centymetrów, odznaczający się pomarańczowy kolor wierzchotek, przywoływał spojrzenia.

                                        Devil's paintbrush.eng
Hieracium aurantiacum, Pilosella aurantiaca - Jastrzębiec pomarańczowy - Oranje havikskruid

                                               Jastrzębiec pomarańczowy, w naturalnym środowisku żyje na ubogich glebach, najczęściej tam, gdzie jest bardzo sucho. Więc jeśli zdecydujemy się na uprawę tej byliny w naszym ogrodzie, możemy ulokować go tam, gdzie najpewniej większość innych nie utrzymałaby się i po kilku miesiącach, czy tygodniach wypadła. Do wiosennego wysiewu nasion, bądź ulokowania sadzonek, potrzebujemy jedynie rozruszanej ziemi (korzystna ta o odczynie pH kwaśnym, ewentualnie neutralnym). Nie nawozimy dodatkowo; to spowodowałoby
'wyciągnięcie się ' rośliny, co wyglądałoby mało estetycznie. Podlewamy jedynie w czasie suszy, ale też z umiarem. Miejsce słoneczne, jak najbardziej sprawdzi się także wystawa południowa. Sadzimy od 7 do 9 sztuk na metr kwadratowy. Jastrzębiec bardzo dekoracyjnie wygląda sadzony w grupie, trzeba jednak pamiętać, że ma dość ekspansywne podejście do tematu,a to znaczy, że po pierwsze sadzimy go w ograniczających rozrost pojemnikach i usuwamy przekwitające pomarańczowe kwiatostany, aby nie dopuścić do samosiewu.

Hieracium aurantiacum - Jastrzębiec pomarańczowy - Oranje havikskruid

                                                  Przycięcie byliny po pierwszym  kwitnieniu przyniesie nam jeszcze jedną korzyść, gdyż tym zabiegiem zmotywujemy roślinę do jeszcze jednego pobudzenia i w czasie jesieni, ku naszej uciesze, rozwinie z kwietnych pąków kilka pomarańczowo-czerwonych ozdób. Po drugim, słabszym kwitnieniu, najkorzystniej ściąć wszystko, co rośnie ponad liściastą kępkę. Te podłużne, odziomkowe zieloności na czas bezśnieżnej zimy, będą stanowiły ochronny płaszczyk dla korzeni. Roślina mrozoodporna, która większą część roku rośnie w bardzo nagrzanej ziemi. W połowie października, możemy, ale nie musimy podsypać je kilkoma garściami ziemi.
Na wiosnę oczyszczamy roślinę ze starych, uszkodzonych przez mróz i śnieg części. W maju gromada liści powinna już cieszyć nasze oczy soczystą zielenią, a chwilę potem zaczną spośród nich wyrastać pędy, na których w czerwcu zaczną kwitnąć w energetycznym kolorze wierzchotki. Pojedynczy kwiat  jest języczkowaty. Ta główna ozdoba, liście jak i łodyga są delikatnie owłosione, miejscami gruczołowate. Owłosienie nie nie jest gęste, ale rzadkie włoski widoczne.
                                                        Jeśli mamy w swoim ogrodzie miejsce, w którym słońce bezlitośnie suszy wiele roślinnych pięknotek, wsadźmy tam jastrzębca pomarańczowego. Nie dość, że całkiem dobrze będzie tam się rozwijał, to jeszcze z korzyścią dla nas ten 'pustynny' ogrodowy kawałek zostanie przyozdobiony witalnymi, optymistycznymi kolorami.

Hieracium aurantiacum - Jastrzębiec pomarańczowy - Oranje havikskruid









Hieracium aurantiacum - Jastrzębiec pomarańczowy - Oranje havikskruid







Przypisy:
Licencja: [CC-BY-SA 3.0 Deed]
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jastrz%C4%99biec_pomara%C5%84czowy
https://nl.wikipedia.org/wiki/Oranje_havikskruid
https://en.wikipedia.org/wiki/Pilosella_aurantiaca

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz